- See more at: http://www.karpom.com/2012/04/add-related-posts-links-for-blogger.html#sthash.EuBYWtwb.dpuf

Pages

வேதவாக்கியங்களை ஆராய்ந்து பாருங்கள்; அவைகளால் உங்களுக்கு நித்தியஜீவன் உண்டென்று எண்ணுகிறீர்களே, என்னைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுக்கிறவைகளும் அவைகளே. (யோவான் 5:39)

Showing posts with label இயேசு. Show all posts
Showing posts with label இயேசு. Show all posts

Thursday, 28 March 2013

இயேசு சிலுவையில் சங். 22ம் சங்கீதத்தை ஏறெடுத்தாரா? என் தேவனே என் தேவனே ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்? (மத். 27.46)



இயேசு கிறிஸ்துவின் கூற்றுக்களிலேயே அதிக அறிவீனமானதாக இருக்கும் வார்த்தைகளாகக் கருதப்படுவது அவருடைய சிலுவைமொழிகளில் ஒன்றாகும். (1) இயேசு சிலுவையில் “என் தேவனே என் தேவனே ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்?“ என்று கூறினார். (மத். 27.46) உண்மையில் கிறிஸ்தவர்களுக்கும் கூட இயேசுவின் இக்கூற்று அதிக குழப்பதையே ஏற்படுத்தியுள்ளது. தேவனைப் பிதா என்று அழைத்துவந்த இயேசு, சிலுவையில் மரிக்கும்போது மட்டும் ஏன் தேவனே என அழைத்துள்ளார்? தேவனோடு எப்போதும் ஐக்கியப்பட்டிருந்த இயேசு ஏன் தேவனால் கைவிடப்பட்டிருந்தார்? எனும் கேள்விகள் நம் உள்ளத்தில் எழுவது இயற்கையே. இயேசுவின் கூற்றுக்கள் அனைத்தையும்விட இவ்வார்த்தைகள் வித்தியாசமானவையாய் இருப்பதனால், இன்று பலர் இவற்றை இயேசுவின் வாயிலிருந்து வந்தவைகளாக ஏற்றுக் கொள்ளத் தயங்குகின்றனர்.(2) அதேசமயம் யெகோவாவின் சாட்சிகள் போன்ற இயேசு கிறிஸ்துவின் தேவத்துவத்தை மறுதலிக்கும் குழுக்கள் தமது உபதேசத்திற்கு ஆதாரமாக இவ்வசனத்தையும் உபயோகித்து வருகின்றனர். 

இயேசுக்கிறிஸ்துவின்  இவ்வார்த்தைகள் அவர் பேசிய அரமிக் மொழியிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. மத்தேயு 27.46 இல் ”ஏலி, ஏலி லாமா சபக்தானி” என்னும் வாக்கியம் எபிரேய மற்றும் அரமிக் மொழிச் சொற்கள் கலந்த ஒரு கூற்றாக உள்ளது. “ஏலி“ எனும் வார்த்தை எபிரேய மொழியில் தேவனை “என் தேவனே“ என அழைப்பதாகும். “லாமா சபக்தானி“ என்பது அரமிக்மொழி வார்த்தைகளாகும். ஆனால் இயேசுக்கிறிஸ்துவின் இக்கூற்று மாற்குவில் அரமிக் மொழியில் மட்டுமே உள்ளது. இதனால்தான் மாற்குவில் ஏலி என்பதற்குப் பதிலாக “எலோயி“ என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது(3) உண்மையில் எச்சுவிசேஷசத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பது இயேசுவின் வாயிலிருந்து வந்த வார்த்தைகள் என்பதையும், எதில் என் தேவனே எனும் வார்த்தை மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது என்பதையும் அறிய முடியாதுள்ளது. இயேசு அரமிக் மொழியிலேயே பேசியிருக்க வேண்டும் என்றும் மத்தேயுவே தேவன் எனும் வார்த்தையை எபிரேய மொழியில் குறிப்பிட்டிருக்க வேண்டும்“ என்றும் வேத ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதுகிறார்கள். இயேசு எம்மொழியில் பேசியிருந்தாலும் அவரது வார்த்தைகள் புரிந்து கொள்வதற்கு சிரம்மானவைகளாகவே உள்ளன. 

இயேசு கிறிஸ்து தேவனால் கைவிடப்பட்டார் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயங்கும் கிறிஸ்தவர்கள் அவரது கூற்றுக்கு பலவிதமான அர்த்தங்களைக் கற்பித்து வருகின்றனர். இயேசு கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகள் 22ம் சங்கீதத்தின் ஆரம்ப வார்த்தைகளாக இருப்பதனால், இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் முழுச் சங்கீத்த்தையும் தன் ஜெபமாக ஏறெடுத்திருக்க வேண்டும் எனச் சிலர் விளக்குகின்றனர். சங்கீதத்தின் இறுதிப் பகுதி விடுதலைக்கான மன்றாட்டாய் இருப்பதனால் (சங். 22.21-22) இயேசு உண்மையிலேயே தேவனால் கைவிடப்படவில்லை என்றும், 22ம் சங்கீதத்தை அவர் தன்னுடைய மரண நேரத்தின் தியானமாக்கியுள்ளதோடு அதைத் தன் ஜெபமாக ஏறெடுத்துள்ளார் என்றும் இவர்கள் தர்கிக்கின்றனர். (5) எனினும் மரிக்கும் தருவாயில் இயேசு 31 வசனங்கள் உள்ள “ஒரு சங்கீதத்தை சொல்லிக் கொண்டிருந்தார் என்பது பொருத்தமான ஒரு விளக்கமாக இல்லை (6) அத்தோடு இயேசு ஒரு வசனத்தை உபயோகிப்பதை ஆதாரமாகக் கொண்டு அவர் முழு சங்கீதத்தையும் சொன்னார் என முடிவிற்கு வருவது தவறாகும். இயேசு உண்மையில் முழு சங்கீதத்தையும் சிலுவையிலிருக்கும்போது  சொல்லியிருந்தால் சுவிஷேச நூலாசிரியர்கள் நிச்சியம் இதுபற்றி குறிப்பிட்டிருப்பார்கள்.(7) மேலும் “இயேசுவின் வார்த்தைகள் பயங்கரமானதொரு கதறலாக இருப்பதனால் அதை எவ்விதத்திலும் ஒரு வேதத் தியானமாகக் கருத முடியாது(8). அதேசமயம் இயேசு 22ம் சங்கீதத்தின் ஆரம்ப வரிகளைத் தான் சிலுவையிலிருக்கும்போது உபயோகித்தார் என உறுதியாக கூறமுடியாது. “அவர் சங்கீதத்தை உபயோகிக்காமல், ஏனைய சிலுவை மொழிகளைப் போல, மரணத் தறுவாயில், தன் அனுபத்தை இவ்வாறு கூறியிருக்கலாம். (9)    

சில வேத ஆராய்ச்சியாளர்கள் இயேசு தன் வேதனைகளுக்கு மத்தியில், தான் தேவனால் கைவிடப்பட்டவிட்டேன் எனும் தவறான எண்ணத்தில் இவ்வாறு கூறியுள்ளதாகக் கருதுகின்றனர். “இயேசு சிலுவையில் தனிமையில் இருந்தமையினால், தேவனும் தன்னைக் கைவிட்டுவிட்டோரோ என்று அவர் கேட்டுள்ளார்“(10) என்பதே இவர்களது விளக்கமாகும். ஆனால் இவர்கள் கூறுவதுபோல தேவனே நீர் என்னைக் கைவிட்டுவிட்டீரா என இயேசு கேட்கவில்லை. மாறாக ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர் என்பதே அவரது வாயிலிருந்து வந்த வார்த்தைகளாகும். “இயேசுவுக்கும் தேவனுக்குமிடையிலான உறவு சிலுவையில் எவ்வாறு இருந்தது என்பது பற்றி நம்மைவிட இயேசு நன்றாகவே அறிந்திருந்தார். (11) இதைப் பற்றி இயேசுவை விட நமக்கு அதிகமாகத் தெரியும் என நம்மால் தர்க்கிக் முடியாது. (12) எனவே, இயேசு தேவனால் கைவிடப்பட்டார் எனும் உண்மையை ஏற்றுக் கொள்ளாமல், இயேசு தவறுதலாக இவ்வாறு கூறிவிட்டார் எனக் கருதுவது தவறாகும். இயேசுவின் வார்த்தைகள் “அவர் உண்மையிலேயே தேவனால் கைவிடப்பட்டார் என்பதையே அறியத் தருகின்றன. (13) 

உண்மையில் இயேசுக்கிறிஸ்துவுக்கு சிலுவையில் என்ன நடந்து என்பதை நாம் அறிந்திருந்தால் மட்டுமே அவரது இக்கூற்றை சரியாக புரிந்து கொள்ள முடியும். அதேசமயம், “தேவனோடு எப்போதும் ஐக்கியமாயிருந்த இயேசு தேவனால் கைவிடப்பட்டதை புரிந்து கொள்ளாத வரையில், அவரது சிலுவை மரணத்தையும் நம்மால் சரியாக விளங்கிக் கொள்ள முடியாது. (14). 


சிலுவையில் இயேசு நமக்காக பாவமானார் என்று வேதம் கூறுகிறது. (2 கொரி. 5:21). பரிசுத்தமான தேவன் பாவத்தை வெறுப்பவராகவும் (சங். 5:5, 11:5, சக. 8:17) அதைப் பார்க்க விரும்பாதவராகவும் இருக்கிறார். (ஆப. 1:13). பாவம் தேவனை மற்றவர்களிடமிருந்து பிரித்து விடுகிறது. (ஏசா. 59:2). இதனால் இயேசுக்கிறிஸ்து சிலுவையில் உலக மாந்தர் அனைவருடைய பாவங்களையும் சுமந்து தீர்த்து நமக்காகப் பாவமாகியபோது (2 கொரி. 5:21, யோவா. 1:29) அவர் தேவனால் கைவிடப்பட்ட நிலையிலேயே இருந்தார். அதுவரைகாலமும் அவருக்கும் தேவனுக்குமிடையில் இருந்த அந்நியோன்ய சம்பந்தமான உறவு அச்சந்தர்ப்பத்தில் இல்லாமல் போய்விட்டது. “பாவத்திற்கான தேவ தண்டனையின் கடுமையான பகுதி, தேவனிடமிருந்து முற்றிலுமாய் அப்புறப்படுத்தலாகும். இயேசுக்கிறிஸ்து மானிட பாவங்களுக்கான முழுமையான தண்டனையையும் சிலுவையில் அனுபவித்தமையால் அச்சந்தர்ப்பத்தில் தேவனோடிருந்த உறவு துண்டிக்கப்பட்ட நிலையிலேயே அவர் இருந்தார். (15)

பாவமற்ற இயேசுக்கிறிஸ்து சிலுவையில் பாவியைப் போல மரித்து அதன் கொடூரமான தனிமையை அனுபவித்தார். (16) உண்மையில், ” இயேசுக்கிறிஸ்துவுக்கும் தேவனுக்குமிடையில் அதுவரை காலமும் முறிவடையாமல் இருந்த உறவு சிலுவையில் முறிவடைந்தது. (17) இதனால் “சிலுவையில் இயேசுக்கிறிஸ்து தனிமையிலேயே இருந்தார் (18) இதனால் “சிலுவையில் மரிக்கும்போது “என் தேவனே என் தேவனெ ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்?” என்று அதிக சத்தத்தோடு கத்தினார். தேவனால் கைவிடப்பட்ட நிலையில் இருந்த மாந்தரை தேவனோடு ஒப்வுரவாக்குவதற்காக.  இயேசுக்கிறிஸ்து அம்மக்கள் இருந்த இடத்திற்கே அதாவது தேவனால் கைவிடப்பட்ட நிலைக்கே சென்று அவர்களை மீட்டுள்ளார். இதனாலேயே சிலுவையில் மரிக்கும்போது அவர் இவ்வாறு கூறியுள்ளார்.



Footnote & Reference

(1) இயேசு சிலுவையில் அறையப்பட்ட நிலையில், சிலுவை மரத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும்போது பேசியவைகள் அவருடைய சிலுவை மொழிகள் என அழைக்கப்படுகின்றன. இயேசுவின் சிலுவை மொழிகள் சுவிஷேசப் புத்தகங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. கிறிஸ்தவ சபை இயேசுவின் சிலுவை மரணத்தை நினைவுகூரும் பெரிய வெள்ளிக்கிழமையன்று அவரது ஏழு சிலுவை மொழிகளையும் தியானிப்பது வழமை.

(2) T.R. Glover, The Jesus of History, London 1917, p. 192

(3) இயேசுவின் சிலுவை மொழிகளில் இக்கூற்று மத்தேயுவிலும் மாற்குவிலும் உள்ளதோடு, இக்கூற்று மட்டுமே இவ்விரு சுவிஷேசங்களிலும் காணப்படும் ஒரேயொரு சிலுவை மொழியாக உள்ளது. ஏனைய ஆறு சிலுவை மொழிகளும் லூக்காவிலும் யோவானிலுமே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. 

(4) Donald .A. Hagner, Matthew : The World Biblical Commentary, p 844

(5) M.Dibelius, from Tradition to Gospel, London, 1934, p. 193

(6) William Barclay, Mathew Vol. II in Daily Study Bible Edinburgh: St. Andrew Press, pp. 406-407

(7) Leon Morris, The Cross of Jesus Grand Rapids: Eerdmans Publishing Company, 1989, p71

(8) H. Maynard Smith, Atonement, London, 1925, p. 155

(9) Leon Morris, The Gospel According to Mathew, p. 721

(10) Karll Barth, Church Dogmatic IV, The Doctrine of Reconciliation, Edinburgh: 1958, p.168

(11) Leon Morris, The Gospel According to Mathew, p. 721

(12) Leon Morris, The Cross in the New Testament, Carlsle: Paternoster Press, 1995, p. 44

(13) Ibid 45

(14) J. Moltmann, The Crucified God: Cross of Christ as the Foundation of and Criticism of Christian Theology London : Student Christian Movement Press, P 149

(15) Peter. Green, Studies in the Cross, London, 1971,  p 101

(16) John. Marsh, The Fullness of Time, London 1952, p 100

(17) Leon. Morris, The Gospel According to Matthew, p. 722

(18) J.V.Langmead. Casserley, Christian Community. London, 1960, p 14



நன்றி  சத்தியவசனம் 2000
கட்டுரையாசிரியர் - Dr.M.S. வசந்தகுமார். 

Wednesday, 12 December 2012

பூமியின் மேல் … சமாதானத்தையல்ல பட்டயத்தையே அனுப்ப வந்தேன். (மத்தேயு 10:34)


இயேசு கிறிஸ்துவின் கூற்றுக்களிலேயே அவர் உலகிற்கு அறிவிக்க வந்த செய்தியையே முரண்படுத்தும் கடினமான வாக்கியமாகப் பலரால் கருதப்படுவது, அவர் தான் பூமியின் மேல் பட்டயத்தை அனுப்ப வந்தேன் எனத் தெரிவித்தமையாகும். இயேசு சமாதானப் பிரபுவாகவும் (ஏசா. 9.6)(1) சமாதானக் காரணராகவும் (எபே. 2:14) இருப்பதோடு, அவர் உலகிற்கு அறிவிக்கும் செய்தி சமாதானத்தைப் பற்றியதாகவே உள்ளது. (எபே. 2.17, மத். 10.13) மேலும் அவர் தனது சமாதானத்தை நமக்குத் தருவதாகவும் வாக்களித்துள்ளார். (யோவான் 14:27) இதனால் இயேசுவின் சீடர்கள் அவர் உலகிற்கு சமாதானத்தையே கொண்டு வந்துள்ளதாக எண்ணிக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால் இயேசுவோ அவர்களுடைய நம்பிக்கையை தகர்த்தெறியும் விதத்தில் “பூமியின்மேல் சமாதானத்தை அனுப்பவந்தேன் என்று எண்ணாதிருங்கள்; சமாதானத்தையல்ல, பட்டயத்தையே அனுப்ப வந்தேன்.(மத். 10:34) எனக் கூறியமை கிறிஸ்தவர்களாகிய நம்மால் புரிந்துக் கொள்வதற்கு கடினமான வார்த்தைகளாகவே உள்ளன.
 
உண்மையில் இயேசு உலகிற்குக் கொண்டு வந்த சமாதானம் எத்தகையது என்பதை நாம் அறிந்திருந்தால் அவரது இக்கூற்றை முரண்பாடானதாகக் கருத மாட்டோம். “பூமியின்மேல் சமாதானத்தை அனுப்பவந்தேன் என்று எண்ணாதிருங்கள்“ என இயேசு கூறுவதிலிருந்து அவரது சீடர்கள் “அவர் சமாதானத்தையே கொண்டு வந்துள்ளார்“ என்றே எண்ணிக் கொண்டிருந்தனர் என்பதை அறியத் தருகின்றது. இயேசுவின் காலத்தைய யூதர்கள் தேவனால் அபிஷேகம் பண்ணி அனுப்பப்படும் இரட்சகரை(2) எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்த்தோடு, அவர் தம்மை ரோம இராட்சியத்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவித்து தமக்கு சமாதானமிக்க இராட்சியத்தைப் பெற்றுத் தருவார் என்றும் நம்பினர். (3) “மேசியாவின் வருகை உலகளாவிய சமாதானத்தைக் கொண்டு வரும்“ என்பது யூதர்களின் நம்பிக்கையாக இருந்தது.(4). எனினும் இயேசு இத்தகைய நோக்கதோடு வராதமையால்(5) தன்னை சமாதானத்தைக் கொண்டு வருபவராக எண்ண வேண்டாம் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

உண்மையில் இயேசு கொண்டு வந்த சமாதானம் ஆவிக்குரியதாக இருந்தது வேதத்தில் சமாதானம் என   மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள பதம் மூலமொழியில் சண்டைகளற்ற சகஜ நிலையைக் குறிக்கும் பதம் அல்ல. மாறாக இது ஒப்புரவாக்கப்படும் செயலையும் உள்ளடக்கியுள்ளது. அதாவது இயேசு மக்களைத் தேவனோடு ஒப்புரவாக்குகின்றவராய் செயல்படுகின்றார். இது பாவத்தினால் பிரிந்திருந்த தேவனையும் மனிதனையும் ஒப்புரவாக்கி தேவனுக்கும் மனிதருக்குமிடையே சமாதானத்தை ஏற்படுத்துவதாயிருந்தது. இதை அவர் சிலுவையில் மக்களுடைய பாவங்களை பரிகரித்ததன் மூலம் செய்துள்ளார். (6). இயேசு இத்தகைய சமாதானத்தைப் பற்றியல்ல. அதாவது அக்கால யூதர்களும் தனது சீடர்களும் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்த விதமான சமாதானத்தை தருவதற்காக தான் வரவில்லை என்றே குறிப்பிட்டுள்ளார்.
 
யூதர்களின் எதிர்பார்த்த விதமான அரசியல் ரீதியான சமாதானத்தைக் கொண்டு வராத இயேசு தான் பட்டயத்தையே அனுப்ப வந்துள்ளதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார் “பட்டயம்“ எனும் வார்த்தை இங்கு சொல்லர்த்தமாக உபயோகிக்கப்படவில்லை என்பதையும் நாம் கருத்தில் கொள்ள வேண்டியது அவசியம். உண்மையில் இயேசு ரோம இராட்சியத்தோடு போராடுவதற்காக இவ்வுலகிற்கு வரவில்லை. சில வேத ஆராய்ச்சியாளர்கள் லூக்கா 12.49 இல் இயேசு குறிப்பிட்ட விடயமே, அதாவது பூமியின் மேல் அக்கினியை போட வந்தேன்“ என்னும் அவரது கூற்று மத்தேயுவில் பட்டயத்தை அனுப்ப வந்தேன் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளதாக கருதுகின்றனர். (7) எனினும் அக்கினியை போட வந்தேன் எனும் கூற்று நியாயத்தீர்ப்பைப் பற்றிய குறிப்பாக இருப்பதனாலும்(8) இயேசுவின் இக்கூற்று லூக்கா 12.51 குறிப்பிடப்பட்டிருப்பதனாலும் இக்கருத்தை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாதுள்ளது. ஷ
 
உண்மையில் “பட்டயம்“ எனும் வார்த்தை என்ன அர்த்தத்துடன் இயேசுவால் உபயோகிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதையும் லூக்கா 12.51 இன் மூலம் அறிந்து கொள்ளக் கூடியதாக உள்ளது. லூக்காவில் பட்டயம் என்பதற்குப் பதிலாக “பிரிவினை“ என்னும் வார்த்தை உள்ளது. எனினும் இயேசுவின் கூற்றின் ஆரம்ப வரிகளில் எவ்வித மாற்றமும் இல்லை. “நான் பூமியிலே சமாதானத்தை உண்டாக்க வந்தேன் என்று நினைக்கிறீர்களோ? சமாதானத்தையல்ல, பிரிவினையையே உண்டாக்க வந்தேன்“ என லூக்கா 12.51 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும் மத்தேயுவில் “பட்டயத்தை அனுப்ப வந்தேன்“ எனக் கூறிய இயேசு அதைப் பற்றி விளக்கும்போது “எப்படியெனில், மகனுக்கும் தகப்பனுக்கும், மகளுக்கும் தாய்க்கும், மருமகளுக்கும் மாமிக்கும் பிரிவினை உண்டாக்க வந்தேன்.“ (மத். 10.35) “பட்டயம்“ என்னும் வார்த்தையை அவர் பிரிவினையைக் குறிக்கும் ஒரு உருவகமாகவே உபயோகித்துள்ளார்(9) என்பதை அறியத் தருகின்றது. இதிலிருந்து இயேசு அனுப்பும் பட்டயம் “குடும்ப அங்கத்தினர்களுக்கிடையிலான பிரிவினை என்பது தெரிகின்றது. (10)
 
இயேசு “பட்டயத்தை அனுப்ப“ (மத். 10.34) அதாவது பிரிவினையை உண்டாக்க“ (லூக்கா. 12.51) வந்ததாக்க் குறிப்பிட்டுள்ளமையினால், அவரது வருகை எவ்வாறு அவர் குறிப்பிட்டுள்ள விதமாக்க் குடுமப் அங்கத்தினரிடையே பிரிவினையையும் பகையையும் ஏற்படுத்தும் என்பதும் இன்று அநேகர் கேட்கும் கேள்வியாகவுள்ளது. உண்மையில் இயேசுவின் சுவிஷேசத்திற்கும் மக்கள் அளிக்கும் உத்தரவாத்தை அடிப்படையாக்க் கொண்டே குடும்பங்களில் பிரிவினைகள் ஏற்படுகின்றன. ஒரே குடும்பத்தில் உள்ளவர்கள் எப்போதும் ஒரேவிதமான முறையில் இயேசுவை ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. “அவர்கள் இயேசுகிறிஸ்துவுக்கு அளிக்கும் உத்தரவாதம் வித்தியாசப்படுவதனால், அதை அடிப்படையாக்க் கொண்டு அவர்களுக்கிடையே பிரிவினைகள் ஏற்படுகின்றன(11) உண்மையில் ஒரு குடும்பத்திலேயே இயேசுவை ஏற்றுக் கொள்பவர்களும் நிராகரிப்பவர்களும் இருப்பதனால் அவர்களிடையே பிரிவினைகள் ஏற்படுகின்றன. (12) இதைப் பற்றியே இயேசு குறிப்பிட்டுள்ளார்.

குறிப்புகள்.
(1) ஏசாயா 9:6 இயேசு கிறிஸ்துவைப் பற்றிய தீரக்கதரிசனமாகும்.

(2) இவரே மேசியா என அழைக்கப்பட்டார். மேசியா என்பது எபிரேயப் பெயராகும். இதனது அர்த்தம் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவர் என்பதாகும். கிரேக்கத்தில் இத்தகைய கருத்தைத் தரும் பதம் “கிறிஸ்டோஸ்“ என்பதாகும். இது தமிழில் கிறிஸ்து எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இயேசுவே தேவனால் அபிஷேசிக்கப்பட்டு அனுப்பட்டவர் என்பதனாலேயே இயேசு என்னும் அவரது பெயரோடு கிறிஸ்து என்னும் பெயரும் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது.

(3) Donald Gulthire. New Testament Thelogy. P. 237 மத்தேயு 8:4 இற்கான விளக்கத்தையும் பாரக்கவும்.

(4) Robert H. Mounce, New International Biblical Commentary : Mathew. P. 98

(5) இதனாலேயே என்னுடைய இராட்சியம் இவ்வுலகத்திற்குரியதல்ல என்று இயேசு தெரிவித்தார்.

(6) எபேசியர் 2ம் அதிகாரத்தில் பவுல் இதைப் பற்றி விளக்கமாக குறிப்பிட்டுள்ளார்.

(7) Mathew Black, “Uncomfortable Words’ in The Expository Times. Vol XXXI[1969-1970], p. 118

(8) லூக்கா 12:49 இன் விளக்கத்திற்கு இந்நூலின்…… பக்கத்தைப் பாரக்கவும்

(9) Leon Morris, The Gospel According to Mathew p. 266

(10) லூக்காவின் சுவிஷேசத்தில் “52. எப்படியெனில், இதுமுதல் ஒரே வீட்டிலே ஐந்துபேர் பிரிந்திருப்பார்கள், இரண்டுபேருக்கு விரோதமாய் மூன்றுபேரும், மூன்றுபேருக்கு விரோதமாய் இரண்டுபேரும் பிரிந்திருப்பார்கள்.53. தகப்பன் மகனுக்கும் மகன் தகப்பனுக்கும், தாய் மகளுக்கும் மகள் தாய்க்கும், மாமி மருமகளுக்கும் மருமகள் மாமிக்கும் விரோதமாய்ப் பிரிந்திருப்பார்கள் என்றார். (லூக்கா 12:52-53)

(11) Donald A. Hagner, Word Biblical Commentary: Matthew, p. 292

(12) R. T. France, Tyndale New Testament  Commentary: Matthew,p 188
 
இவ்வாக்கமானது Dr. M.S. வசந்தகுமார் சத்தியவசனம் 2000 எழுதிய சஞ்சிகையிலிருந்து பெறப்பட்டது.) 
 

Saturday, 14 April 2012

ஜெருசலேம் நகரில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது இயேசுநாதரின் கல்லறையா?

இன்றைய விஞ்ஞான உலகில் எத்தனையோ கண்டுபிடிப்புகள் பதிவு செய்யப்பட்டு ஆதாரப்பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்டுகின்றன. மனிதனின் ஆராய்ச்சிக் களங்கள் பெரும்பாலும் மண், விண், கடல் ஆகியவற்றோடு தொடர்புடையனவாகவே இருக்கின்றன. விண்ணகப் பரப்பிலும் மண்ணின் அடியிலும் அளவில்லாத ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொண்டு வரும் விஞ்ஞானிகள், தற்போது ஆன்மீக இறைநிகழ்வுகள் சம்பந்தமான விடயஙகளையும் விட்டுவிடவில்லை.


இஸ்ரேலில் இருக்கின்ற ஜெருசலேம் நகரத்தில் மிகப் பழைமையான ஒரு கல்லறையை அகழ்வாராய்ச்சியாளர்கள் கண்டுபிடித்துள்ளார்கள். இந்தக் கல்லறை கி.பி. முதலாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது என்றும் இது இயேசுநாதர் உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்ட கல்லறையாக இருக்கலாம் என்றும் அகழ்வாராய்ச்சியாளர்கள் கருதுகின்றார்கள். இயேசுநாதரின் உடல் இங்குதான் அடக்கம் செய்யப்பட்டிருத்தல் வேண்டும் எனவும் அவர்கள் உறுதியாக நம்புகிறார்கள். 



இக்கல்லறை ஜெருசலேம் நகரத்தில் ஒரு நவீன மாடிக் கட்டிடத்தின் அடியில் காணப்பட்டிருக்கின்றது. இது கி.பி. 70 ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முற்பட்டதாக இருக்கலாம் எனவும் இதனை இயேசுநாதரின் ஆரம்பகால சீடர்கள் அமைத்திருக்கலாம் எனவும் ஊகிக்கப்படுகின்றது. கல்லறைக்கு உள்ளே சுண்ணாம்புக் கல்லால் ஆன பெட்டியில் “புனித ஜெகோவா விழித்தெழு“ என்று கிரேக்க மொழியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அகழ்வாராய்ச்சியாளர்கள் இந்த வாசகங்கள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளதை “தொலைதூரக் கட்டுப்பாட்டு புகைப்படக் கருவி“ மூலமாக கண்டுபிடித்துள்ளார்கள். இதைப் போலவே மற்றொரு பெட்டியில் பெரிய மீனின் வாயில் ஒரு மனிதன் சிக்கியுள்ளதைப் போன்ற உருவம் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. இது பைபிள் கூறப்பட்டிருக்கும் யோனா என்கிற தேவ மனிதரின் கதை சம்பந்தப்பட்டதாக இருக்கலாம் என்று நம்பப்படுகின்றது. 

பைபிளின்படி இந்தக் கதையில் யோவாவை விழுங்கிய பெரிய மீன் அல்லது திமிங்கலம் பிற்பாடு அந்த மனிதனை விட்டுவிட்டதாக கூறப்பட்டுள்ளது. இந்தக் கல்லறைப் பெட்டியில் காணப்படுகின்ற மீனின் உருவத்தை கணினியின் உதவியுடன் பெரிதாக்கிப் பார்த்தபோது அது யோனாவின் கதையைப் பிரதிபலிப்பதாக இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. கல்லறைப் பெட்டிகளில் செதுக்கப்பட்டிருக்கும் வாசகம், மீனின் உருவம் ஆகியவை கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையாகிய “உயிர்த்தெழுதல்“ தெய்வீக அதிசய நிகழ்வைக் குறிப்பிடுவதாக உள்ளது என 'Live Science' என்னும் பத்திரிகை தெரிவித்துள்ளது. இதைப்போன்று பெரும்பாலான கிறிஸ்தவர்களின் கல்லறைகளில் யோனாவின் கதை பொறிக்கப்படுவது வழக்கம்தான் என்றபோதிலும் இம்மாதிரியானவை எதுவும் மிகத் தொன்மையாக முதலாம் நூற்றாண்டினைச் சார்ந்தாக இருக்கப்பெறவில்லை. முதலாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த  இந்தக் கல்லறை கண்டுபிடிப்புகளைப் பற்றிய தகவல்களை இணையத்தில் “பைபிளும் விளக்கமும்“ என்ற தலைப்பில் ஆராய்ச்சியாளர்கள் வெளியிட்டிருக்கிறார்கள். 


புதிதாக வெளியிடப்படும் இயேசுவின் கல்லறை பற்றிய கண்டுபிடிப்பு மற்றும் தகவல்களை இணையத்தில் சேர்ப்பது மிகப் பெரிய சர்ச்சையை உண்டுபண்ணக் கூடும் என்பதையும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் உணர்ந்தேயிருக்கிறார்கள். 1981 ஆம் ஆண்டிலேயே ஜெருசலேத்தின் இந்தக் கல்லறைக் கண்டுபிடிப்புகள் செய்யப்பட்டுவி்ட்டபோதிலும், யூதக் குழுக்கள், கல்லறைகளைத் தோண்டுவதையும் ஆய்வு செய்வதையும் எதிர்த்தால், தோண்டி எடுக்கப்பட்ட கல்லறை  அதே இடத்தில் மீண்டும் சீலிடப்பட்டு புதைக்கப்பட்டது ஆராய்ச்சியாளர்களும் அஙகிருந்து அப்புறப்படுத்தப்பட்டனர்.

தற்போது சுமார் இருபது ஆண்டுகள் கழித்து அகழ்வாராய்ச்சிக் குழுவின் தலைவர் தபோரும் அவரது சகாக்களும் கல்லறையை தோண்டுவதற்கு அனுமதி பெற்றனர். ஆயினும் யூத அமைப்புக்களின் கடும் எதிர்பைப் முன்னிட்டும் கல்லறையை மீண்டும் தோண்டுவதற்கு பதிலாக தொலைதூரக் கட்டுப்பாட்டின் மூலம் இயங்கும் இயந்திரக் கைகள் பொருத்தப்பட்ட கமராக்களை துளைகள் வழியாக கல்லறைப் பகுதிக்குள் அனுப்பி ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொண்டுள்ளார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

நன்றி : “ஆசீர்வாதம்“ மாத சஞ்சிகை  - April 2012  கட்டுரையாசிரியர் அ. ஆராக்கியராஜ்.








Saturday, 22 October 2011

ஒருவனும் கிரியை செய்யக்கூடாத இராக்காலம் வருகிறது (யோவான் 9:4)




இயேசுகிறிஸ்துவின் கூற்றுக்களில் புரிந்து கொள்வதற்கு கடினமாயிருக்கும் இன்னுமொரு வசனம் யோவான் 9:4 குறிப்பிடப்பட்டடுள்ளது. இவ்வசனத்தில், “பகற்காலமிருக்குமட்டும் நான் என்னை அனுப்பினவருடைய கிரியைகளைச் செய்யவேண்டும்; என்று தெரிவித்த இயேசுகிறிஸ்து “ஒருவனும் கிரியை செய்யக்கூடாத இராக்காலம் வருகிறது.“ என்றும் முன்னறிவித்துள்ளார். (யோவான் 9:4) இயேசுகிறிஸ்து இவ்வசனத்தில் “பகற்காலம்“ “இராக்காலம்“ என்னும் வார்த்தைகள் என்ன அர்த்தத்தோடு உபயோகித்துள்ளார் என்பது பற்றி கிறிஸ்தவர்கள் மத்தியில் கருத்து முரண்பாடுகள் உள்ளன. எனினும், இவ்விரு வார்த்தைகளையும் இயேசுகிறிஸ்து சொல்லர்த்தமாக உபயோகித்துள்ளார் என்னும் விள்ககம் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியதாக இல்லை. ஏனென்றால் யோவானுடைய சுவிசேஷத்தில் இவ்விரு சொற்பிரயோகங்களும் பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் உருவக விபரணங்களாக “மக்களின் ஆவிக்குரிய நிலையை அறியத்தரும் சொற்பதங்களாகவே உள்ளன(1) எனினும், சில சந்தர்ப்பங்களில் ஒரே நேரத்தில் இவ்வித அர்த்தங்களுடன் இவ்வார்த்தைகள் உபயோகிக்கப்பட்டுள்ளதையும் நாம் அவதானிக்கலாம் (2)

“பகற்காலமிருக்குமட்டும் நான் என்னை அனுப்பினவருடைய கிரியைகளைச் செய்யவேண்டும்; (3) என்று இயேசுகிறிஸ்து கூறும்போது, இவ்வுலகத்தில் பணிபுரிவற்காகத் தமக்கு நியமிக்கப்படப்டுள்ள காலத்தையே குறிப்பிட்டுள்ளார். “இயேசுகிறிஸ்து இவ்வுலகில் பணியாற்றிய காலம் அவருக்குப் பகற்காலமாய் இருந்தது (4) இவ்வசனத்தில் “நான்“ என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள பதம் “நாம் என்றே உள்ளது (5) எனவே, இயேசுகிறிஸ்து தம்முடைய சீடர்களையும் சேர்த்து “நாங்கள் என்னை அனுப்பினவருடைய கிரியைகளைச் செய்யவேண்டும்“ என்று அவர்களிடம் தெரிவித்துள்ளார் (6) பிறவிக் குருடனைக் கண்ட சீடர்கள், அவன் குருடனாகப் பிறப்பதற்கு யார் காரணம் என்று கேட்டபோதே இயேசுகிறிஸ்து இவ்வாறு கூறியமையால் (யோவான் 9:1-4) அவர்கள் தங்கள் ஆராய்ச்சியை விட்டுவிட்டு, தேவன் தங்களுக்கு கொடுத்துள்ள காலம் முடிவடைவதற்குள் அவர் தந்த பணியைச் செய்ய வேண்டும் என்பதையே இவ்வாறு குறிப்பிட்டுள்ளார். 

தேவனால் கொடுக்கப்பட்ட பணியைச் செய்யவேண்டியதன் அவசியத்தைச் சீடர்களுக்குச் சுட்டிக் காட்டுவதறகாக “ஒருவனும் கிரியை செய்யக்கூடாத இராக்காலம் வருகிறது என்று  இயேசுகிறிஸ்து கூறினார். இதற்கு அடுத்த வசனத்தில் இயேசுகிறிஸ்து  தாம் உலகத்திலிருக்கையில் உலகத்திற்கு ஒளியாயிருப்பதாக தெரிவித்துள்ளார். (யோவான 9:5) “இயேசுகிறிஸ்து இவ்வுலகிலிருக்கும் காலமே பகற்காலம் என்றும் அவர் பரலோகத்திற்குச் சென்ற பின்னர் வருவது இராக்காலம்“(7) என்றும் சிலர் கருதுகின்றனர். இயேசுகிறிஸ்து இவ்வுலகில் இருக்கும் காலமே பகற்காலம் என்பது உண்மை என்றாலும், (8) வரவிருக்கும் இராக்காலத்தில் ஒருவராலும் கிரியை செய்ய முடியாது எனறும் இயேசுகிறிஸ்து கூறுவதனால், அவர் பரமேற்றிச் சென்ற பின்னர் அவரது சீடர்களினால் தேவனுடைய கிரியைகளைச் செய்ய முடியாதிருந்தது என்றும் நாம் கூறவேண்டும். ஆனால், அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் புத்தகம் அறியத்தருவது போல, இயேசுகிறிஸ்துவின் சீடர்கள், அவர் குறிப்பிட்ட விதமாக, அவரையும் விட பெரிய கிரியைகளைச் செய்துள்ளமையால் (யோவான் 14:12) ஒருவரும் கிரியை செய்ய முடியாத இராக்காலம், இயேசுகிறிஸ்து பரலோகத்திற்குச் சென்ற பின்னர் உள்ள காலம் என்று கூற முடியாது. 

உண்மையில் ஒருவரும் கிரியை செய்ய முடியாத  இராக்காலம் இயேசுகிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணமே உள்ளது(9). எனவே, அதற்கும் முன்னர், தேவன் தமக்குக் கொடுத்த பணியைச் செய்ய வேண்டும் என்பதேயே இயேசுகிறிஸ்துவின்  இவ்வசனத்தில் தம் சீடர்களுக்கு சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். இராக்காலம் முடிவடைய மறுபடியும் பகற்காலம் வருவது போலவே, இயேசுகிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணத்தின் பின்னர் மறுபடியுமாகச் சீடர்கள் பரிசுத்த ஆவியானவருடைய உதவியுடன் உலகில் பணிபுரியக் கூடியதாக இருந்தாலும், தமது சிலுவை மரணத்திற்கு முன்னர் தாம் செய்ய வேண்டிய பணிணைச் செய்து முடிக்க வேண்டும் என்பதையே இயேசுகிறிஸ்து இவ்வசனத்தில் தம் சீடர்களுக்கு அறிவித்துள்ளார். (10) மேலும், அடுத்த வசனத்தில் “நான் உலகத்திலிருக்கையில் உலகத்திற்கு ஒளியாயிருக்கிறேன்“ (யோவான் 9:5) என்று இயேசுகிறிஸ்து குறிப்பிடப் பட்டுள்ளமையால், அவர் இவ்வுலகத்திலிருந்து சென்ற பின்னர் உலகிற்கு ஒளி இல்லாமல் போய்விட்டது என்று நாம் கருதலாகாது. அதன் பின்னர் இயேசு கிறிஸ்துவின் சீடர்களும், தற்காலத்தில் கிறிஸ்தவர்களும் அவருடைய ஒளியை பிரதிபலிப்பவர்களாக இவவுலகத்தில் இருக்கின்றனர் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை.

Footnote and Reference
(1) G.L. Borchert, John 1-11 : The New American Commentary, p 170. அக்காலத்தைய இலக்கியங்களைப் போலவே, யோவானுடைய சுவிசேஷத்திலும் ஒளி நன்மையையும் ஆவிக்குரிய மெய்வாழ்வையும், இருள் தீமையையும் பாவத்தையும், சாத்தானின் ஆளுகையையும் உருவகிக்கும் விதத்தில் உபயோகிக்கப்பட்டுள்ளன. 

(2) உதாரணத்திற்கு யோவான் 3ம் அதிகாரத்தில் “நிக்கொதேமு“ இயேசுகிறிஸ்துவிடம் “இராக்காலத்தில் வந்தான்“ என்று குறி்பபிடப்பட்டிருப்பது, இவன் இரவு நேரத்தில் வந்தததையே“ (F. F. Bruce, The Gospel of John, p. 81) அறியத்தந்தாலும் (யோவான் 7:50) அவன் ஆவிக்குரிய அந்தகாரத்திலிருந்து (ஒளியாகிய இயேசுகிறிஸ்துவிடம்) வந்தான் என்னும் அர்த்தத்தையும் உள்ளடக்கியுள்ளது. அக்காலத்தைய யூதமதப் போதகர்கள் இரவு நேரத்திலேயே நியாப்பிரமாணத்தை ஆராய்ந்து படித்து வந்தமையால், யூதமதப் போதகனான நிக்கொதுமுவும இயேசுகிறிஸ்துவின் போதனைகளை எவ்வித இடையூறுகளுமின்றி கற்பதற்காக இரவு நேரத்தில் அவரிடம் வந்தான் (G.R. Besley-Murray, John : Word Biblical commentary Volume 36, p 47) என்பதும் அவன் மற்ற யூதர்களுகு்குப் பயந்ததினால் எவருக்கும் தெரியாமல் இயேசுகிறிஸ்துவைச் சந்திப்பதற்காக இரவு நேரத்தைத் தெரிவு செய்தான். (W.Hendriksen, New Testament Commentary : John, p 132) எ்னபதும் உண்மை என்றாலும் “அவன் ஆவிக்குரிய அந்தகாரத்திலிருந்து இயேசுகிறிஸ்துவிடம் வந்துள்ளான். (H. Hoskyns, The Fourth Gospel, p 211) என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. “நிக்கொதேமு இரவுநேரத்தில் இயேசுகிறிஸ்துவிடம் வந்தாலும், அவனது ஆவிக்குரிய வாழ்வின் இருள் அவன் நினைத்ததைவிட அதிகமாக இருந்தது“ (E.W. Heisenberg, Commentary on the Gospel of John Volume 1, pp. 157-158; R.H. Lightfoot, St. John's Gospel : A Commentary p. 116)

(3) இயேசுகிறிஸ்து இவ்வுலகில் பணிபுரியும் போது, தம்மை அனுப்பிய பிதாவாகிய தேவனுடைய சித்தத்தின்படியே செயற்பட்டு வந்தார் (யோவான் 6:38) இதனால்தான் இவ்வசனத்திலும் நான் “என்னை அனுப்பினவருடை கிரியைகளைச் செய்ய வேண்டும்“ என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளார். 

(4) J.C. Ryle, Expository Thoughts on John Volume 2, p. 160

(5) இதனால்தான் புதிய இலகு தமிழ் மொழிபெயர்பபில் இவ்வசனம் “பகல்வேளையாய் இருக்கும் போதே என்னை அனுப்பினவருடைய வேலையை நாம் செய்ய வேண்டும்“ என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. திருவிவிலியத்திலும் “நாம்“ என்றே மொழிபெயர்த்து்ள்ளனர். மேலும் “மோனஹன்“ மற்றும் “ராஜரீகம்“ என்போரது தமிழ் வேதாகம மொழிபெயர்ப்புகளிலும் இதனை நாம் அவதானிக்கலாம்.

(6) R.C.H. Lenski, The Interpretation of St. John's Gospel, P. 677

(7) J.C. Ryle, Expository Thoughts on John Volume 2, p 160 இயேசுகிறிஸ்து இவ்வுலகத்திலிருந்து சென்றபின்னர் உள்ள காலமே இராக்காலம் என்னும் கருத்திற்கு ஆதாரமாக இவர்கள் ரோமர் 13:12 ஐ சுட்டிக்காட்டுவது வழமை. இவ்வசனத்தில் “இரவு சென்று போயிற்று பகல் சமீபமாயிற்று“ என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இவ்வசனத்தில் இரவு என்பது இயேசுகிறிஸ்து இவ்வுலகத்தில் சரீரப்பிரகாரமாக இல்லாத காலம் என்றும் வரவிருக்கும் பகல் அவரது மறுவருகை என்றும் கூறுகின்றனர். (Ibid, p. 161)

(8) D.A. Carson, John : Pillar New Testament Commentary, pp 362-363

(9) G.L. Borchert, John 1-11 the New American Commentary, p. 314

(10) D.A. Carson, John: Pillar New Testament Commentary, pp 362-363

(11) E.A. Blum, John: The Bible Knowledge Commentary New Testament, p. 307

(அவ்வாக்கமானது Dr.வசந்தகுமார் அவர்கள் எழுதிய “கர்த்தரின் வார்த்தைகளில் கடினமானவரிகள்“ எனும் நூலிலிருந்து பெறப்பட்டதாகும். வெளியீடு : இலங்கை வேதாகமக் கல்லூரி) 


Sunday, 2 October 2011

தேவனுடைய ஒரே பேறான குமாரன் (யோவான் 3:16)




இயேசு கிறிஸ்து “தேவனுடைய ஒரேபேறான குமாரன்“ (45) என்று வேதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பதும், அவர் தேவனால் சிருஷ்டிக்கப்பட்டவர் என்பதற்கான ஆதாரமாக யெகோவா சாட்சிகளால் சுட்டிக் காட்டப்படுகிறது. எபிரேயர் 11:19 ஈசாக்கு ஆபிரகாமின் ஒரேபேறான குமாரன் எனறு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளமையால், ஆபிரகாம் ஈசாக்கை சரீரப்பிரகாரமாய் பெற்றது போலவே, யெகோவா தேவன் பெற்ற பிள்ளையாக இயேசு கிறிஸ்து இருக்கிறார். என்றும், இதனாலேயே அவர் தேவனுடைய ஒரேபேறான குமாரன் என்று குறிப்பி்டப்பட்டுள்ளார்.“ என்று யெகோவாவின் சாட்சிகள் கூறுகின்றனர். (46) இயேசு கிறிஸ்து தேவனுடைய குமாரன் என்பதனால் அவர் தேவனால் சிருஷ்டிக்கப்பட்டவர், இதனால் அவரல் தேவனாக இருக்க முடியாது என்பதே இவர்களது தர்க்கமாகும். (47)

ஈசாக்கை ஆபிரகாம் பெற்றதுபோலவே தேவன் இயேசு கிறிஸ்துவைப் பெற்றார் என்றும் ஈசாக்கு ஆபிரகாமுக்கு குமாரனாய் இருப்பதைப் போலவே இயேசு கிறிஸ்துவும் தேவனுக்கு குமாரனாய் இருக்கின்றார். என்றும் யெகோவாவின் சாட்சிகள் கூறுவது தேவனையே நிந்திக்கின்ற கூற்றுக்களாகும். இது இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு “ஒரு பரலோகத் தகப்பன் இருப்பது போல பரலோகத்தாயும் இருக்கின்றாள் எனும் எண்ணத்தை ஏற்படுத்துகிறது. (48) இயேசு கிறிஸ்துவின் தேவத்துவத்தையும் நித்தியத்துவத்தையும் நிராகரித்து, யெகோவா தேவனைக் கனப்படுத்துவதாக நினைக்கும் யெகோவாவின் சாட்சிகள் இத்தகைய விளக்கங்களினால் யெகோவா தேவனையே நிந்திக்கிறவர்களாக இருக்கின்றனர். மேலும், “ஒரேபேறான குமாரன்“ எனும் சொற்பிரயோகத்தை பெற்றெடுத்த ஒரேயொரு பிள்ளை“ என்று யெகோவாவின் சாட்சிகள் விளக்குவது தவறாகும். ஏனென்றால், ஈசாக்கு ஆபிரகாமின் “ஒரேபேறான குமாரன்“ என்று குறிப்பிடப்பட்டிருப்பதனாலும் அவன் ஆபிரகாமின் ஒரேயொரு பிள்ளையாக இருக்கவில்லை. ஆபிரகாமுக்கு வெறு பிள்ளைகளும் இருந்தார்கள். (ஆதி. 16:11, 25:1-6) ஆபிரகாமுடைய பிள்ளைகளில் ஈசாக்கு சிறப்பானவனாகவும், ஒப்பற்றவனாகவும் இருந்தமையினாலலேயே எபிரேயர் நிருபத்தில் அவன் ஆபிரகாமின் ஒரேபேறான குமாரன் என்று குறிப்பிடப்டப்டிருப்பதற்கான காரணமாகும்.

வேதாகமத்தில் “ஒரேபேறான குமாரன்“ எனும் பதம் “ஒருவன் பெற்றெடுத்த பிள்ளை“ எனும் அர்த்தத்தில்  இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு உபயோகிக்கப்படவில்லை (49) “ஒரேபேறான“ எனும் வார்த்தை இயேசு கிறிஸ்துவின் தனித்துவத்தையும் ஒப்பற்ற தன்மையையும் சுட்டிக் காட்டுகிறது. (50) அதாவது இயேசு கிறிஸ்துவைப் போல தேவனுக்கு வேறொருவரும் இல்லை என்பதே இதன் அர்த்தமாகும். அதேபோல “குமாரன்“ எனும் பதம் “ஒருவன் பெற்றெடுத்த பிள்ளை“ எனும் அர்த்தத்துடன் மட்டும் வேதாமக்கால மக்களால் உபயோகிக்கப்படவில்லை. உண்மையில் , இதை அறியாதவர்களே, இயேசு கிறிஸ்து தேவன் பெற்ற பி்ள்ளை என்றும், இதனால் , அவர் தேவனைவிட தாழ்வானவர் என்றும் தவறான கருத்துடையவர்களாய் இருக்கின்றனர். (51)

வேதாகமத்தில் ஒருவருக்கு பிறக்காதவர்களும் அவருடைய பிள்ளையாகக் குறிப்பிடப்படடடிருப்பதை நாம் அவதானிக்கலாம். இதனால்தான் சாமுவேலை ஏலி “என் மகனே“ என்று கூப்பிட்டார். (1 சாமு 3:16) சவுல் தாவீதைத் தன் குமாரன் என்று அழைத்துள்ளார். (1 சாமு 26:17) (52) அதேபோல, ஆசிரியர் தன் மாணவரை “என் மகனே“ என அழைப்பதை நீதிமொழிகளில் நாம் அவதானிக்கலாம். (நீதி. 7:1) எனவே வேதாகமத்தில் “குமாரன்“ “மகன்“ எனும் பதங்கள் ஒருவனுக்குப் பிறந்த பிள்ளைகளுக்கு மட்டுமே உபயோகிக்க்பபட்டுள்ளது என்று கூறமுடியாது. இயேசு கிறிஸ்துவும் “தாவீதின் குமாரன்“ என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தாலும், அவர் தாவீதுக்குப் பிறந்தவர் என்பது இதனது அர்த்தமல்ல. (மத். 1:1)(53) வேதாகமத்திலுள்ள வம்சவரலாறு அட்டவணைகளிலும், இடைக்கிடையே சில தலைமுறைகள் விடப்பட்டுள்ள போதிலும், ஒருவன் மற்றவனைப் பெற்றான் என்றே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. (54) மேலும், தீரக்ககதரிசியின் சீடர்கள் “தீர்க்கதரிசியின் புத்திரர்“ என்றும் (1 ராஜா 20:35) பாடகர் குழுவினர் “பாடகரின் புத்திரர்“ என்றும் (நெகே. 12:28) அழைக்கப்பட்டுள்ளனர். வேதாகமம் குமாரன் எனும் பதத்தை உருவகமாக உபயோகித்துள்ளதையும் நாம் அவதானிக்கலாம். இத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில் ஒன்றினது தன்மை அல்லது குணத்தைக் குறிப்பிடுவதற்கு மகன் என்னும் பதம் உபயோகிக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே, தீமையான மனிதன் “நியாயக்கேட்டின் மகன்“ (சங். 89:22) என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளமயால், இவன் மனிதனுக்கல்ல. நியாயக்கேட்டுக்கு பிறந்தவன் என்று கூறமுடியாது. மேலும். யாக்கோபையும் யோவானையும் இயேசு கிறிஸ்து இடியின் புத்திரர் என்று அழைத்தபோது, இவர்களிருவரும் இடிக்குப் பிறந்தவர்கள் எனும் அர்தத்தில் அல்ல. மாறாக இவர்களது குணம் இடியின் தன்மையைக் கொண்டிருந்ததையே சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். (மாற். 3;17) அதேபோல, பர்னபா “ஆறுதலின் மகன்“ என்று அழைக்கப்பட்டுள்ளமை (அப். 4:36) அவன் ஆறுதலுக்குப் பிறந்தவன் என்பதனால் அல்ல. மாறாக, அவன் மற்றவர்களுக்கு ஆறுதலளிப்பவனாக இருந்தமையினாலேயாகும். இதேவிதமாகவே இயேசு கிறிஸ்து தேவனுடைய குமாரன் என்று வேத்தில் குறிப்பிட்டிப்பட்டிருப்பற்குக் காரணம் அவர் தேவனுக்குப் பிறந்தவர் எனும் அர்த்தத்தில் அல்ல. மாறாக அவர் தேவத்தன்மையுடையவர் என்பதனாலேயாகும். 


கிரேக்க மொழியில் குமாரன் என்பதைக் குறிக்க பொதுவாக இண்டு வார்த்தைகள் உள்ளன. இவற்றில் ஒன்று சரீரப்பிரகாரமாகப் பிறக்கும் மகனை மட்டுமே குறிக்கும். ஆனால் மற்ற பதம், சரீரப் பிரகாரமான மகனை மட்டுமல்ல மற்றவர்களையும் மகனாக அழைக்க உபயோகிக்கப்படும் (55) புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசு கிறிஸ்து தேவனுடைய குமாரன் என்று குறி்ப்பிடப்படும் இடங்களில். சரீரப் பிரகாரமான மகனை மட்டும் குறிக்கும் கிரேக்கப் பதம் அல்ல, மாறாக உருவகமாகவும் உபயோகிக்கப்படும் பதமே உள்ளது. இதிலிருந்து இயேசு கிறிஸ்து தேவத்தன்மையுடையவர் என்பதைக் குறிப்பிடவே அவர் தேவனுடைய குமாரன் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது என்பது தெளிவாகின்றது. இதன் மூலம் “இயேசு கிறிஸ்துவின் வழமையான தேவத்துவம் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. (56) இயேசு கிறிஸ்து தேவனைவிடத் தாழ்வானர் என்பதை இது எவ்விதத்திலும் காண்பிக்கவில்லை. அவர் தேவனுக்கு சமமானவராக, தேவத் தன்மையுடையவராக இருப்பதையே இவ்விவரணம் அறியத் தருகிறது. (57)

இயேசு கிறிஸ்து தம்மைத் தேவனுடைய குமாரனாக அறிமுகப்படுத்தியது மட்டுமல்ல (யோவான் 10:36) மற்றவர்கள் தம்மை இவ்விதமாக அழைத்தபோது அதற்கு எவ்வித மறுப்பும் தெரிவிக்கவில்லை. (மத். 26:63-64). தம்மைத் தேவனுடைய குமாரனாகவும் தேவனைத் தம்முடைய பிதாவாகவும் இயேசு கிறிஸ்து குறிப்பிட்ட போது அவர் தம்மைத் தேவன் என்று கூறுகிறார் என்றே யூதர்கள் விளங்கிக் கொண்டனர். “யூதர்கள் அவருக்குப் பிரதியுத்தரமாக: நற்கிரியையினிமித்தம் நாங்கள் உன்மேல் கல்லெறிகிறதில்லை; நீ மனுஷனாயிருக்க, உன்னைத் தேவன் என்று சொல்லி, இவ்விதமாகத் தேவதூஷணஞ் சொல்லுகிறபடியினால் உன்மேல் கல்லெறிகிறோம் என்று இயேசு கிறிஸ்துவின் மீது குற்றம் சாட்டினார்கள். ஆனால் இயேசு கிறிஸ்து நேரடியாக, தாம் தேவன் என்று அவர்களிடம் கூறியிருக்கவில்லை. மாறாக, தம்மைத் தேவனுடைய குமாரன் என்றே அவர்களிடம் அறிமுகப்படுத்தியிருந்தார். ஆனால் யூதர்கள் இதன் மூலம் அவர் தம்மைத் தேவனாகக் காண்பிக்கிறார் என்பதைப் புரிந்து கொண்டனர். இதனால் தான் இயேசு கிறிஸ்து “நான் என்னைத் தேவனுடைய குமாரன் என்று சொன்னதினாலே, தேவதூஷணஞ் சொன்னாய் என்று நீங்கள் சொல்லலாமா?“ எனறு கேட்டார். (யோவான் 10:33-36) தேவனுடைய குமாரன் எனும் வார்த்தையின் மூலம்,  தம்மை தேவன் என்று கூறியமை, யூதர்களுக்கு தேவதூஷணமாக இருந்தமையினால் அதற்காக நியாய்பபிரமாணச் சட்டத்தின்படின் கல்லெறிந்து கொல்வதன மூலமாக அவருக்கு மரண தண்டனை கொடுக்க அவர்கள் முற்படடனர். (58 “தேவனுடைய குமாரன்“ என்னும் விபரணம் இயேசு கிறிஸ்து தேவன் என்பதற்கான உறுதியான ஆதாரமாய் உள்ளது. (59) 

Footnote and References 
(45) யோவானுடைய எழுத்துக்களில் ஐந்து தடவைகள் “மொனொஜெஸ்“ (monogenes) எனும் கிரேக்கப் பதம் இயேசு கிறிஸ்துவிற்கு உபயோகிக்கப்பட்டுள்ளது. இது “ஒரேபேறான“ குமாரன் அல்லது “ஒரேயொரு குமாரன்“ என்று அர்த்தந்தரும் விதத்தில் ஆங்கில வேதாகமஙகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. (யோவான் 1:14, 1:18, 3:18, 1 யோவான் 4:9) 

(46) Anonymous, Should You Believe in the Trinity, p.16

(47) Ibid, p16.

(48) R.M. Bowman, Why you Should You Believe in the Trinity?, p. 83

(49) L. Morris, Jesus is the Christ: Studies in the Theology of John, p. 92

(50) B.B. Warfield, The Persons and Work of Christ  p.56

(51) புராணங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட மதங்களில் இருக்கும் தகப்பன் பிள்ளை உறவு முறையை வேதாகமத்துக்குள் கொண்டு வருவது தவறாகும். 

(52) ஆகாஸ் அசீரியாவின் ராஜாவாகிய திகிலாத்பிலேசரிடத்திற்கு ஸ்தானாபதிகளை அனுப்பி: தான் அவனுடைய அடியானும் அவனுடைய குமாரனுமாயிருப்பதாக அறிவித்தான் (2 ராஜா  16:7)

(53) மத்தேயுவினுடைய சுவிசேஷத்தில் 9 தடவைகள் இயேசு கிறிஸ்து தாவீதின் குமாரன் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளார். மாற்குவிலும் லூக்காவிலும் மூன்று தடவைகளும் புதிய ஏற்பாட்டின் ஏனைய பகுதிகளில் மூன்று தடவைகளும் இப்பெயர் உள்ளது. “இப்பெயர் இயேசு கிறிஸ்து தாவீதின் வம்சத்தில் வந்தவர் என்பதை மட்டுமல்ல. அவர் மேசியா என்பதையும் சுட்டிக் காட்டும் பெயராய் இருந்தது. (G. Dalman, The Words of Jesus, pp 319-324) மக்கள் இப்பெயரில் அவரை அழைத்தபோது, மேசியாவாகச் செயற்படும்படியே அழைப்பு விடுத்துள்ளனர். அதாவது “மேசிய எதிர்பாரப்புடனேயே“ மக்கள் இப்பெயரை அக்காலத்தில் உபயோகித்துள்னர். (L. Morris, New Testament Theology p 126)

(54) உதாரணத்திற்கு மத்தேயு எழுதிய சுவிசேஷத்தில் உள்ள வம்சவரலாறு அட்டவணை 14 தலைமுறைகள் கொண்ட மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் பழைய ஏற்பாட்டு சரித்திரத்தை ஆராய்ந்து பார்த்தால், ஒவ்வொரு பிரிவிலும் 14 தலைமுறைகளைவிட அதிகத் தலைமுறைகள் இருந்துள்ளதை அறிந்திடலாம்.  தலைமுறைகள் விடுப்பட்டாலும் ஒருவன் இன்னுமொருவனைப் பெற்றான் என்றே மத்தேயு குறிப்பிட்டுள்ளார். இதற்குக் காரணம் யூதர்களுடைய மொழி வழக்கில் தகப்பன் பிள்ளை உறவுக்கு மட்டுமே வார்த்தைகள் இருப்பதேயாகும். தமிழில் இருப்பது போல பாட்டன், பூட்டன். பேரன், கொள்ளுப்பேரன் என்ற உறவுமுறைகளுக்கெல்லாம் தனியான வார்த்தைகள் அவர்களது மொழிவழக்கில் இருக்கவில்லை. “அவர்கள் அனைவருமே தகப்பன் மகன் உறவு முறையாலேயே குறிக்கப்பட்டனர். எனவே வம்சவரலாறு அட்டவணையில் பல தலைமுறைகள் விடுப்பட்டாலும், ஒருவன் மற்றவனைப் பெற்றான் என்று எழுதுவது அவர்களின் மொழிவழக்கில் தவறானதாக இருக்கவில்லை. (L. Morris, Mattew : The Pillar New Testament Commentary, p 22)

(55) இவற்றில் டெக்னொன்“ (teknon) எனும் பதம் சரீரப்பிரகாரமாக மகனை மட்டும் குறிக்கையில் “ஹூய்யெஸ்(huios) எனும் பதம் மகனாக வரும் ஏனைய உறவுகளையும் குறிக்கும். 

(56) J. McDowell, Jesus : A Biblical Defence of His Deity, p 75

(57) L. Boettner, Studies in Thelogy, pp 152-153

(58) லேவியராகமம் 24:16 இல இதைப்பற்றிய கட்டளை கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. 

(59) B.B. Warfield, The Person and Work of Christ p. 77


(இவ்வாக்கமானது Dr.வசந்தகுமார் எழுதிய யெகோவா சாட்சிகளுக்கு கிறிஸ்தவனின் பதில்கள் எனும் நூலிலிருந்து பெறப்பட்டதாகும். வெளியீடு - இலங்கை வேதாகமக் கல்லூரி)









        

Monday, 22 August 2011

எவர்களுடைய பாவங்களை மன்னிக்கிறீர்களோ அவைகள் அவர்களுக்கு மன்னிக்கப்படும்.....(யோவான் 20:23)


இயேசுக்கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகளை தவறாகப் புரிந்து கொள்வதன் விளைவு, பிழையான வேதப் புரட்டு உபதேசங்களின் உருவாக்கம் என்றால் அது மிகையாகாது. வேதவசனங்களைத் தவறாகப் புரிந்து கொள்வதன் மூலமும், தவறாக வியாக்கியானம் செய்வதன் மூமும் பல தவறான விளக்கங்கள் கிறிஸ்தவ உலகில் உருவாகியுள்ளன. அவ்வகையில், யோவான் எழுதியுள்ள சுவிஷேசத்தில உள்ள இயேசுகிறிஸ்துவின் கடினமான கூற்றுக்களில் கடைசியாக உள்ள வசனமும் பாரியதோர் வேதப்புரடடு உபதேசத்தை உருவாக்கியுள்ளது. யோவான்  20:23 இல் இயேசுகிறிஸ்து  “எவர்களுடைய பாவங்களை மன்னிக்கிறீர்களோ அவைகள் அவர்களுக்கு மன்னிக்கப்படும், எவர்களுடைய  பாவங்களை மன்னியாதிருக்கிறீர்களோ அவைகள் அவர்களுக்கு மன்னிக்கப்படாதிருக்கும் “  என்று அறிவித்துள்ளார். இவ்வசனத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டு ரோமன் கத்தோலிக்க சபையும், சில வேதப்புரட்டு குழுக்களும் தங்களுடைய மதத் தலைவர்களிடம் (குருவானவரிடம் அல்லது பாஸ்டரிடம்) மன்னிப்பைப் பெற்றுக்கொள்ளும்படி போதித்து வருகின்றன. (1)

இயேசு கிறிஸ்துவின் கூற்றிலுள்ள “மன்னித்தலும்“, “மன்னியாதிருத்தலுமே” மத்தேயுவின் சுவிசேஷத்தில் “கட்டுதலாகவும்“ “கட்டவிழ்க்கப்படுதலாகவும்“ குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மத்தேயு 18:18 இல் இயேசுக்கிறிஸ்து தமது சீடர்களிடம் “ 'பூலோகத்திலே நீங்கள் எவைகளைக் கட்டுவீர்களோ அவைகள் பரலோகத்திலும் கட்டப்பட்டிருக்கும்; பூலோகத்திலே நீங்கள் எவைகளைக் கட்டவிழ்ப்பீர்களோ அவைகள் பரலோகத்திலும்  கட்டவிழ்க்கப்பட்டிருக்கும்“ என்று கூறினார். இதில் “கட்டுதல்“ என்பது மன்னியாதிருப்பதையும், “கட்டவிழ்ததல்“ மன்னித்தலையும் குறிக்கும் உருவக விபரணங்களாக உளளன. (2) யூதமதப் போதகர்கள் மத்தியில் “கட்டுதல்“ “அவிழ்த்தல்“ எனும் பத்ங்கள் ஒரு காரியத்தை அனுமதிப்பதற்கும் தடை செய்வதற்கும் உபயோகிக்கப்படும் வார்த்தைகளாக இருந்தன. எனினும், ஆரம்பத்தில் இப்பதங்கள் நீதிமன்றத் தீர்ப்புக்களுடன் சம்பந்தப்பட்டிருந்தன. அதாவது, ஒருவனுக்கு எதிராக கொண்டுவரப்பட்ட குற்றச்சாட்டினால் அவன் கட்டப்பட்டிருக்கிறான். அல்லது அதிலிருந்து கட்டவிழ்க்கப்பட்டுள்ளான் என்று அறிவிக்க இப்பதங்கள் உபயோகிக்கப்பட்டன. (3) மத்தேயு 16:19 இல் பேதுருவிற்குக் கொடுக்கப்பட்ட இவ்வதிகாரம் மத்தேயு 18:18 இலும், யோவான் 20:23 சகல சீடர்களுக்கும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. “மத்தேயுவில் இக்கட்டளை சபை ஒழுக்க நடவடிக்கை எடுப்பதோடு தொடர்புள்ள அறிவுறுத்தலாக உள்ளது. ஆனால் யோவானில், சீடர்களின் சுவிசேஷப் பணியோடு தொடர்புற்றுள்ளது“ (4)  

இயேசுக்கிறிஸ்துவினுடைய வார்த்தைகள், பாவங்களை மன்னிக்கும் அல்லது மன்னியாதிருக்கும் ஆற்றல் சீடர்களுக்கு அருளப்பட்டுள்ளது என்ற அர்த்தமுடையவைகள் அல்ல. “மக்களுடைய பாவஙகள் மன்னிக்கப்பட்டுள்ளது. அல்லது மன்னிக்கப்படவில்லை“ என்று அறிவிக்கக்கூடிய அதிகாரம் அவர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்டுள்ளது(5) என்பதையே இவ்வசனம் அறியத்தருகிறது. இது சீடர்களின் சுவிசேஷப் பிரசங்கத்தோடு இணைந்துள்ள ஒரு வி்டயமாக இருப்பதனால், இயேசு கிறிஸ்துவின் இக்கூற்றை சுவிசேஷப் பிரசஙகத்தின் தன்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டே நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். சீடர்கள் அறிவிக்கும் இயேசுகிறிஸ்துவைப் பற்றிய சுவிசேஷப் பிரசங்கம் மக்களின் பாவ மன்னிப்பையு்ம் உள்ளடக்கிய செய்தியாகவே உள்ளது. இயேசுக்கிறிஸ்துவின் சிலுவைப் பலி மக்களுடைய பாவங்களை மன்னித்து அவர்களுக்கு மெய்வாழ்வை அளிக்கும் நற்செய்தியாக மக்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. எனவே, சீடர்களின் சுவிசேஷப் பிரசங்கத்திற்கு மக்கள் சரியான விதத்தில் ஏற்றுக்கொண்டு, தங்கள் பாவங்களிலிருந்து மனந்திரும்பி, அவற்றுக்கு இயேசுக்கிறிஸ்துவின் சிலுவைப்பலியின் மூலமே மன்னிப்புக்கிடைக்கும் என்று விசுவாசிக்கும்போது, அவர்களுடைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டன என்று அறிவிக்கும் அதிகாரத்தையே இயேசுக்கிறிஸ்து சீடர்களுக்குக் கொடுத்துள்ளார். அதேசமயம், ஒருவன் இயேசுக்கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்தை நிராகரித்தால், அவனுடைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்படவில்லை என்றும் அறிவிக்கக்கூடிய அதிகாரம் சீடர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது (6). “சீடர்களின் விருப்பதிற்கும், தீர்மானத்திற்கு் ஏற்றப்படி தேவன் மக்களுடைய பாவங்களை மன்னிக்கிறவரக இருக்கவில்லை. மாறாக, தேவன் மக்களுக்கு அருளும் மன்னிப்பை அறிவிப்பவர்களாகவே சீடர்கள் இருந்தனர். (7) இதனால்தான் சீடர்கள் “என்னில் பாவத்தை மன்னிக்க முடியும்.“ என்று பிரசாரம் பண்ணிக்கொண்டிருக்கவில்லை. மாறாக, அவர்கள் இயேசுக்கிறிஸ்து அருளும் பாவ மன்னிப்பின் செய்தியையே அறிவித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். (8). உண்மையில், “இயேசுக்கிறிஸ்துவை விசுவாசித்து, ஏற்றுக்கொள்பவர்களின் பாவங்களை அவர் மன்னிக்கிறார்“ என்று அறிவிக்கும் அதிகாரமே சீடர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருந்தது. (9). இயேசுக்கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷம் மக்களுடைய மன்னிப்பைப் பற்றியதாக இருந்தமையால், தங்கள் பாவங்களிலிருந்து மனந்திரும்பி அச்செய்தியை ஏற்றுக்கொள்பவர்களை இயேசுக்கிறிஸ்து மன்னிக்கிறார் என்பதை அறிந்திருந்த சீடர்கள் அதை அவர்களுக்கு அறிவிக்கக்கூடியவர்களாக இருந்தனர். (10)

பாவங்களை மன்னிப்பதற்கு மனிதனுக்கும் ஆற்றல்  இல்லை என்பதை வேதாகமம் அறியத்தருகின்றது. தேவனால் மட்டுமே பாவங்களை மன்னிக்கமுடியும் என்பதே வேதாகமம் அறியத்தரும் சத்தியமாகும் (மாற். 2:7) இயேசுக்கிறிஸ்து தேவனாக இருக்கின்றமையால் அவர் மக்களின் பாவங்களை மன்னிக்கிறவராக இருக்கிறார். (மத். 9:6) இதனால“ நம்முடைய பாவங்களை இயேசுக்கிறிஸ்துவிடம் அறிக்கையிடும்படியே வேதாகமம் அறிவுறுத்துகிறது. (1 யோவான் 1:9) எனவே, குருவானவர்களுக்கும் பாஸ்டர்மார்களுக்கும் மக்களின் பாவங்ளை மன்னிக்கும் ஆற்றல இருக்கிறது என்ற போதனை வேதப்புரட்டு உபதேசம் ஆகும். மேலும், சுவிசேஷப் பிரசங்கத்தின் மூலம் மனந்திரும்பும் மனிதனுடைய பாவங்களைத் தேவன் மன்னித்துள்ளார் என்று அறிவிக்கும் அதிகாரத்தையே இயேசுக்கிறிஸ்து சீடர்களுக்கும், சுவிசேஷசத்தைப் பிரசங்களிக்கும் ஊழியர்களுக்கும் கொடுத்துள்ளமையால் இயேசு கிறிஸ்துவின் சிலுவைப் பலியின் மூலம் பாவம் மன்னிப்பைப் பெற்று இரட்சிக்கப்பட்டவன், அதன் பின்னர் தான் செய்யும் பாவங்களுக்கு மன்னிப்ப பெறுவதற்காக ஊழிய்காரரிடம் தனது பாவத்தை அறிக்கையிட வேண்டிய அவசியமில்லை. அவன் தன் பாவத்தை நேரடியாக இயேசுக்கிறிஸ்துவிடமே அறிக்கையிட்டு அதற்கான மன்னிப்பைப் பெற்றிடலாம். “இயேசுக்கிறிஸ்துவினுடைய இரத்தம் சகல பாவங்களையும் நீக்கி நம்மைச் சுத்திகரிக்கும் (1 யோவான் 1:7) என்று கூறும் வேதாகமம், நம்முடைய பாவங்களை நாம் அறிக்கையிட்டால், பாவங்களை நமக்கு மன்னித்து எல்லா அநியாயத்தையும் நீக்கி, நம்மைச் சுத்திகரிப்பதற்கு அவர் உண்மையும் நீதியும் உள்ளவராய் இருக்கிறார் (1 யோவான் 1:9) என்னும் சத்தியத்தை அறியத்தருகிறது. “ஒருவன் பாவஞ்செய்வானானால் நீதிபரராயிருக்கிற இயேசுகிறிஸ்து நமக்காகப் பிதாவினிடத்தில் பரிந்து பேசுகிறவராயிருக்கிறமையால் (1 யோவான் 2:1) நாம் அவரிடமே நம் பாவங்களை அறிக்கையிட வேண்டும். தேவனுக்கும் மனிதனுக்கும் இடையில் இயேசுகிறிஸ்து மட்டுமே மத்தியஸ்தராக இருக்கின்றமையால் (1 தீமோ. 2:5-6) நாம் மனிதர்களிடம் நம் பாவங்களை அறிக்கையிட்டால் அவற்றுக்குத் தேவனிடமிருந்து மன்னிப்புக் கிடைக்காது. எனவே, தேவன் அருளும் பாவ மன்னிப்பையும் மெய்வாழ்வையும் பெற்றுக்கொள்வதற்கு மனிதர்கள் இயேசுக்கிறிஸ்துவிடமே தங்களுடைய பாவங்களை அறிக்கையிட வேண்டும். 

Footnote & Reference
(1) Brown, R. 'The Kerygma of the Gospel According to John : The Johnnie View of Jesus in Modern Studies; in Interpretation p. 391 
ரோமன் கத்தோலிக்க சபையில் பாவ அறிக்கை முக்கயமான விடயமாக உள்ளது. பாவங்களுக்கான மன்னிப்பை பெற்றுக் கொள்வதற்காக, அவற்றை சபையினால் அதிகாரபூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட குருவானவர்களிடம் அறிக்கை செய்ய வேண்டும் என்பது ரோமன் கத்தோலிக்க சபையின் உபதேசமாகும். அறிக்கையிடப்படும் பாவத்தை செவிமடுக்கும் குருவானவர், அதற்காகச் செய்ய வேண்டிய பரிகாரச் செயல்களையும் அறிவிப்பதற்கு அதிகாரம் உண் என்றும் ரோம சபை கூறுகிறது, (L. Boettner, Roman Catholicism, pp196-197)

(2) J.R. Michaels, John : New International Biblical Commentary, pp-349-359)

(3) G.R.Beasley-Murray, John : World Biblical Commentary Vol. 36, p. 383)

(4) D.A.Carson, John : The Pillar New Testament Commentaries, p 655

(5) L. Morris, John : The New International Biblical Commentary on the New Testament, p. 847)

(6) H.J. Cadbury, 'The Meaning of John 20:23, Mathew 16:10 and Matthew 18:18' in Journal of Biblical Literature, pp 251-254, Mantey, J.R. 'The Mistranslation of the Perfect Tense in John 20:23, Mathew 10:19 and Matthew 18:18; in Journal of Biblical Literature, pp 243-249)

(7) M.C.Tenney, John : The Expositor's Bible Commentary Volume 9, p 193

(8) அன்றியும் மனந்திரும்புதலும் பாவமன்னிப்பும் எருசலேம் தொடங்கிச் சகல தேசத்தாருக்கும் அவருடைய நாமத்தினாலே (இயேசு கிறிஸ்து) பிரசங்கிக்கப்படவும் வேண்டியது.(லூக். 24:47) என்று அறிவிக்கப்பட்டபடியே, சீடர்கள் “இயேசுக்கிறிஸ்துவை விசுவாசிப்பவர்களே பாவ மனனிப்பைப் பெறுவார்கள் (அப். 10:43) என்னும் சத்தியத்தை அறிவித்து வந்தனர். 

(9) H.M. Woods, Our Priceless, Heritage, P. 118

(10) W. Barclay, John Volume 2: The Daily Study Bible, P 274.


(இவ்வாக்கமானது Dr.வசந்தகுமார் அவர்கள் எழுதிய கர்ததரின் வார்த்தைகளில் கடின வரிகள் (யோவான் சுவிசேஷத்திற்கான விளக்கவுரை) எனும் நூலிலிருந்து பெறப்பட்டதாகும். வெளியீடு இலங்கை வேதாகமக் கல்லூரி)












Wednesday, 17 August 2011

இயேசு கிறிஸ்து மரணத்திலிருந்து உயிர்த்தெழுந்தாரா? இல்லையென்றால் மயக்கத்திலிருந்து உணர்வடைந்தாரா?


Did Jesus rise from the dead or did he recover from a state of unconsciousness?


'இயேசுக்கிறிஸ்து சிலுவையில் மரிக்கவில்லை. ஆழ்ந்த மயக்க நிலையிலிருந்து அவர் மீண்டதையே அவர் மரணத்திலிருந்து உயிர்த்தெழுந்தார் எனக் கூறுகின்றனர்“ என இரு பிரிட்டிஷ் ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்ததாக இலங்கை வானொலியி்ல் 27.04.1991 சனிக்கிழமை ஒலிபரப்பட்ட செய்தியிலும் அதனைத் தொடர்ந்து நாட்டின் முக்கிய செய்திப் பத்திரிகைகளில் வெளியிடப்பட்ட செய்தியிலும் குறிப்பிடப்பட்டது அநேக கிறிஸ்தவர்களுக்கு அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்திய வேளையில், கிறிஸ்தவத்தை எதிர்ப்பவர்களுக்கு ஆனந்தத்தை அளிப்பதாய் இருந்தது. எனினும் இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் மரிக்கவில்லை. அவர் மயக்க நிலையிலேயே இருந்தார் எனும் இக்கருத்து இன்று உருவான ஒரு புதிய கருத்து அல்ல. கிறிஸ்தவ மார்க்கத்தின் மையமாக இயேசு கிறிஸ்துவின்  உயிர்தெழுதல் அமைந்திருப்பதனால், கிறிஸ்தவத்தை அழிக்க முயற்சித்த அனைவருமே இயேசு கிறிஸ்து உயிர்தெழுதலை மறுதலிக்க பலவிதமான கருத்துக்களை காலத்திற்குக் காலம் கூறிவந்துள்ளனர். எனவே, நம்நாட்டின் செய்தியளிப்பு ஊடகங்கள் மூலமாக கொடுக்கப்பட்ட இச்செய்தி, ஒரு புதிய ஆராய்ச்சியின் கண்டுபிடிப்பு அல்ல. மாறாக ஒரு பழைய கண்டத்தின் ஒரு புது அறிவிப்பேயாகும். 

“இரத்த அழுத்தத்தில் ஏற்பட்ட வீழ்ச்சியின் காரணத்தால் கிறிஸ்து சிலுவையில் உணர்விழந்தார். அவரது தோல் கருமை படிந்திருந்ததையும் அவர் அசைவற்று இருந்ததையும் வைத்து அவர் இறந்துவிட்டாரென்று தவறாக கணிக்கப்பட்டது. இதனால் அவரைச் சுற்றி நின்றவர்கள் அவர் இறந்து விட்டாரென்று நம்பியதில் எதுவித சந்தேகங்களுமில்லை“ என்று லோயா டேவிஸ் என்பவரும் மார்கிரட் என்ற சித்தாந்தவாதியான அவரது மனைவியும் தெரிவித்துள்ளதாக 28.04.91 இல் இதுபற்றி பிரசுரிக்கப்பட்ட செய்தியில் கூறப்பட்டுள்ளது. உண்மையில் இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் மரித்ததற்கான போதுமான சான்றுகள் இருக்கும்போது, அவர் இரத்த அழுத்தத்தில் ஏற்பட்ட வீழ்ச்சியின் காரணமாக சிலுவையில் உணர்விழந்தார் எனக் கூறுவது அறிவீனமானதும் ஆதாரச்சான்றுகளைத் திறந்த மனதுடன் ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கும் மனநிலையையுமே காட்டுகிறது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. எனவே இயேசு கிறிஸ்து, மயக்கத்திலிருந்து உணர்வடையவில்லை. மாறாக மரணத்திலிருந்தே உயிர்த்தெழுந்தார் என்பதற்கான ஆதாரச் சான்றுகளை ஆராய்ந்தறிவோம். 

(1) இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையிலறையப்பட்டார் 


இயேசு கிறிஸ்துவின் மரணம் இயற்கையான முறையில் ஏற்பட்டதொன்றல்ல. அவர் சிலுவை மரத்தில் அறையப்பட்டு மரணமடைந்தார் சிலுவை மரத்தில் ஒருவனை அறைந்து கொலை செய்வது, அக்காலத்தில் மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்பட்ட முறையாகும். “ஆரம்பகாலத்தில் காட்டுமிராண்டி களினால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இம்முறையி யானது பின்பு, பெர்சியர்களினாலும் அதன் பின்ப கிரேக்கர்களாலும் ரோமர்களினாலும் பின்பற்றப்பட்டது. (The Cross of Christ by John Stott) இது மிகவும் கொடூரமான மரணதண்டனை முறையாகும். சிலுவை உருவில் (+ எனும் உருவில்) அமைக்கப்பட்ட மரத்தில் கைகளும் கால்களும் பிணைக்கப்பட்டு ஆணிகள் அடிக்கப்பட்ட நிலையில் ஒருவனை தொங்கவைப்பது மூர்க்கமான, ஈவிரக்கமற்ற மரணதண்டனை முறை என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. “கி.பி. 315 இல் ரோம சக்கரவர்த்தியான கொன்ஸ்டன்டைன் மரணதண்டனை முறையை மாற்றியமைக்கும் வரை இம்முறையே பின்பற்றப்பட்டு வந்தது. “ (Crucifixion by D.H.Wheaton in New Bible Dictionary) இயேசு கிறிஸ்துவும் ஒரு குற்றவாளியைப் போல் சிலுவையில் அறையப்பட்டு மரணமடைந்தார். (மத். 27:35-56, மாற் 15:24-41, லூக் 23:33-49, யோவான் 19:18-30)

ரோமர்கள் குற்றவாளியை சிலுவையில் அறைந்து மரணதண்டனையை நிறைவேற்றும்முறை இயேசு சிலுவையில் மயக்க நிலையில் இருக்கவில்லை. மாறாக, மரித்து விட்டதை உறுதிப்படுத்துகிறது. அக்காலத்தில் ஒருவனுக்கு மரணதண்டனை எனும் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டவுடன் அவனை ஒரு தூணில் கட்டிவைத்து, ஆடைகளை அகற்றி, தோல் கிழிந்து இரத்தம் பெருக்கெடுத்து வழிந்தோடும்வரை அவனை சாட்டையால் அடிப்பது வழமை. இவ்வாறு குற்றவாளியை அடிப்பதற்கு ரோமர்கள் உபயோகித்த சாட்டையானது கூரிய பற்களைக் கொண்ட எலும்புத் துண்டுகளும், ஈயத் துண்டுகளும் பொருத்தப்பட்ட, தோலினால் செய்யப்பட்ட பல வார்களைக் கொண்ட சாட்டையாகும். இத்தகைய சாட்டையால் ஒருவனை அடிக்கும்போது அவனது தோல் கிழிந்து, நாடி நாளங்கள் உடைபட்டு, இரத்தம் வழிந்தோடும். “குற்றவாளி மரிக்கும்நிலையை அடையும் வரை அவனை சாட்டையால் அடிப்பது உரோமர்களது வழக்கமாகும். (Crucifixion of Jesus by C. T.Davis) இதை மூன்றாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த வரலாற்றாசிரியரான இயூசிபியசும் உறுதிப்படுத்தியுள்ளார். (Trials and crucifixion of Christ by Eusebius) இயேசு கிறிஸ்து இவ்வாறு அடிக்கப்பட்டார் என வேதம் கூறுகிறது. (யோவான் 19:1, மாற்கு 15:15, மத்தேயு 27:26)உண்மையில் இயேசு சிலுவையில் அறையப்படுவதற்கு முன் இவ்வாறு அடிக்கப்பட்டது அவர் சிலுவையில் அறையப்படுவதற்கு முன்பே மரிக்கக்கூடிய நிலையை அடைந்து விட்டதை காட்டுகிறது. 

அக்காலத்தில் மரணதண்டனை என குற்றவாளிக்கு தீர்ப்பு வழங்கப்பட்ட இடத்திலிருந்து தண்டனை நிறைவேற்றப்டும் இடம்வரை குற்றவாளியே தன்னுடைய சிலுவையை எடு்த்துக் கொண்டு செல்ல வேண்டியிருந்தது. இதனால் இயேசுவை அடித்த போர்வீரர்கள் அவரை நிந்தித்து, சிலுவை அவர் மீது வைத்து, அதை சுமந்துவரும்படி அவரைப் பணித்தனர். ஆனாலும் இயேசு கிறிஸ்து  நன்றாக அடிக்கப்பட்டு மரிக்கக்கூடிய நிலையை அடைந்திருந்தமையால், அவரால் அதை சுமக்க முடியாமல் இருந்தது. “குற்றவாளி தன்னுடைய சிலுவையை சுமக்க முடியாது பலவீனமாக இருந்ததால், ரோமப் போர்வீரர்கள் தம் கண்ணில் தென்படும் ஒரு உள்ளூர்வாசியை சிலுவையை சுமந்து வரும்படி பலவந்தப்படுத்துவர் (The Daily Study Bible : Matthew by William Barclay) இதனால் அவ்வழியே வந்த சீமோன் எனும் மனிதனை இயேசுவின் சிலுவையை சுமந்து வரும்படி செய்தனர். (மத். 27:32, மாற்கு 15:21)  உண்மையில்.  இயேசுவால் தன்னுடைய சிலுவையைக் கூட சுமக்க முடியாமல் இருந்தமைக்குக் காரணம், அவர் மரிக்கக்கூடிய வண்ணம் பலவீனமான நிலையிலேயே இருந்தமையே என்பதை மறுப்பதிற்கில்லை.

சிலுவையில் அறையப்படும் இடத்திற்கு குற்றவாளி வந்து சேர்ந்ததும் அவனது கைகளும் கால்களும் சிலுவை மரத்தில் பிணைக்கப்பட்டு, ஆணிகள் அடிக்கப்பட்டு, தொங்கவிடப்படுவான். இயேசுவை “கொல்கொதா“ என்னுமிடத்தில் இவ்விதமாக ரோமப் போர்வீரர்கள் சிலுவையில் அறைந்தனர். (மாற். 15:22-24, மத். 27:32-35) அவர் ஆறு மணித்தியாலங்கள் சிலுவையில் தொங்கிக்கொண்டிருந்தபின் மரணமடைந்தார். (மாற். 15:24-26 உடன் மத். 27:46-50 ஒப்பிடவும்) இயேசு கிறிஸ்து சாட்டைமயினால் நன்றாக அடிக்கப்ப்டு மரிக்கக்கூடிய நிலையில் இருந்தமையினாலேயே சிலுவையில் அறையப்பட்டு ஆறு மணித்தியாலங்களில் மரணமடைந்தார். (மத். 27:50, மாற்கு 15:37, லூக். 23:46) அவர் மயக்க நிலையில் இருக்கவில்லை. 

இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் மரணமடைந்தமையினாலேயே அவருடைய காலெழும்புகள் முறிக்கப்படவில்லை. (யோவான். 19:32-33) ரோமர்கள் யாரையாவது சிலுவையில் அறைந்தால், அவனை அப்படியே சிலுவையில் இருந்து மரிப்பதற்கு விட்டுவிடுவார்கள். சில சமயங்களில் குற்றவாளிகள் நாட்கணக்கில் சிலுவையில் தொங்கிக் கொண்டிருப்பார்கள். ஆனால் யூதர்கள் தண்டிக்கப்பட்ட நாளிலேயே அடக்கம் ப்ண்ணவேண்டும் எனும் தேவகட்டளையின்படி வாழ்ந்தனர். (உபா. 2:22-23) மேலும் ஓய்வு நாளானது சரீரங்கள் மரத்தில் தொங்கவிடக்கூடாது என்பதனால் அவர்கள் சிலுவையில் அறையப்பட்டவர்களை அடக்கம் செய்வதற்காக அவர்களது காலெலும்புகளை முறிக்கும்படிக்கும் சரீரங்களை எடுத்துக் கொண்டு போவதற்கும் பிலாத்துவிடம் அனுமதி கேட்டனர். (யோவான் 19:31) 'சிலுவையில் தொங்கிக் கொண்டிருப்பவனை உடனடியாக மரிக்க வைக்க வேண்டுமானால் அவனது காலெழும்புகள் முறிக்கப்படும். (The Resurrection factor by Josh McDowell) பிலாத்து சரீரங்களை எடுத்துச் செல்ல அனுமதி கொடுத்தமையால் போர்வீரர்கள் இயேசுவோடு சிலுவையில் அறையப்பட்டவ்களின் காலெழும்புகளை முறித்தனர். ஆனால் இயேசுவின் காலெழும்புகளை முறிக்கவேண்டியதாயிருக்கவில்லை. ஏனென்றால் அவர் ஏற்கனவே மரித்திருந்தார். (யோவான் 19:32-33) இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் மயங்கிய நிலையில் இருந்திருந்தால் அவரைது காலெழும்புகள் முறிக்கப்பட்டிருக்கும். அவர் மரித்திருந்தமையினாலேயே அவரது காலெழும்புகள் முறிக்கப்படவில்லை. மேலும் பிலாத்து, இயேசு கிறிஸ்து மரித்ததை உறுதிப்படுத்தியபின்பே சரீரத்தை யூதர்களிடம் கொடுத்தான். (மாற். 15:43-45) அத்தோடு அவரை சிலுவையில் அறைந்த ரோமப் போர்வீரர்கள் மய்ககத்திற்கும் மரணத்திற்கும் இடையிலான வித்தியாசத்தை அறியாதவ்கள் அல்லர். அவர் மரித்திருந்தமையினாலேயே அவரது சரீரத்தை யூதர்களிடம் கொடுத்தனர். 


இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் மரித்தார் என்பதற்கு இன்னுமொரு ஆதாரம் ஈட்டியினால் குத்தப்பட்ட அவரது விலாவில் இருந்து புறப்பட்டு வந்த இரத்தமும் தண்ணீருமாகும். (யோவான். 19:34) “இச்சமயம் இயேசு சிலுவையில் மரிக்காமல் இருந்திருந்தால் அவருடைய விலாவில் போர்ச்சேவகன் ஈட்டியால் குத்தியபோது இரத்தம் மட்டுமே வந்திருக்கும். ஆனால் அவருடைய சரீரத்திலிருந்து தண்ணீரும் வந்தது. அவர் மரித்திருந்ததையே காட்டுகிறது. (The Day Death Died by Michael Green) “இதய வெடிப்பால் மரித்த சடங்லங்களைப் பரிசோதித்த வைத்தியர்கள் அச்சடலங்களில் இதயத்தைச் சூழவுள்ள பகுதியில் உறைந்த நிலையில் இரத்தமும் தண்ணீர் போன்ற திரவமும் இருப்பதற்கு அத்தாட்சிகளாய் உள்ளனர். (Did Jesus Die of a Broken Heart by Stuart Bersma) “மரிக்க்கூடிய நிலையில் மிகவும் பலவீனத்தோடு இரு கரங்களும் இருபாகத்திலும் நீட்டப்பட்டு, சிலுவை கிடைக்கம்பத்தின் இரு ப்ககத்திலும் பிணைக்கப்பட்ட நிலையில் இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தமையால் அவரது இருதயம் வெடித்து அவர் மரித்துள்ளார். (The Daily Study Bible : John by. W. Barclay) அவருடைய விலாவில் இருந்து இரத்தமும் தண்ணீரும் புறப்பட்டு வந்ததாக வேதம் கூறுகிறது. (யோவான் 19:34) எனவே இயேசு கிறிஸ்து உண்மையிலேயே சிலுவையில் மரித்திருந்தார் என்பது இதன் மூலம் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. 

(2) இயேசு கிறிஸ்து கல்லறையில் அடக்கம் பண்ணப்பட்டார். 


இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் மரிக்கவில்லை. அவர் மய்ககநிலையிலேயே இருந்தார் எனும் பத்திரிகை செய்தியில “இயேசு சிலுவையிலிருந்து இறக்கப்பட்டு நிலத்தில் வைக்கப்பட்டதும் இரத்த ஓட்டம் மீண்டும் ஏற்பட்டது. இயேசுவுக்கு உயிர் இருப்பதற்கான அறிகுறிகள் தென்பட்டதும் அவரை எடுத்துச் சென்று பராமரித்தனர் என்று லண்டனிலுள்ள ரோயல் கல்லூரி மருத்துவ சஞ்சிகையில்  வெளியிடப்பட்ட கட்டுரையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.“ என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. (தினகரன் 28.04.91) ஆனால் அவர் இரு கரங்களும் சிலுவை மரத்தின் கிடைகம்பத்தில் நீட்டப்பட்ட நிலையில் பிணைக்கப்பட்டிருந்தமையால் இதயம் இழுக்கபட்ட கிழிந்து மரித்தார் என்று பார்த்தோம். இயேசு கிறிஸ்து மரித்ததை உறுதிப்படுத்திய பின்பு அவருடைய சரீரத்தை பிலாத்து யூதர்களிடம் கையளித்தான் (மாற்கு 15:43-45) அதன் பின்பு அவருடைய சரீரம் யூத முறையின்படி அடக்கம் பண்ணப்பட்டது. (மத். 2757-60, மாற். 15:42-47, லூக். 23:50-55, யோவான் 19:38-42) இயேசு கிறிஸ்து உண்மையிலேயே மரித்திருந்தமையினாலேயே அவருடைய சரீரம் கல்லறையில் அடக்கம் பண்ணப்பட்டது. 

இயேசு கிறிஸ்துவின் சரீரம் யூத முறையின்படி அடக்கம் பணணப்பட்டமையினால் (யோவான். 19:40) அவர் சிலுவையில் மயக்க நிலையில் இருந்திருந்தால், மரண சடங்குகள் அவரை மயக்கத்திருந்து எழுப்பியிருக்கும். ஏனென்றால், “அவர்கள் மரித்த சரீரத்தை அடக்கம் செய்வதற்கு முன்பு அதை கல்லினால் செய்யப்பட்ட ஒரு மேசையின்மேல் வைத்து,, இளஞ்சூடான நீரினால் கழுவுவார்கள். (Belief Rites and Customs of the Jews Connected with Death Burial and mourning by A.P. Bender) இயேசு கிறிஸ்து உண்மையில் மரிக்காமல் இருந்திருந்தால் இவ்வாறு அவரைக் கழுவிய போது அவர் மயக்கம் தெளிந்து எழுந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் அப்படி எதுவும் நடககவில்லை. “சரீரம் கழுவப்பட்டதன் பின் வாசனைத் திரவியங்கள் போடப்பட்டு சீலைகளினால் சுற்றப்பட்டு கல்லறைக்குள் வைக்கப்படும் (Ibid) காலிலிருந்து கழுத்து வரையும் முதலில் சீலைகள் சுற்றப்படும். பின்பு தலை தனியாக சுற்றப்படும். “சீலைகளை இலகுவாக சரீரத்திலிருந்து பிரித்தெழுக்க முடியாத வண்ணம் ஒட்டுந் தன்மையுடைய வாசனைத் திரவியங்கள் பூசப்பட்டு சீலைகள் சரீரத்தை சுற்றி சுற்றப்படும். (Homilies of St. John by. J. Chrysostom) இயேசு கிறிஸ்துவின் சரீரமும் இவ்வாறு வாசனைத் திரவியங்களுடன் சீலைகளினால் சுற்றப்பட்டு கல்லறையொன்றுக்குள் வைக்கப்பட்டது. (யோவான் 19:41-43, லூக். 23:53)

இயேசுவின் சரீரம் வைக்கப்பட்டிருந்த கல்லறையின் வாசலில் ஒரு பெரிய கல் புரட்டி வைக்கப்பட்டதோடு (மத். 27:60) சரீரத்தை எவரும் களவெடுத்துக் கொண்டு போய்விடக்கூடாது என்பதற்காக காவலும் போடப்பட்டு அதற்கு அரசின் முத்திரையும் இடப்பட்டது (மத். 27:65-66) எனவே சரீரம் அக்கல்லறைக்குள் இருந்தது என்பதில் எவ்வித சந்தேகங்களுமில்லை. 

“இயேசுவின் கல்லறையில் போடப்பட்ட ரோம மு்த்திரையானது அவரது சரீரம் அங்கு இருக்கிறது என்பதை ரோம அரசு உறுதிப்படுத்து்ம் செயலாக உள்ளது. (The Resurrection Factor by Josh McDowell) இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் மரித்தமையினாலேயே அவருடைய சரீரம் கல்லறைக்கள் வைக்கப்பட்டது. இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்பட்டு மரித்து கல்லறையில் அவருடைய சரீரம் அடக்கம் பண்ணப்பட்டமையினால் அவர் மயக்கத்திலிருந்து உணர்வடைந்தார் என கூறுவதற்கில்லை வேதாகமம் தெளிவாக குறிப்பிடுவது போல அவர் மரணத்திலிருந்தே உயிர்த்தெழுந்தார்)

(நன்றி சத்தியவசனம், 1991, கட்டுரையாசிரியர் சகோ. எம்.எஸ் வசந்தகுமார்)


Wednesday, 25 May 2011

காண்கிறதெதுவோ அதையேயன்றி வேறான்றையும் தாமாய் செய்யமாட்டார்( யோவான் 5:19)



இயேசுக்கிறிஸ்துவின் சில கூற்றுக்கள் அவரது தேவத் தன்மையை முரண்படுத்தும் விதத்தில் இருப்பதை நாம் அவதானிக்கலாம். வேதபுரட்டர்கள் இத்தகைய கூற்றுக்களை ஆதாரமாகக் கொண்டு இயேசுக்கிறிஸ்துவின் தேவத்துவத்தை தறுதலித்து வருகின்றனர். யோவான் எழுதிய சுவிசேஷத்தில் காணப்படும் இத்தகைய கூற்றுக்களில் ஒன்று 5ம் அதிகாரத்தில் உள்ளது(1) இயேசுக்கிறிஸ்து தம்மைத் தேவனுக்குச் சமனாக்குகின்றார் என்னும் யூதர்களின் குற்றச்சாட்டுக்கு அவர் பதிலளிக்கும்போது “பிதாவானவர் செய்யக் குமாரன் காண்கிறதெதுவோ, அதையேயன்றி, வேறொன்றையும் தாமாய்ச் செய்யமாட்டார்“ என்று 5ம் அதிகாரம் 19ம் வசனத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளார். இயேசுக்கிறிஸ்துவின் தேவத்துவத்தை மறுதலிக்கும் வேதப்புரட்டர்கள் அவர் கூற்றில் “தாமாய் செய்யமாட்டார்“ என்னும் சொற்பிரயோகத்திற்கு மட்டும் அழுத்தம் கொடுத்து, இயேசுக்கிறிஸ்துவினால் சுயமாக ஒன்றும் செய்ய முடியாது என்று தர்க்கித்து வருகின்றனர். எனினும் இவர்கள் வாதிடுகின்ற விதமாக, “இயேசுக்கிறிஸ்துவினால் சுயமாக ஒன்றும் செய்ய முடியாது“ என்பது இவ்வசனத்தின் அர்த்தம் அல்ல“ அதேபோல் இயேசுக்கிறிஸ்து பிதாவில் சார்ந்திருக்கும் அல்லது தங்கியிருக்கும் நிலையையே இவ்வசனம் அறியத் தருகிறது. (3) என்னும் சில வேத ஆராய்ச்சியாளர்களின் விளக்கமும் ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடியதாக இல்லை. 

இயேசுக்கிறிஸ்து யோவான் 5:19 இல் சொல்லும் விடயத்தை விளங்கிக் கொள்வதற்கு இவ்வசனத்தை முழுமையாகப் பாரக்க வேண்டியது அவசியம். (4) வேதப்புரட்டர்கள் இவ்வசனத்தின் இறுதிப் பகுதியை கருத்திற் கொள்வதில்லை. இவ்வசனத்தின் இறுதிப் பகுதி “அவர் எவைகளைச் செய்கிறாரோ, அவைகளைக் குமாரனும் அந்தப்படியே செய்கிறார்.“ என்று உள்ளது. அதாவது பிதா செய்பவற்றை குமாரனும் அதேவிதமாக செய்கிறார் என்பதே இதன் அர்த்தமாகும. உண்மையில் பிதா செய்பவைகளை தாமும் செய்வதாக இயேசுக்கிறிஸ்து இவ்வசனத்தில் அறியத் தருகிறார். இது இருவரும் ஒரே தன்மையும் வல்லமையும் உடையவர்கள் என்பதை அறியத் தருகின்றது. இதனால்தான் இருவராலும் ஒரே காரியத்தைச் செய்யக் கூடியதாக உள்ளது. (5)

இயேசுக்கிறிஸ்துவினுடைய கூற்றில் “பிதாவானவர் செய்யக் குமாரன் காண்கிறதெதுவோ“ எனும் வாக்கியம் பிதாவுக்கும் குமாரனுக்கும் இடையிலுள்ள அந்நியோன்ய உறவைச் சுட்டிக் காட்டுகிறது. “இது இருவருக்கும் இடையில் எப்பொழுதும் இருக்கும் உறவாகும்“(6) உண்மையில் பிதா செய்கிறவைகளை குமாரனைத் தவிர வேறு எவராலும் பார்க்க முடியாது. (7). இயேசுக்கிறிஸ்துவினால் மட்டுமே பிதாவைப் பார்க்க முடியும் என்பதால் அவர்கள் இருவருக்கும் இடையிலுள்ள உறவு மிகவும் நெருக்கமானதும் அந்நியோன்ய சம்பந்தமானதுமாக உள்ளது. எனினும் பிதா செய்கிறவைகளைப் பார்த்து செய்யும் முறையைப் பற்றி இயேசுக்கிறிஸ்து இங்கு குறிப்பிடவில்லை. (8) என்பதை நாம் கருத்திற்கொள்ள வேண்டியது அவசியம். (9) இது இருவருக்கும் இடையேயுள்ள அந்நியோன்னிய சம்பந்தமான உறவையே சுட்டிக் காட்டுகிறது. உண்மையில் பிதாவினால் செய்பவற்றைத் தன்னாலும் செய்ய முடியும் என்பதையே இயேசுக்கிறிஸ்து இவ்வாறு குறிப்பிட்டுள்ளார். 

பிதா செய்பவைகளைத் தாமும் செய்வதாக இயேசுக்கிறிஸ்து இவ்வசனத்தில் குறி்ப்பிட்டாலும் “குமாரன் தாமாய் எதையும் செய்யமாட்டார்“ எனும் வாக்கியத்தின் மூலம் தாம் “தனித்து தன்னிச்சையாகச் செயற்படுவதில்லை“ என்பதையும் அவர் சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். அதாவது “அவர் பிதாவின் சித்தத்தை மீறி அதற்கெதிராகத் தனித்து செயற்படமாட்டார்“ என்பதே இயேசுக்கிறிஸ்துவினுடைய கூற்றின் அர்த்தமாகும். (11) இயேசுக்கிறிஸ்து  இவ்வுலகில் வாழ்ந்த காலத்தில் பிதாவின் சித்தத்தின்படியே செயல்பட்டு வந்தார். (யோவான் 6:38, 5:30) இதனாலேயே குமாரன் தாமாய் எதையும் செய்யமாட்டார் என்று அவர் கூறினார். “இயேசுக்கிறிஸ்து  செய்பவைகள், அவரும் பிதாவும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து செய்பவைகள் ஆகும் (12). எனவே இங்கு ஒருவரை விட மற்றவர் தாழ்ந்தவர் என்ற எண்ணத்திற்கு எவ்வித இடமுமில்லை. எனவே, இயேசுக்கிறிஸ்து பிதாவின் சித்தத்திற்கு முரணாக எதுவும் செய்யாமல் இருப்பதனால் அவர் பிதாவை விடத் தாழ்வானவர் என்றோ, இல்லையென்றால் வல்லமை குறைந்தவர் என்றோ எண்ணுவது தவறாகும்

(இவ்வாக்கமானது சகோ வசந்தகுமார் எழுதிய கர்த்தரின் வார்த்தைகளில் கடின வரிகள் என்ற நூலிலிருந்து பெறப்பட்டதாகும். வெளியீடு - இலங்கை வேதாகமக கல்லூரி)

Foot Note & Reference 
(1) ஏனைய சுவிசேஷங்களில் காணப்படும் இயேசுக்கிறிஸ்துவின் இத்தகைய கூற்றுக்களின் விளக்கங்களுக்கு ஆசிரியரின் யெகோவா சாட்சிகளுக்கு கிறிஸ்தவனின் பதில்கள்“ மறறும் இயேசுக்கிறிஸ்து இறைவனா? எனும் நூல்களைப் பார்க்கவும்

(2) 38 வருடங்களாக வியாதியோடிருந்தவனைக் குணப்படுத்திய இயேசுக்கிறிஸ்து அதை யூதர்கள் எதுவும் செய்யாத ஓய்வுநாளில் செய்தமையால் அவர்கள் அவரைக் கொலைசெய்ய முற்பட்டார்கள். இதை அறிந்த இயேசுக்கிறிஸ்து என் பிதா இதுவரைக்கும் கிரியை செய்து வருகிறார். நானும் கிரியை செய்து வருகிறேன்.“ என்று கூறினார். இதன் மூலம் ஓய்வு நாளில் செயல்படுவதற்கு, தேவனுக்குத் தடைகள் எதுவும் இல்லாதிருப்பது போலவே தமக்கும் எவ்வித தடையும் இல்லை என்பதை இயேசுக்கிறிஸ்து சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். இதுவும் அவர் தம்மை தேவனுடைய சொந்தப் பிதாவாக குறிப்பிட்டதும், யூதர்களுக்கு அவர் தம்மைத் தேவனுக்குச் சமமானவராக்குவதாகத் தென்பட்டது. இதனால், நியாயப்பிரமாணத்தில் தேவனை நிந்திப்பதற்குக் கொடுக்கப்படும் தண்டனையான மரணதண்டனை கொடுப்பதற்கு யூதர்கள் வகை தேடினார்கள். (யோவா. 16-18) இதை அறிந்த இயேசுக்கிறிஸ்து தமது தேவத்துவதற்திற்கான ஆதாரங்களை சுட்டிக் காட்டுவதற்காகச் சொல்லும் விடயங்களில் ஆரம்ப வசனம் இதுவாகும். 

(3) G.L. Borchert, John 1-11: The New American Commentary, p 235; M.C. Tenny, The Expositor's Bible Commentary Volume 9, P. 64

(4) வேதப்புரட்டு உபதேசங்கள் கிறிஸ்தவ சபைக்குள் புகுவதற்கு முக்கிய காரணம் வேத வசனங்களின் அர்த்தத்தை அறிந்து கொள்வதற்கு அவ்வசனங்களை முழுமையாக நோக்காமல், அவற்றின் ஒரு பகுதிக்கு மட்டும் அழுத்தம் கொடுத்து வியாக்கியானம் செய்வதாகும். 

(5) L. Moris, John : The New International Commentary on the New Testament, p. 313

(6) Ibid, p312

(7) தேவனை ஒருவனும் ஒருக்காலும் கண்டதில்லை (யோவான் 1.18) அவர் மனுஷரில் ஒருவரும் கண்டிராத வரும் காணக்கூடாதவருமாய் இருக்கிறார் (1 தீமோ. 6:16)

(8) Schonfiled என்பாரின் ஆங்கில வேதாகம மொழிபெயர்ப்பும் இயேசுக்கிறிஸ்துவின் இவ்வசனத்தை சரியான விதத்தில் மொழிபெயர்க்கவில்லை. 'What he does the son copies' எனும் மொழிபெயர்ப்பு மூலமொழியி்ன அர்த்தத்தை சரியான விதத்தில் ஆஙகிலத்தில் அறியத் தரவில்லை. 

(9) சில தேவ ஆராய்ச்சியாளர்கள் இவ்வசனத்தில் ஒரு உவமை மறைந்திருக்கிறதாகக் கூறுகின்றனர். அதாவது, அக்காலத்தில் தகப்பனுடைய தொழிலை மகன் கற்றுக் கொள்ளும் முறை பற்றி இவ்வசனத்தில் மறைமுகமாகச் சொல்லப்பட்டு்ளளதாக இவர்கள் கருதுகின்றனர். (C.H. Dood, A Hidden Parable in the Fourth Gospel' in More New Testament Studies pp 30-40) தகப்பன் செய்கின்றவற்றைப் பார்த்தும் தகப்பன் சொல்கின்றவற்றைக் கேட்டுமே அக்காலத்தில் பிள்ளைகள் தகப்பனின் தொழிலைக் கறறுக் கொண்டனர். ஆனால் இயேசு இப்படிப்பட்ட நிலையில் இருந்தார் என்று கூறுவது அவரது தேவத்துவத்தை மட்டுப்படுத்தும் விளக்கமாகவே உள்ளது.

(10) W. Barclay, John 1-7: The Daily Study Bible, p 188

(11) D.A. Carson, John : The Pillar New Testament Commentary, p 251

(12) E.A. Blum, John : The Bible Knowledge Commentary, p 290

Friday, 29 April 2011

ஏரியஸ் vs அத்தானாசியஸ் - திரித்துவ வரலாறு (3)

திரித்துவ வரலாறு முன்னைய பகுதிகளை வாசிக்க இங்கு அழுத்துங்கள்.

திரித்துவ வரலாறு பகுதி 1
திரித்துவ வரலாறு பகுதி 2

இனி பகுதி 3.........

இக்காலக்கட்டத்தில் ஒரிகன் உடைய கல்லூரியின் மாணவரினால் உருவாக்கப்பட்ட பதியதோர் நிசேயக் குழு தோன்றியது. உண்மையில் இவர்கள் தேவார்த்தையை சரியான விதத்தில் வியாக்கியானம் செய்யத் கற்றதற்கு அத்தனாசியசின் இற்கும் நிசேய விசுவாசப் பிரமாணத்திற்கும் (Nicene Creed) கடன்பட்டவர்கள். இவர்களுள் Basil the great, Gregory of Nyssa , Gregory of Nazianz  எனும் மூன்று Cappadocians முக்கியமானவர்கள். இவர்கள் மூவரும் OUSIA என்பதற்கு சாரம் – Essence)  PRESOPON என்பதற்கும் (நபர் – Person) hypostasis எனும் பதத்தை உபயோகிப்பதால் ஏற்படும் தவறை / புரிந்து கொள்ளுதலை கண்டு கொண்டனர். இதனால் இப்பத்த்தின் உபயோகத்தைக் குறைத்துக் கொண்டனர். தங்களுடைய இறையியலை அத்தினாசினைப் போல் தேவனுடைய தெய்வீக சாரத்திலிருந்து ஆரம்பிக்காமல் தேவனில் மூன்று நபர்கள்(Hypostasis) இருப்பதில் தொடங்கி இம்முன்றையும் தெய்வீக சாரத்தின் கீழ் கொண்டுவர எத்தனித்தனர். தேவத்துவத்தின் நபர்களுக்கிடையேயுள்ள உறவை மூன்று நபர்கள் இருப்பதற்கு இவர்கள் கொடுத்த முக்கியத்துவம் நிசேய உபதேசம் வலிமை பெறவும், கள்ளப்போதனைகளின் பிழைகள் புலப்படவும் காரணமாய் அமைந்தது மட்டுமல்ல வார்த்தையின் (Logos) ஆள்தத்துவமும் பேணப்பட்டது. அதே சமயத்தில் இவர்கள் வேதத்துவத்தின் ஒற்றுமையையும் வலியுறுத்தினர். 
இக்காலக்கட்டம் வரை தூயஆவியைப் பற்றிய கருத்துக்கள் இறையியல் வட்டங்களில் முக்கியத்துவம் பெறவில்லை. முரண்பாடான கருத்துக்கள் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தன. குமாரனால் சிருஷ்டிக்க்ப்பட்ட முதல் வஸ்துவே (Being) பரிசுத்த ஆவி என ஏரியஸ் போதித்தார். ஒரிகனும் இதே கருத்துடையவராகவே இருந்தார். அத்தினாசிஸ் இவைகளை மறுத்து தூய ஆவியும் பிதாவினுடைய தன்மையுடையவர் என வலியுறுத்தினார். எனினும் நிசேய விசுவாசப் பிரமாணம் பரிசுத்த ஆவியையும் விசுவாசிக்கிறேன் எனும் பிரமாணத்தை மட்டுமே சேர்த்துக் கொண்டது.  Cappadocians உம் அத்தனாசின் அடிச்சுவட்டைப் பின்பற்றி தூயஆவியின் Homoousios (Same Essence) (பிதாவினுடைய அதே தன்மையுடையவர்) வலியுறுத்தினார். . மேலைத்தேய Poitiers ஐச் சேர்ந்த Hilary தூய ஆவியானவர் தேவனுடைய ஆழங்களை ஆராய்கின்றபடியால் தெய்வீக தன்மைக்கு அந்நியராய் இருக்க முடியாது என வாதிட்டார். கொனஸ்தந்திநோபிளின் சபைத் தலைவரான Nacedoniue  தூயாவியானவர் குமாரனை விடவும் தாழ்வான சிருஷ்டி என கருதினார். எனினும் இவருடைய உபதேசம் பிழையானது என பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதோடு இவரது கொள்கைகளைப் பின்பற்றியவர்கள் தூயாவியைப் பற்றி தீமையானவைகளைப் பேசுபவர்கள் என அழைக்கப்பட்டனர்.

கி.பி. 381 கொனஸ்தந்திநோபிளில் பொதுவான சங்கம் கூடியபோது Gregory of Nazianz இன் வழிநடத்துதலின் கீழ் நிசேய விசுவாசப் பிரமாணத்திற்கு அனுமதியளித்தது. பரிசுத்த ஆவியைப் பற்றி பின்வருமாறு விசுவாசப் பிரமாணத்தில் எழுதப்பட்டது. கர்த்தரும் ஜீவனைக் கொடுக்கிற வரும், பிதாவினின்று புறப்பட்டவரும் பிதாவுடன் குமாரனோடும் கூடத் தொழுது ஸ்தோத்தரிக்கப்பட்ட வேண்டியவரும் தீர்க்கதரிசிகளினூடாகப் பேசுகின்றவருமான பரிசுத்த ஆவியையும் விசுவசிக்கின்றேன்.

இரு காரணங்களின் நிமித்தமாக கொனஸ்தந்திபோபிள் சங்கத்தின் பிரமாணம் திருப்பதியற்றதாயிருந்து. (1) Homoousios சஙகத்தின் எனும் வார்த்தை உபயோகிக்கப்படாதமையால் தூய ஆவியானவர் பிதாவோடே ஒரே தன்மை பொருந்தியவர் என்பது வலியுறுத்தப்படவில்லை. (2) தூய ஆவிக்கும் மற்ற இருவருக்குமிடையேயுள்ள உறவுமுறை விளக்கப்படவில்லை. தூய ஆவியானவரை பிதாவிலிருந்து புறப்படுகிறவர் என குறிப்பிடப்பட்டிருப்பினும் அவர் குமாரனிலிருந்து  புறப்படுவதைப் பற்றி வலியுறுத்தவோ அன்றி மறுத்துரைக்கவோ இல்லை. அவ்விடயம் எல்லோராலும் ஏகமனதாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டதாக அறியமுடியாமலுள்ளது. தூய ஆவியானவர் பிதாவிலிருந்து மட்டும் புறப்படுகின்றவர் என்று கூறுவதானது குமாரனுக்கும் பிதாவுக்கும் இடையேயுள்ள ஒருமைத் தன்மையை மறுதலிப்பதாகவுள்ளது. தூய ஆவி குமாரனிலிருந்து வந்தவர் என கூறும்போது சார்ந்திருக்கும் நிலையை அவருக்கு கொடுப்பதைப் போன்றும் அவருடைய தேவத்துவத்திற்கு களங்கம் விளைவிப்பதாயும் உள்ளது. Athanasius, Basil, Gregory of Nyssa  என்போர் தூய ஆவியானவர் குமாரனிலிருந்து புறப்பட்டவர் என்பதை எவ்வித்த்திலும் எதிர்க்காத முறையில் அவர் பிதாவிலிருந்து புறப்பட்டவர் என வலியுறுத்தினர். 

மேலைத்தேய இறையியலாளர்கள் பிதாவிலும் குமாரனிலுமிருந்து புறப்பட்டவரே தூயஆவியானவர் என்பதை ஏற்றுக் கொண்டனர். கி.பி 589 இல் கூடிய Toled சங்கம் இவ்வுபதேசத்திற்கு முக்கியமானது கீழைத்தேய சபைகளைப் பொறுத்தவரை திரித்துவ உபதேசத்தின் இறுதியான கருத்தமைப்பு தமஸ்குவிலிருந்த John என்பரால் கொடுக்க்ப்பட்டது. இவருடைய கருத்துப்படி ஒரு தெய்வீக சாரமே உள்ளது. ஆனால் மூன்று நபர்கள் இருக்கிறார்கள். இவை தெய்வீக வஸ்துவில் உள்ள நிஜங்களாக கருதப்பட வேண்டும். ஆனால் மூன்று மனிதர்களுக்கிடையேயான உறவு முறையின் சம்பந்த முறையைப் போன்றதாகக் கருதப்படக் கூடாது. அவர்கள் சகலவற்றிலும் ஒன்றானவர்களாக இருக்கும் நிலையில் மட்டுமே வேறுபட்டவர்கள். மூவரும் ஒருவரை விட மற்றவர் தாழ்வானவர்கள் அல்ல என வாதிட்டாலும் பிதாவினால் குமரன் மூலமாக புறப்பட்டவரே தூய ஆவியானவரே என கருதினர். இக்கருத்து இன்றும் கூட ஒருவரை விட மற்றவர் தாழ்ந்தவர் எனும் எண்ணத்தை மக்களுக்கு ஏற்படுத்துவதாகவுள்ளது.

Augustine இனுடைய பிரமாண்டபமான படைப்பான De Tunicate  இலேயே மேலைத்தேய திரித்துவ உபதேசம் தனது பூரணத்துவத்தை பெற்றது. அவர் தெய்வீகச் சாரம் தன்மை என்பவைகளின் ஒருமைத் தன்மையும் நபர்களின் பன்மைத் தன்மையையும் வலியுறுத்தினர். மூன்று மானிட நபர்களைப் போன்றவர்கள் அல்ல (அதாவது பொதுவான மானிட தன்மையின் பகுதிகளைக் கொண்டிருத்தல்) மாறாக தெய்வீக நபர்களுக்கிடையேயான உறவுமுறை ஒருவரில்லாமல் மற்றவர் இருக்கமுடியாத நிலையாகும். அவர்களுக்கிடையேயான சம்பந்தம் அந்நியோன்யமானது. Augustine ஐப் பொறுத்தவரையில் தூய ஆவியானவர் பிதாவிலிருந்து மட்டுமல்ல குமாரனிலிருந்தும் புறப்படுகின்றவர். ஆனால் மூவரும் சம்மானவர்கள், ஒருவரை விட மற்றவர் எந்தவிதத்திலும் தாழ்வானவர் அல்ல என்பதை வலியுறுத்தினார்.

இதன்பின் திரித்துவ உபதேசத்திற்கு மேலதிகமாக எதுவும் சேர்த்துக் கொள்ளப்படவில்லை. எனினும் இந்நிலையில் இருந்து பிழையான உபதேசத்திற்கு இறையிலாளர் செல்வதும் மற்றவர்கள் சரியான சத்தியத்தை அறியவும் உதவியாயிருந்தது.. சிலர் மூன்று கடவுள்கள் இருப்பதாக கருதினர். சிலர் தேவனின் மூவகைக் குணவியல்புகளாக நபர்களாகக் கருதினர். இன்னும் சிலர் தேவனின் மூவகை நிலைகளைக் குறிப்பதாக எண்ணினர். Thomas Acquaints   இன் எழுத்துக்களில் நாம் திரித்துவ உபதேசத்தின் வழமையான விளக்கத்தைக் காணலாம். சபை சீர்த்திருத்தக் காலத்தில் John Calvin திருமறையில் அடிப்படையில் திரித்துவ உபதேசத்தை நெறிப்படுத்தினார்.

சீர்த்திருத்த காலத்தில் திரித்துவ உபதேசத்தின் மேலதிகமான அபிவிருத்தியொன்றையும் நம்மால் காணமுடியாது. எனினும் பழைய கள்ளப் போதகங்கள் மறுபடியும் புதிய போர்வைகளின் கீழ் வந்தமையும் அவற்றை எதிர்த்து சரியான உபதேசத்தை நிலைநாட்ட எடுக்கப்பட்ட முயற்சிகளையும் சபை சரித்திரத்தில் காணலாம். 

Reference 
J.N.D. Kelly, Early Christian Doctrines (London: Adams & Charles Black, 1968, 1972)
G. Bray,  Creeds, Councils and Christ (Leicester:  Inter Varsity Press, 1984)
H. Bateson, Documents of the Christian Church (London : Open university press, 1963)
எம்.எஸ். வசந்தகுமார், இறையியல், (இலங்கை வேதாகமக் கல்லூரி, 2003) 
கிறிஸ்தவம் ஆசிரியர் அறிவுரைப்பு வழிகாட்டி, தரம் 13 (இலங்கை கல்விநிறுவகம், 2010)