- See more at: http://www.karpom.com/2012/04/add-related-posts-links-for-blogger.html#sthash.EuBYWtwb.dpuf

Pages

வேதவாக்கியங்களை ஆராய்ந்து பாருங்கள்; அவைகளால் உங்களுக்கு நித்தியஜீவன் உண்டென்று எண்ணுகிறீர்களே, என்னைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுக்கிறவைகளும் அவைகளே. (யோவான் 5:39)

Showing posts with label சிலுவை. Show all posts
Showing posts with label சிலுவை. Show all posts

Thursday, 28 March 2013

இயேசு சிலுவையில் சங். 22ம் சங்கீதத்தை ஏறெடுத்தாரா? என் தேவனே என் தேவனே ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்? (மத். 27.46)



இயேசு கிறிஸ்துவின் கூற்றுக்களிலேயே அதிக அறிவீனமானதாக இருக்கும் வார்த்தைகளாகக் கருதப்படுவது அவருடைய சிலுவைமொழிகளில் ஒன்றாகும். (1) இயேசு சிலுவையில் “என் தேவனே என் தேவனே ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்?“ என்று கூறினார். (மத். 27.46) உண்மையில் கிறிஸ்தவர்களுக்கும் கூட இயேசுவின் இக்கூற்று அதிக குழப்பதையே ஏற்படுத்தியுள்ளது. தேவனைப் பிதா என்று அழைத்துவந்த இயேசு, சிலுவையில் மரிக்கும்போது மட்டும் ஏன் தேவனே என அழைத்துள்ளார்? தேவனோடு எப்போதும் ஐக்கியப்பட்டிருந்த இயேசு ஏன் தேவனால் கைவிடப்பட்டிருந்தார்? எனும் கேள்விகள் நம் உள்ளத்தில் எழுவது இயற்கையே. இயேசுவின் கூற்றுக்கள் அனைத்தையும்விட இவ்வார்த்தைகள் வித்தியாசமானவையாய் இருப்பதனால், இன்று பலர் இவற்றை இயேசுவின் வாயிலிருந்து வந்தவைகளாக ஏற்றுக் கொள்ளத் தயங்குகின்றனர்.(2) அதேசமயம் யெகோவாவின் சாட்சிகள் போன்ற இயேசு கிறிஸ்துவின் தேவத்துவத்தை மறுதலிக்கும் குழுக்கள் தமது உபதேசத்திற்கு ஆதாரமாக இவ்வசனத்தையும் உபயோகித்து வருகின்றனர். 

இயேசுக்கிறிஸ்துவின்  இவ்வார்த்தைகள் அவர் பேசிய அரமிக் மொழியிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. மத்தேயு 27.46 இல் ”ஏலி, ஏலி லாமா சபக்தானி” என்னும் வாக்கியம் எபிரேய மற்றும் அரமிக் மொழிச் சொற்கள் கலந்த ஒரு கூற்றாக உள்ளது. “ஏலி“ எனும் வார்த்தை எபிரேய மொழியில் தேவனை “என் தேவனே“ என அழைப்பதாகும். “லாமா சபக்தானி“ என்பது அரமிக்மொழி வார்த்தைகளாகும். ஆனால் இயேசுக்கிறிஸ்துவின் இக்கூற்று மாற்குவில் அரமிக் மொழியில் மட்டுமே உள்ளது. இதனால்தான் மாற்குவில் ஏலி என்பதற்குப் பதிலாக “எலோயி“ என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது(3) உண்மையில் எச்சுவிசேஷசத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பது இயேசுவின் வாயிலிருந்து வந்த வார்த்தைகள் என்பதையும், எதில் என் தேவனே எனும் வார்த்தை மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது என்பதையும் அறிய முடியாதுள்ளது. இயேசு அரமிக் மொழியிலேயே பேசியிருக்க வேண்டும் என்றும் மத்தேயுவே தேவன் எனும் வார்த்தையை எபிரேய மொழியில் குறிப்பிட்டிருக்க வேண்டும்“ என்றும் வேத ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதுகிறார்கள். இயேசு எம்மொழியில் பேசியிருந்தாலும் அவரது வார்த்தைகள் புரிந்து கொள்வதற்கு சிரம்மானவைகளாகவே உள்ளன. 

இயேசு கிறிஸ்து தேவனால் கைவிடப்பட்டார் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயங்கும் கிறிஸ்தவர்கள் அவரது கூற்றுக்கு பலவிதமான அர்த்தங்களைக் கற்பித்து வருகின்றனர். இயேசு கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகள் 22ம் சங்கீதத்தின் ஆரம்ப வார்த்தைகளாக இருப்பதனால், இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் முழுச் சங்கீத்த்தையும் தன் ஜெபமாக ஏறெடுத்திருக்க வேண்டும் எனச் சிலர் விளக்குகின்றனர். சங்கீதத்தின் இறுதிப் பகுதி விடுதலைக்கான மன்றாட்டாய் இருப்பதனால் (சங். 22.21-22) இயேசு உண்மையிலேயே தேவனால் கைவிடப்படவில்லை என்றும், 22ம் சங்கீதத்தை அவர் தன்னுடைய மரண நேரத்தின் தியானமாக்கியுள்ளதோடு அதைத் தன் ஜெபமாக ஏறெடுத்துள்ளார் என்றும் இவர்கள் தர்கிக்கின்றனர். (5) எனினும் மரிக்கும் தருவாயில் இயேசு 31 வசனங்கள் உள்ள “ஒரு சங்கீதத்தை சொல்லிக் கொண்டிருந்தார் என்பது பொருத்தமான ஒரு விளக்கமாக இல்லை (6) அத்தோடு இயேசு ஒரு வசனத்தை உபயோகிப்பதை ஆதாரமாகக் கொண்டு அவர் முழு சங்கீதத்தையும் சொன்னார் என முடிவிற்கு வருவது தவறாகும். இயேசு உண்மையில் முழு சங்கீதத்தையும் சிலுவையிலிருக்கும்போது  சொல்லியிருந்தால் சுவிஷேச நூலாசிரியர்கள் நிச்சியம் இதுபற்றி குறிப்பிட்டிருப்பார்கள்.(7) மேலும் “இயேசுவின் வார்த்தைகள் பயங்கரமானதொரு கதறலாக இருப்பதனால் அதை எவ்விதத்திலும் ஒரு வேதத் தியானமாகக் கருத முடியாது(8). அதேசமயம் இயேசு 22ம் சங்கீதத்தின் ஆரம்ப வரிகளைத் தான் சிலுவையிலிருக்கும்போது உபயோகித்தார் என உறுதியாக கூறமுடியாது. “அவர் சங்கீதத்தை உபயோகிக்காமல், ஏனைய சிலுவை மொழிகளைப் போல, மரணத் தறுவாயில், தன் அனுபத்தை இவ்வாறு கூறியிருக்கலாம். (9)    

சில வேத ஆராய்ச்சியாளர்கள் இயேசு தன் வேதனைகளுக்கு மத்தியில், தான் தேவனால் கைவிடப்பட்டவிட்டேன் எனும் தவறான எண்ணத்தில் இவ்வாறு கூறியுள்ளதாகக் கருதுகின்றனர். “இயேசு சிலுவையில் தனிமையில் இருந்தமையினால், தேவனும் தன்னைக் கைவிட்டுவிட்டோரோ என்று அவர் கேட்டுள்ளார்“(10) என்பதே இவர்களது விளக்கமாகும். ஆனால் இவர்கள் கூறுவதுபோல தேவனே நீர் என்னைக் கைவிட்டுவிட்டீரா என இயேசு கேட்கவில்லை. மாறாக ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர் என்பதே அவரது வாயிலிருந்து வந்த வார்த்தைகளாகும். “இயேசுவுக்கும் தேவனுக்குமிடையிலான உறவு சிலுவையில் எவ்வாறு இருந்தது என்பது பற்றி நம்மைவிட இயேசு நன்றாகவே அறிந்திருந்தார். (11) இதைப் பற்றி இயேசுவை விட நமக்கு அதிகமாகத் தெரியும் என நம்மால் தர்க்கிக் முடியாது. (12) எனவே, இயேசு தேவனால் கைவிடப்பட்டார் எனும் உண்மையை ஏற்றுக் கொள்ளாமல், இயேசு தவறுதலாக இவ்வாறு கூறிவிட்டார் எனக் கருதுவது தவறாகும். இயேசுவின் வார்த்தைகள் “அவர் உண்மையிலேயே தேவனால் கைவிடப்பட்டார் என்பதையே அறியத் தருகின்றன. (13) 

உண்மையில் இயேசுக்கிறிஸ்துவுக்கு சிலுவையில் என்ன நடந்து என்பதை நாம் அறிந்திருந்தால் மட்டுமே அவரது இக்கூற்றை சரியாக புரிந்து கொள்ள முடியும். அதேசமயம், “தேவனோடு எப்போதும் ஐக்கியமாயிருந்த இயேசு தேவனால் கைவிடப்பட்டதை புரிந்து கொள்ளாத வரையில், அவரது சிலுவை மரணத்தையும் நம்மால் சரியாக விளங்கிக் கொள்ள முடியாது. (14). 


சிலுவையில் இயேசு நமக்காக பாவமானார் என்று வேதம் கூறுகிறது. (2 கொரி. 5:21). பரிசுத்தமான தேவன் பாவத்தை வெறுப்பவராகவும் (சங். 5:5, 11:5, சக. 8:17) அதைப் பார்க்க விரும்பாதவராகவும் இருக்கிறார். (ஆப. 1:13). பாவம் தேவனை மற்றவர்களிடமிருந்து பிரித்து விடுகிறது. (ஏசா. 59:2). இதனால் இயேசுக்கிறிஸ்து சிலுவையில் உலக மாந்தர் அனைவருடைய பாவங்களையும் சுமந்து தீர்த்து நமக்காகப் பாவமாகியபோது (2 கொரி. 5:21, யோவா. 1:29) அவர் தேவனால் கைவிடப்பட்ட நிலையிலேயே இருந்தார். அதுவரைகாலமும் அவருக்கும் தேவனுக்குமிடையில் இருந்த அந்நியோன்ய சம்பந்தமான உறவு அச்சந்தர்ப்பத்தில் இல்லாமல் போய்விட்டது. “பாவத்திற்கான தேவ தண்டனையின் கடுமையான பகுதி, தேவனிடமிருந்து முற்றிலுமாய் அப்புறப்படுத்தலாகும். இயேசுக்கிறிஸ்து மானிட பாவங்களுக்கான முழுமையான தண்டனையையும் சிலுவையில் அனுபவித்தமையால் அச்சந்தர்ப்பத்தில் தேவனோடிருந்த உறவு துண்டிக்கப்பட்ட நிலையிலேயே அவர் இருந்தார். (15)

பாவமற்ற இயேசுக்கிறிஸ்து சிலுவையில் பாவியைப் போல மரித்து அதன் கொடூரமான தனிமையை அனுபவித்தார். (16) உண்மையில், ” இயேசுக்கிறிஸ்துவுக்கும் தேவனுக்குமிடையில் அதுவரை காலமும் முறிவடையாமல் இருந்த உறவு சிலுவையில் முறிவடைந்தது. (17) இதனால் “சிலுவையில் இயேசுக்கிறிஸ்து தனிமையிலேயே இருந்தார் (18) இதனால் “சிலுவையில் மரிக்கும்போது “என் தேவனே என் தேவனெ ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்?” என்று அதிக சத்தத்தோடு கத்தினார். தேவனால் கைவிடப்பட்ட நிலையில் இருந்த மாந்தரை தேவனோடு ஒப்வுரவாக்குவதற்காக.  இயேசுக்கிறிஸ்து அம்மக்கள் இருந்த இடத்திற்கே அதாவது தேவனால் கைவிடப்பட்ட நிலைக்கே சென்று அவர்களை மீட்டுள்ளார். இதனாலேயே சிலுவையில் மரிக்கும்போது அவர் இவ்வாறு கூறியுள்ளார்.



Footnote & Reference

(1) இயேசு சிலுவையில் அறையப்பட்ட நிலையில், சிலுவை மரத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும்போது பேசியவைகள் அவருடைய சிலுவை மொழிகள் என அழைக்கப்படுகின்றன. இயேசுவின் சிலுவை மொழிகள் சுவிஷேசப் புத்தகங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. கிறிஸ்தவ சபை இயேசுவின் சிலுவை மரணத்தை நினைவுகூரும் பெரிய வெள்ளிக்கிழமையன்று அவரது ஏழு சிலுவை மொழிகளையும் தியானிப்பது வழமை.

(2) T.R. Glover, The Jesus of History, London 1917, p. 192

(3) இயேசுவின் சிலுவை மொழிகளில் இக்கூற்று மத்தேயுவிலும் மாற்குவிலும் உள்ளதோடு, இக்கூற்று மட்டுமே இவ்விரு சுவிஷேசங்களிலும் காணப்படும் ஒரேயொரு சிலுவை மொழியாக உள்ளது. ஏனைய ஆறு சிலுவை மொழிகளும் லூக்காவிலும் யோவானிலுமே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. 

(4) Donald .A. Hagner, Matthew : The World Biblical Commentary, p 844

(5) M.Dibelius, from Tradition to Gospel, London, 1934, p. 193

(6) William Barclay, Mathew Vol. II in Daily Study Bible Edinburgh: St. Andrew Press, pp. 406-407

(7) Leon Morris, The Cross of Jesus Grand Rapids: Eerdmans Publishing Company, 1989, p71

(8) H. Maynard Smith, Atonement, London, 1925, p. 155

(9) Leon Morris, The Gospel According to Mathew, p. 721

(10) Karll Barth, Church Dogmatic IV, The Doctrine of Reconciliation, Edinburgh: 1958, p.168

(11) Leon Morris, The Gospel According to Mathew, p. 721

(12) Leon Morris, The Cross in the New Testament, Carlsle: Paternoster Press, 1995, p. 44

(13) Ibid 45

(14) J. Moltmann, The Crucified God: Cross of Christ as the Foundation of and Criticism of Christian Theology London : Student Christian Movement Press, P 149

(15) Peter. Green, Studies in the Cross, London, 1971,  p 101

(16) John. Marsh, The Fullness of Time, London 1952, p 100

(17) Leon. Morris, The Gospel According to Matthew, p. 722

(18) J.V.Langmead. Casserley, Christian Community. London, 1960, p 14



நன்றி  சத்தியவசனம் 2000
கட்டுரையாசிரியர் - Dr.M.S. வசந்தகுமார். 

Wednesday, 4 April 2012

இயேசுகிறிஸ்துவின் மரணம் (2)


முடிவுரை -



இயேசுகிறிஸ்து ஏன் மரித்தார் என்பதற்கு காலத்துக்கு காலம் பல பதில்கள் இறையியலாளர்களால் கொடுக்கப்பட்டுள்ளதை மேற்கண்ட 6 கருத்துக்களும் அறியத்தருகி்ன்றன. ஒவ்வொன்றிலும் ஓரளவு உண்மையும் இருக்கத்தான் செய்கிறது. எனவே எந்த ஒரு கருத்தையும் நம்மால் முற்றாக நிராகரிக்க முடியாது. அதேசமயம் எல்லாவற்றையும் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளவும் முடியாது. எனவே வேதாகமத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு இவற்றை நாம் ஆராய்ந்து இயேசுகிறிஸ்து ஏன் மரித்தார் என்பதை அறிந்து கொள்ள வேண்டும். இயேசுகிறிஸ்து சிலுவை மரணம் பல நன்மைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இவற்றைத் தனித்தனியே மேற்கண்ட விளக்கங்கள் அறியத் தருகிறது. 

இயேசுகிறிஸ்து வியாதிகளுக்காக மரித்தாரா இல்லையா? என்பது இன்று பெரும் சர்ச்சைக்குரிய விடயமாகியுள்ளது. சிலர் இயேசு மனிதனுடைய பாவத்துக்காக மட்டுமே மரித்தார்  என வாதிடுகையில், மற்றவர்கள் அவர் மனிதனுடைய வியாதிகளுக்காகவும் மரித்தார் என தர்கிக்கின்றனர். நாம் முதலில் இயேசுகிறிஸ்து வியாதிகளுக்காக மரிக்கவில்லை எனும் கருத்துடையவர்களின் தர்க்கங்களைப் பார்ப்போம். 

1) இயேசுகிறிஸ்து மனிதர்களுடைய பாவங்களுக்காக மரித்தார் என்பதே வேதத்தின் பொதுவான போதனையாகவுள்ளது.

2) இயேசுகிறிஸ்து நம் பாவங்களை சிலுவையில் சுமந்து பாவமில்லாத அவர் நமக்காக பாவமானாரே தவிர, அவர் மானிட வியாதிகளை எல்லாம் தன் மீது சுமந்து சிலுவையில அவர் வியாதியஸ்தராகவில்லை.

(3) இயேசுகிறிஸ்துவிடம் எத்தகைய பாவிகளும் வந்தால் உடனடியாக பாவமன்னிப்பைப் பெறுவது போல் அவரிடம் வரும் எல்லா வியாதியஸ்தர்களும் உடனடியாக சுகம் பெறாதமையால் அவர் வியாதியஸ்தர்களுக்காக மரிக்கவில்லை என்பதைக் காட்டும். 

(4) மத்தேயு ஏசாயா 53:4 ஐ இயேசுவின் சிலுவை மரணத்திற்கு அல்ல. சுகமாக்கும் ஊழியத்திற்கே உபயோகிக்கின்றார். (மத். 8:16-17) ஆனால் ஏசாயா 53:4 இயேசுகிறிஸ்து பாவங்களுக்கு பலியாவதைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனம் என்பதனால் மத்தேயுவின் உபயோகம் பிழையானது என்றும் அநேகர் கூறுகின்றனர். 

இயேசுகிறிஸ்து பாவத்திற்கு மரித்தார் என்பது உண்மையாயினும் அவருடைய சிலுவைப் பலியில் பாவத்தின் விளைவுகள் அனைத்தும் உள்ளடக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. வியாதியும் பாவத்தின் விளைவுகளில் ஒன்று என்பதனால் அவருடைய சிலுவையில் மானிட வியாதிக்கான பரிகாரத்தையும் கொண்டுள்ளது. எனவே,  இயேசுகிறிஸ்து மானிட வியாதிகளுக்காக மரிக்கவில்லை என கூறுவோர் கருத்துக்களை வேதாகமத்தின் அடிப்படையில் ஆராய்வோம். 

இயேசுகிறிஸ்து மனிதருடைய பாவங்களுக்காக மரித்தார் என்பதே வேதத்தின் பொதுவான போதனையாயிருப்பினும் அவரது சிலுவைப் பலியில் வியாதிகளுக்கும் பரிகாரமுள்ளது. வியாதிக்கு மூலகாரணம் பாவமே. மனிதனுடைய வீழ்ச்சி அவனுடைய ஆவிக்குரிய நிலையை மட்டுமல்ல சரீரத்தையும் பாதித்தது. இதனால் அவனுடைய சரீரம் வியாதிப்படக்கூடிய நிலையை அடைந்தது. எனவே இயேசு பாவத்திற்கு விடுதலையைக் கொடுக்கும் ஒரு பலியாக, வியாதிகளுக்கான பரிகாரத்தையும் உள்ளடக்கியதொன்றாகவே உள்ளதெனலாம். 

மனித பாவத்திற்கும் வியாதிக்குமிடையே தொடர்பு இருப்பதை வேதம் தெளிவாக காட்டுகிறது. சில சமயங்களில் நேரடியாகவும் சில சமயங்களில் மறைமுகமாகவும் பாவமே வியாதியின் காரணமாக அமைகிறது. (1 கொரி. 11:17-30) உடன் கலா. 4 ஐயும் யோவான் 5 உடன் 9 ஐயும் ஒப்பிடவும்) நேரடியான தொடர்பு இருக்கும்போது பாவம் மன்னிக்கப்படாவிட்டால் வியாதி குணமடையாது. எனினும் எல்லா வியாதியுமே நாம் செய்யும் பாவத்தினால்தான் என கூற முடியாது. “நாம் பாவ சரீரத்தில் இருப்பதனாலேயே வியாதிகள் எமக்கு வருகிறது. (காசன்) பரலோக வாழ்வில் வியாதியோ துன்பமோ இருக்காது. (வெளி. 21:4, 22:3) 


இயேசுகிறிஸ்து பாவத்தை மட்டுமல்ல அதன் சாபங்கள் அனைத்தையுமே சிலுவையில் சுமந்தார். இற்றுள் வியாதியும் ஒன்று. . எனவே, சிலுவையில் நமக்காக பாவமானவர் வியாதியஸ்தராகமையினால் வியாதிகளுக்கான பரிகாரம் சிலுவைப்பலியில் இல்லை எனக் கூற முடியாது. “இங்கு நோய்களை சுமந்தார்“ என்பதில் சுமந்தார் என்பது நோய்வாய்ப்பட்டார் என்று மட்டுமல்ல நோய்களை நீக்கினார் என அர்ந்தந்தரும் மத்தேயுவின் அர்ததம் இரண்டாவதே. (பிரான்ஸ்) “இயேசுகிறிஸ்துவிடமிருந்து நாம் பெறும் நன்மைகளை அவருடைய சிலுவைப்பலிக்கு அப்பால் பெற முடியாது. தெய்வீக சுகம் இயேசுவின் சிலுவைப்பலியில் உள்ளடக்கப்பட்டிருக்கின்றமையினாலேயே இன்று அநேகருக்கு தெய்வீக சுகம் கிடைக்கிறது.“(காசன்)

இயேசுகிறிஸ்துவிடம் பாவமன்னிப்பைப் பெறவருகின்றவர்கள் அனைவரும் பாவமன்னிப்பைப் பெறுவதுபோல, எல்லா வியாதியஸ்தர்களும் குணமடையமலிருப்பது (2 கொரி. 12:7-9, தீமோ. 4:20 ஒப்பிடுக) இயேசுவின் சிலுவைப் பலியில் வியாதிகளுக்கான பரிகாரம் இல்லை என்பதற்கான ஆதாரமாகாது. ஏனென்றால் இயேசுவின் சிலுவைப்பலியில் மூலம் கிட்டும் எல்லா நன்மைகளையும் நாம் இப்போதே அனுபவிப்பதில்லை. உதாரணமாக “உயிர்த்தெழுந்த மகிமையின் சரீரம் இயேசுவின் சிலுவைப்பலியின் மூலமே நமக்கு கிடைப்பதொன்றாயினும் அது இப்பொழுதே நமக்கு கிடைப்பதில்லை. அதுபோலவே வியாதிகளிலிருந்து கிட்டும் விடுதலையும் தற்போது இடைக்கிடையே நமக்கு கிடைத்தாலும் பரலோக வாழ்விலேயே முழுமையான விடுதலை கிடைக்கும் (காசன்)

ஏசாயா 53 ஆம் அதிகாரம் இயேசு மக்களுடைய பாவங்களுக்காக மரிப்பதைப் பற்றிய தீரக்கதரிசனம் என்பதை மறுப்பதிற்கில்லை. மத்தேயு உட்பட புதிய ஏற்பட்டு ஆசிரியர்கள் அனைவருமே இதை இயேசுவின் சிலுவை மரணத்திற்கான தீர்க்கதரிசனமாகவே உபயோகித்துள்ளனர். (மத். 28 : 28 , 27:57 ; அப். 8:32-33 1 பேதுரு 2 :24) ஆனால் மத்தேயு 8:16-17 இல் அவர் ஏசாயாவின் தீர்க்கதரிசனத்தை இயேசுவின் குணமாக்கும் ஊழியத்திற்கே உபயோகிக்கிறார். வியாதிக்கும் பாவத்திற்கும் இடையே தொடர்பிருப்பதை நாம் மறக்கலாகாது. “இயேசுவின் ஊழியத்தில் அவருடைய குணமாக்கும் செயல்கள் சிலுவை மரணத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு செய்யப்பட்டமையால், அது ஏசாயா 53 இன் தீர்க்கதரிசனத்தை நிறைவேற்றும் செயலாக உள்ளது(காசன்) இயேசுவின் குணமாக்கும் ஊழியம் சிலுவை மரணத்திற்கு முன்பானது என்றாலும் மத்தேயு சிலுவை மரணத்திற்கு பின்பே இதை எழுதியுள்ளார். மேலும், மரணத்திற்கு முன்பும் இயேசு பாவங்களை மன்னித்துள்ளார். இவை நடைபெறவிருக்கும் சிலுவைப் பலியை எதிர்பார்த்து செய்யப்பட்டவைகளாகும். எனவே மத்தேயு ஏசாயா 53 ஐ பிழையாக உபயோகித்தார் என கூற முடியாது. 

அவருடைய தழும்புகளால் குணமாகிறோம் எனும் தீர்க்கதரிசனம் ஆவிக்குரிய சுகத்தைப் பற்றியதாயினும் இதில் சரீரப்பிரகமாரமான சுகமும் உள்ளடக்கப்பட்டிருப்பதை மறுப்பதற்கில்லை. இயேசுகிறிஸ்து நம்முடைய ஆவிக்குரிய வாழ்வை மட்டும் மீடக்கவில்லை. நம்முடைய சரீரத்தையும் மீட்டுள்ளார். (ரோமர் 8:23 ; 1 கொரி. 6:20) “இரட்சிப்பு ஆவிக்கு மட்டுமல்ல. சரீரத்திற்கும் கிட்டும் ஒன்று. (மொரிஸ்) (மத். 9:21-22 உடன் லூக் 7:50 ஒப்பிடவும்) இயேசுவின் சிலுவைப் பலியின் மூலமாகவே ஆன்மீக இரட்சிப்பு கிடைப்பதாலும் இயேசு நம் சரீரத்தையும் மீட்டுள்ளமையினாலும், சரீரப்பிரகாரமான சுகமும் அவரது சிலுவைப்பலியில் உள்ளடக்கப்பட்டிருப்பதையே காட்டுகிறது. (மொரிஸ்)

Tuesday, 6 March 2012

இயேசுகிறிஸ்துவின் மரணம்



இயேசுகிறிஸ்துவின் பூலோக ஊழியத்தின் இறுதியானதும் முக்கியமானது மான அம்சம் அவருடைய மரணமே. அவ் தன்னுடைய உயிரை மக்களுக்காக கொடுப்பதற்காகவே இவ்வுலகிற்கு வந்தார். (மத். 20:28 ; மாற். 10:45) எவரும் அவருடைய உயிரை அவரிடமிருந்து எடுக்கவில்லை. மாறாக அவரே அதை விரும்பிக் கொடுத்தார். (யோவான். 10:18)

இயேசுகிறிஸ்துவின் மரணம் கிறிஸ்தவ மார்க்கத்தின் உபதேசத்தில் மிகவும் முக்கியமானதொன்று. இன்றைக்கு அநேகர் இயேசுவின் மரணத்தை மறுதலித்து வருவதனால் இதன் இறையியில் விளக்கங்களை பார்க்கமுன் இதற்கான ஆதாரங்களை ஆராய்வோம். இதற்காக ஆசிரியர் எழுதிய “இயேசு மரணத்திலிருந்து உயிர்த்தெழுந்தாரா, இல்லையென்றால் மயக்கத்திலிருந்து உணர்வடைந்தாரா? சத்தியவசனம் July-August 1991 வாசிக்கவும். 

இயேசுகிறிஸ்துவின் மரணம் கிறிஸ்தவ இறையியலோடு சம்பந்தப்பட்டதொன்றாகையால் இதைபற்றிய மூன்று கேள்விகளுக்கு பதிலை நாம் அறிந்திருக்க வேண்டியது அவசியம். 

1. இயேசுகிறிஸ்து ஏன் மரித்தார்?

இயேசுகிறிஸ்துவின் மரணத்தைப் பற்றி பலதரப்பட்ட விளக்கங்கள் இறையியலில் உலகில் தோன்றியுள்ளன. இயேசுகிறிஸ்துவின் மரணத்தை அவசியமாக்கியது எது? அவர் ஏன் மரிக்க வேண்டும்? அவர் மரிக்காமலேயே அதாவது கொடூரமாமான ஒரு மரணத்தை தேவன் அவசியமற்றதாக்கி மக்களை வேறுவழியில் இரட்சித்திருக்கக்கூடாதா எனும் கேள்வி ஆரம்பகாலம்முதல் கிறிஸ்தவ இறையியலாளர்களை குழப்பி வந்துள்ளது. இதனால் அவர்கள் தத்தமது கருத்துக்களை காலத்துக்காலம் தெரிவித்து வந்துள்ளனர். அவற்றை சுருக்கமாக பார்ப்போம்

(அ) பிசாசை திருப்பதிப்படுத்துவதற்காக இயேசுகிறிஸ்து மரித்தார்

இயேசுகிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணத்தை அவசியமாக்கியது பிசாசு என்பதே ஆதி சபைப்பிதாக்களின் கருத்தாக இருந்து. வீழ்சியின் காரணமாக மக்கள் பாவத்துக்கு மட்டுமல்ல பிசாசுக்கு அடிமைகளாயிருந்தனர். இவர்களை இவ்வடிமைத்தனத்திருந்து மீட்பதற்காகவெ இயேசு மரித்தார் என அவர்கள் கருதினர். எனினும் “தேவனே பிசாசைத் திருப்பதிப்படுத்தும் அளவுக்கு அவன் மக்கள்மீது அதிகாரம் உடையவனாய் இருந்தான் எனும் ஒரு தவறான கருத்துக்கு இடம் வகுக்கின்றது“ (ஜோ.எஸ்)

பிசாசைத் திருப்திப்படுத்தவே தேவன் இயேசுவை சிலுவையில் மரிக்க கொடுக்க வேண்டியிருந்தது என ஆதிசபையினர் கருதியமையால், இயேசுவின் சிலுவை மரணம் பிசாசிற்கும் தேவனுக்குமிடையே ஏற்பட்ட ஒரு பரிமாற்றமாக,  அதன் அடிமைத்தனத்தில் இருப்பவர்களை விடுவிப்பதற்காக பிசாசு கேட்ட கிரயத்தை தேவன் செலுத்துவதற்காகவே இயேசுவை சிலுவையில் பலியாக கொடுத்தாக கருதப்பட்டது. 

பிசாசிற்கும் தேவனுக்கும் நடைபெற்ற இந்த பரிமாற்ற செயலில் பிசாசு ஏமாற்றமடைந்தான் என்றும சபைப்பிதா ஒரிகன் போதித்தார். இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலை அறியாதிருந்த பிசாசு, அவரைத் தன்னிடமாய் வைத்திரு்கக முடியாதவனாய் போனமையால் அவன் ஏமாற்றமடைந்தான் என்பதே இவரது கருத்தாகும் மக்களை அதுவரை காலமும் ஏமாற்றி வந்தவன் இப்போது ஏமாந்து வி்ட்டான் என அவர்கள் கருதினர். 

இக்கருத்தில் ஒருசில உண்மைகள் இருந்தாலும் கூட(அதாவது பாவிகள் பிசாசுக்கு அடிமைகளாயிருப்பது) “பிசாசைத் தேவன் திருப்பதிப்படுத்தும் அளவுக்கு அவன் மனிதர் மீது ஆதிக்கமுடையவனாக இருந்தமையால் கிறிஸ்துவின் மரணம் அவசியமானதாகியது என கூறுவதற்கில்லை. (ஜோ.எஸ்) “ஆதிசபையில் பிரபல்யமாயிருந்த இக்கருத்து போதிய ஆதாரமற்றுக் காணப்பட்டமையால் காலப்போக்கில் இல்லாமற் போய்விட்டது. (லூபே)


(ஆ) தேவபிரமாணத்தை திருப்பதிப்படுத்துவதற்காக இயேசுகிறிஸ்து மரித்தார். 

தேவனுடைய பிரமாணம் ரத்துச் செய்யப்பட்ட முடியாததொன்று. பிரமாணம் மீறப்படும்போது அதற்கான தண்டனை கிடைப்பதை தவிர்க்க முடியாது. பாவிகள் தேவனுடைய பிரமாணத்தை மீறியமையால் அப்பிரமாணத்தைத் திருப்பதிப்படுத்துவதற்கான அத்தண்டனையை இயேசு பெற்றுக்கொள்வதற்காக மரித்தார். 

இக்கருத்தை விளக்க தானியேல் 6அம் அதிகார சம்பவம் உபயோகிக்கப்படுவதுண்டு. தீரியுவின் பிரமாணம் மாற்றப்பட முடியாததாயிருந்தது. இதனால் தானியேலை சிங்கங்களின் குகையில் போடுவதைத் தவிர வேறு வழியற்றவனாக அவன் இருந்தான். அவனால் தானியேலைத் தப்புவிக்க விரும்பியும் முடியாதிருந்தது. அவன் தான் வகுத்த பிரமாணத்துக்கு கட்டுப்பட்டவனாக இருந்தான். அதேபோலவே நம்மை நேசித்து நம்மை மீட்க விரும்பும் தேவன் வகுத்த பிரமாணத்தை மீறி நம்மை மீட்க முடியாது. பிரமாணத்தின்படியான தண்டனை கொடுக்கப்படல் வேண்டும். இதனால் இயேசுவின் சிலுவை மரணம் அவசியமாகியது. இங்கு பிரமாணத்தின்படியான தண்டனை கொடுக்கப்பட்டு பிரமாணம் திருப்பதிப்படுத்தப்பட்டது. “மீறப்படும்போது தகுதியான தண்டனை கொடுபடாத பிரமாணம் ஒரு பிரமாணமாக இருக்க முடியாது. (ஹெ.வே) தேவன் தான் ஏற்படுத்திய பிரமாணங்களை நீக்காதவர் என்பதனால் அதை மீறிய பாவிகள் மீட்படைய பிரமாணத்தை திருப்திப்படுத்தும் செயல் அவசியமாகியது என்பதே இக்கருத்தின் தாற்பாரியமாகும். (கலா. 3:10, 13 ஒப்பிடுக)

நான்காம் நூற்றாண்டில் அம்புரூஸ், ஹிலரி எனும் சபைப்பிதாக்கள் தேவனுடைய பிரமாணத்தை ரோம அரச சட்டத்திற்கு ஒப்பிட்டு இக்கருத்தை வலியுறுத்தினர். 16ம் நூற்றாண்டு சீர்த்திருத்தவாதிகளும் இயேசு நியாயப்பிரமாணத்திற்கு கீழ்படிந்தது மட்டுமல்ல அது மீறப்பட்டதற்கான தண்டனையையும் தானே பெற்று அதை மீறியவர்களே அதன் தண்டனையிலிருந்து மீட்பார் என்பதே இவர்களது போதனையாயிருந்தது. 


இக்கருத்திலும் ஓரளவு உண்மையிலிருந்தாலும் தேவனுடைய பிரமாணங்களை நாட்டின் சட்டங்களுக்கு சமமானவைகளாக அல்லது இயற்கை நியதிகளுக்கு ஒப்பானவைகளாக கருதி தரியுவைப்போல தேவனும் தான் ஏற்படுத்திய சட்டத்தினால் எதுவும் செய்ய முடியாத நிலைக்கு வந்தமையினாலேயே இயேசுவை சிலுவைக்கு அனுப்ப வேண்டியிருந்து என கூறமுடியாது. 


(இ) தேவனுடைய கனத்தை திருப்பதிப்படுத்த இயேசுகிறிஸ்து மரித்தார்

ஆரம்ப கிரேக்க சபைப் பிதாக்கள் பிசாசைத் திருப்பதிப்படுத்த அவனுக்கு கொடுத்த கிரயமே இயேசுவின் சிலுவைமரணம் என்றும் லத்தீன் சபைப்பிதாக்கள் தேவனுடைய பிரமாணத்தைத் திருப்பதிப்படுத்து வதற்காகவே இயேசு மரிக்க வேண்டியிருந்தது என்றும் போதித்தனர். 11 ஆம் நூற்றாண்டில் அன்சலம் என்பார் தேவனுடைய பாதிக்கப்பட்ட கனத்தை திருப்திப்படுத்துவற்காகவே இயேசு மரித்தார் என போதித்தார். 

அன்சலம் தன்னுடைய இறையியலில் இயேசுவின் மாம்சாவதாரத்திற்கும் சிலுவைப்பலிகளுக்குமிடையேயுள்ள தொடர்பை சிறப்பான முறையில் விளக்கினார். பிசாசு மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் எனும் ஆதிச்சபையின் கருத்தை இவர் ஏற்றுக்கொண்டாலும் கூட தேவன் தண்டனையைத் தவிர வேறெதையும் பிசாசுக்கு கொடுக்க வேண்டியிருக்கவில்லை என அறியத்தந்தார். அதேசமயம் மனிதனே தேவனுக்கு அவருக்குரியதை கொடுக்க வேண்டியவனாயிருந்தான் என்றும் இவர் கூறினார். பாவம் செய்வது என்பது தேவனுககுரியதை மனிதன் எடுத்துக்கொள்வது என கூறிய இவர் பாவம் செய்பவன் தேவனை கனவீனம் கண்ணுகிறான் என்றார். மேலும் நாம் மற்றவர்களை மன்னிப்பதுபோல் தேவனும் நம்மை மன்னிப்பார். என எண்ணுபவன் பாவத்தின் பாரதூரமான தன்மையை அறியாதவனாயிருக்கின்றான். தேவசித்தத்தை மீறும்போது அது அவரை அவமானப்படுத்தி நிந்திக்கும் செயலாகும். இதனால் அவன் தான் தேவனிலிருந்து எடுத்துக் கொண்ட கனத்தை அவருக்கு திருப்பிக்கொடுக்க வேண்டியவனாயிருக்கிறான். தேவனும் தனது கௌரவத்தையும் கனத்தையும் விட்டுக் கொடுக்காதவராக இருக்கிறார். இதனால் மனிதன் அதை அவருக்கு செலுத்த வேண்டியவனாயிருக்கிறான். எனினும் மனிதனால் இது செய்ய முடியாததொன்றாக இருக்கின்றது என்று அன்சலம் போதித்தார். 

மனிதனால் செய்யமுடியாத இதை தேவனால் மட்டுமே செய்யமுடியும். எனினும் இதை மனிதனே செய்ய வேண்டும். இதனால் தேவ மனிதராக இருக்கும் ஒருவராலேயே செய்ய முடியும் என அன்சலம் கருதினார். தேவனுடைய கனத்தை திருப்பதிப்படுத்தக்கூடியவர் முழுமையான மனிதனாகவும் அதேசமயம் முழுமையான தேவனாகவும் இருக்க வேண்டும். இவ்வாறு தேவமனிதனாக தேவகனத்தை இயேசுகிறிஸ்து திருப்திப்படுத்தினார். மரிக்க வேண்டியிராத பாவமற்ற அவர் தன்னையே மரிக்க கொடுத்து தேவனைக் கனப்படுத்தினார். பாவம் காரணமாக தேவனைவிட்டு அகன்று சென்றவர்கள், அவரைத் திருப்பதிப்படுத்த அவரிடம் தன்மையே அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இயேசுகிறிஸ்து மரண பரிந்தியம் தன்னை அர்ப்பணித்தார். இதனால் பாதிக்கப்பட்ட தேவனுடைய கனம் திருப்தியடைந்தது என்பதே அன்சலமின் போதனையாகும். 


தேவனுக்கு முழுமையாக கீழ்படியவேண்டிய மக்கள் கீழ்படியாமல் போனமையால் தேவகௌரவத்திற்கு ஏற்பட்ட நிந்தையை நீக்கி அவரைத் திருப்பதிப்படுத்த இயேசுகிறிஸ்து அவருக்கு முழுமையாக கீழ்பப்படிந்து தேவகௌரவத்தை திருப்பதிப்படுத்தினார் எனும் அன்சல்மின் போதனை தேவன் தன்னுடைய கௌரவத்தையும் கனத்தையும் மட்டுமே கருத்திற் கொண்டவர் எனும் எண்ணத்தைத் தோற்றுவிக்கிறது. இது அக்காலத்தைய அரசர்கள் தமது கௌரவத்திற்காக செயல்பட்ட விதத்தை பிரதிபலிப்பாகவே உள்ளது. 



(ஈ) தேவனுடைய அன்பைக் காட்டுவதற்கு இயேசுகிறிஸ்து மரித்தார்

அன்சலமினுடைய காலத்தில் வாழ்ந்த பிரான்ஸ் நாட்டு தத்துவஞானியும் இறையியலாளருமான பீட்டர் அபலார்ட் (1079-1102) இயேசுகிறிஸ்துவின் மரணம் தேவ அன்பைக் காட்டும் செயல் என்று போதித்தார். இயேசுகிறிஸ்துவின் மரணம் மக்களின் பாவத்துக்கான மரணம் என்பதை வன்மையாக எதிர்த்த இவர், இது கொடியதும் தீமையானதுதான செயல் என வாதிட்டார். பாவத்துக்கான பிராயசித்த பலியாக அல்ல. மாறாக தேவனுடைய அன்பு எந்த அளவுக்கு பெரியது என்பதைக் காட்டவே இயேசு மரித்தார் என போதித்தோடு சிலுவையில் வெளிப்பட்ட அன்பைக் காணும்போது நாமும் தேவனை நேசிக்கத் தூண்டப்படுகிறோம் இதனால் மனந்திரும்பி வருகிறோம் என்றார். இயேசுவின் சிலுவை மரணம் இதற்காக மட்டுமே என கூறமுடியாது. அத்தோடு தேவ அன்பைக் கண்டு நாம் அவரை நேசிக்கத் தூண்டப்பட்டு அவரை நேசிக்கும்போது மன்னிப்பைப் பெறுகிறோம் என்பது தேவவத்திற்கு முரணான கருத்தாகும். இதன்படி நாம் தேவன்மீது வைககும் அன்பே நமது பாவங்கள் மன்னிக்கப்படுவதற்காக அடிப்படையாயுள்ளது என கூற முடியாது. 

12ம் நூற்றாண்டில் உருவான இக்கருத்து நீண்டகாலத்திற்கு பிறகே அதாவது 19ம் நூற்றாண்டிலேயே பிரபல்யமடையத் தொடங்கியது. தேவன் அன்பானவர் மனிதன் அவரிடம் வர பயப்படத்தேவையில்லை. தேவனைப் பற்றி பயமடைந்திருந்தவனுக்கு தேவ அன்பைக் காட்டவே இயேசு மரித்தார் எனும் கருத்து இன்று அநேகரால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. “நாம் பாவிகளாயிருக்கையில் தேவன் நம்மை நேசித்து நம்மைப் பாவத்திலிருந்து மீட்பதற்கான காரியங்களை சிலுவையில் செய்தார் என கூறாமல், இப்போதனையானது, சிலுவையில் செய்யப்பட்ட செயல் நம் உள்ளத்தில் அன்பைப் தூண்டுவதனால், நாம் அவரிடம் வருகிறோம். அவர் பாவத்தை எதுவும் செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை என்றே கருதுகிறது“ (ஜோ.எஸ்) தேவன அன்பு வெளிப்பட்டதன் காரணத்தை மறுதலிக்கும் வண்ணம் இயேசுவின் மரணத்தை நம்மால் விளக்க முடியாது. தேவ அன்பின் காரணத்தை அறியாத நிலையி்ல் அவரை நம்மால் நேசிக்க முடியாது என்பதையும் நாம் மறக்கலாகாது. பாவிகள் பெறவேண்டிய தண்டனையை சிலுவையில் இயேசுகிறிஸ்து பெற்றமையினாலேயே தேவஅன்பை நம்மால் அறிந்துகொள்ள முடிகின்றது. 

(உ) தீமையின் மீது வெற்றியீட்டுவதற்காக இயேசுகிறிஸ்து மரித்தார்

இயேசுகிறிஸ்து சிலுவையில் மரித்து உயிர்த்தெழுந்தமை அவர் தீமையோடு போரிட்டு அதை வெற்றியீட்டியதைக் காட்டுவதாக குஸ்டால் அயூலன் என்பார் தெரிவித்தார். எனினும் அக்கருத்து மக்கள் பாவத்திலிருந்து மீட்கப்பட்டதைப் பற்றி எதுவும் கூறாது வெறுமனே பிசாசின் மீதான வெற்றியாகவே இயேசுவின் சிலுவை மரணத்தை கருதுகிறது. மேலும், இயேசுகிறிஸ்து தீமையை மேற்கொண்டார் என்று கூறும் இக்கருத்து இன்றைய உலகில் தீமை அதிகரித்திருப்பதை முரண்படுத்துவதாக உள்ளது

(ஊ) மனிதனுடைய சரீர உபாதைகளுக்காக இயேசுகிறிஸ்து மரித்தார்

இயேசுகிறிஸ்து மனிதனுடைய பாவங்களுக்காக மட்டுமல்ல வியாதிகளுக்காகவும் மரித்தார் எனும் போதனை அண்மைக்காலத்தில் பிரபல்யம் பெற்று வருகிறது. மானிட வீழ்ச்சி சரீர வியாதிகளுக்கு காரணம் என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டே இக்கருத்து உருவானது வீழ்ச்சியினால் ஏற்பட்ட சாபங்களுள் வியாதியும் ஒன்று என கருதப்படுகி்றது. “வியாதியின் ஆரம்பம் ஆவிக்குரிய காரணியாய் இருப்பதனால், ஆவிக்குரிய பிரகாரமே சரீரப்பிரகாரமான வியாதி குணப்பட வேண்டும். இயேசுவின் சிலுவைப்பலி வியாதிகளில் இருந்து கிட்டும் மீட்பையும் உள்ளடககியுள்ளது. (ஏ.சி)

(வளரும்)

(இவ்வாக்கமானது Dr. M.S. வசந்தகுமார் எழுதிய கிறிஸ்தியல் எனும் நூலிலிருந்து பெறப்பட்டதாகும். வெளியீடு : இலங்கை வேதாகமக் கல்லூரி)


Friday, 24 February 2012

சிலுவை மரம்


நேராகவும் கிடையாகவும் இரு மரங்கள் ஒன்றன் மேல் ஒன்று வைக்கப்பட்டு இறுக்கமாகப் பிணைக்கப்படம்போது அது “சிலுவை“ என அழைக்கப்பட்டது. அதேசமயம், அந்நாட்களி்ல் மரணமும் பலவிதங்களில் நிறைவேற்றப்பட்டது. ஒன்றில் குற்றவாளி அந்த மரத்திலே கட்டித் தொங்கவிடப்படுவான்; அல்லது ஆணிகளால் அறையப்பட்டு தொங்கவிடப்படுவான். இப்படிப்பட்ட ஒரு சிலுவையில்தான் இயேசுவும் ஆணிகளால் அறையப்பட்டு, சாவிற்காக தொங்கவிடப்பட்டார். எந்தவிதத்தில் தொங்கவிடப்படாலும், சிலுவையில் தொங்கும் ஒருவன் மூச்சுவாங்க முடியாமல், தனது சரீரத்தின் பாரத்தைத் தாங்கமுடியாமல், விலா எலும்புகள் நோவெடுக்க, தசைநார்கள் புடைப்பெடுக்க, மேல்மூச்சு கீழ்மூச்சு வாங்க சொல்லொண்ணாத் துயரமும் வேதனையும் அடைந்தே மரிப்பான். 

இயேசுகிறிஸ்து உலகில் வாழ்ந்த அந்தக் காலப் பகுதியில் ஆட்சியிலிருந்த ரோம சாம்ராஜ்யத்தில் இந்தச் சிலுவை மரம் மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படவென்றே செய்யப்பட்டது. அதிலும் சாதாரண குற்றவாளிகளையல்ல மிகப் பயங்கர குற்றத்தில் ஈடுபட்டவர்கள், சபிக்கப்பட்டவர்கள், சமுதாயத்திலே வெகு இழிவான குற்றவாளிகள் என்று கருதப்பட்டவர்கள்.. இப்படிப்பட்டவர்களுக்கே சிலுவை மரணத் தீ்ர்ப்பு வழங்கப்பட்டது. மொத்தத்தில் சிலுவை ஒரு அவமானச் சின்னம், சிலுவை மரணத் தீர்ப்பு ஒருவனுக்கு கொடுக்கப்பட்டால் அவனில் யாருமே கருணை காட்ட மாட்டார்கள். அத்தனை இழிவானது இந்தச் சிலுவை மரணம், அந்தச் சிலுவை மரணம்தான் இயேசுவுக்கும் தீர்ப்பானது. 

இன்று இந்தச் சிலுவையின் நிலைமையே மாறிவிட்டது. பெண்களின் கழுத்தில் தொங்கிய சிலுவை, இன்று ஆண், பெண் என்று வித்தியாசம் இல்லாமல் காதிலும் மூக்கிலும்கூட தொங்குகிறது. ஆனால் வேதாகமம் நமக்கு வெளிச்சம் போட்டு காட்டும் சிலுவை அதுவல்ல. வேதாகமம் நமக்குக் காட்டிய சிலுவை, அது இயேசு சுமந்த சிலுவை, நமது பாவம் தீர்க்கப்பட்ட சிலுவை, இது வெறும் கையால் செய்யப்படட ஒன்றோ அல்லது ஒரு அலங்காரப் பொருளோ அல்லது வெறும் சின்னமோ அல்ல. அன்று ரோமப் பேரரசுக்கு முன் இயேசு சுமந்துசென்ற சிலுவை, மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படுகின்ற வெறும் மரமாக இருந்தது. ஆனால், இன்று நமக்கு அப்படி இல்லை. அது வெறும் மரச்சிலுவை அல்ல; நமது பாவங்களினிமித்தம் இயேசு சிலுவை சுமந்து மரித்து, பின்னர் உயிர்த்ததால், அந்தச் சிலுவை இன்று நமக்கு ஒரு விடுதலையின் சத்தியத்தைத் தந்திருக்கின்றது. அது நம் வாழ்வில் நம்மோடு ஒன்றிக்க வேண்டும். இன்று கிறிஸ்தவர்கள் என்று சொன்னவுடன் நம்முன் சிலுவையையும் உலகம் இணைத்துததான் பார்க்கிறது.சிலுவை கிறிஸ்தவர்களின் ஒரு சின்னமாக மாறிவிட்டிருப்பது ஒரு துக்கத்திற்குரிய காரியமே. ஏனெனில் ஏராளமான கிறிஸ்தவர்களின் வாழ்வில் அந்தச் சிலுவையும் இல்லை; சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவும் இல்லை. 

இயேசுவின் முதல்வருகை இன்றைய காலகட்டத்தில் நடைபெற்றிருந்தால் சிலுவை நமது வாழ்வில் இடம் பெற்றிருக்குமா? ஆனால், இயேசு வந்த காலம் தேவனுடைய காலம். அது தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட காலம். அதை யாராலும் மாற்ற முடியாது. “காலம் நிறைவேறியபோது....“ (காலத்தியர் 4:5) என்று பவுல் எழுதியது. இதனைத்தான். சிலுவை மரணம் மிக இழிவான ஒன்றாகக் கருதப்பட்ட காலத்தில்தான் இயேசு வந்தார். மிக இழிவானவன் என்று உலகம் கருதக்கூடிய ஒருவனைக் கூட இழந்துவிடக் கூடாது என்பதுதான் பிதாவின் சி்த்தம். பரிசுத்தராகிய இயேசு சிலுவையிலே தொங்கியதால் இழிவென்று கருதப்பட்ட சிலுவைக்கும் மேன்மை கிடைத்தது. இதுதான் உண்மை. இதுவரையிலும் வெறுக்கப்பட்ட அந்த இழிவான சிலுவை, இப்போது பாடுகளின் சின்னமல்ல; பாடுகளின் மத்தியிலும் மகிழ்ச்சியின் சின்னமாயிற்று இதுவரையிலும் அருவருக்கப்பட்ட சிலுவை இப்போது அன்பின் அடையாளமாயிற்று.

அதற்காக சிலுவையின் கோரமான கோலம் மறக்கப்பட்டலாமா? சிலுவையின் தார்ப்பாரியம் மாற்றமடையுமா? சிலுவையின் தார்ப்பரியம் மாற்றமடையுமா? சிலுவையில் செய்யப்பட்ட பரிகாரத்தின் மேன்மை வேறுபடுமா? நாம் அவற்றை மறந்த பாடுகள் வேண்டாம். இயேசு தரும் சுகஜீவியம் மாத்திரம் போதும் என்றால் அது தகுமா? பாவமற்றவர் சுமந்த அந்தப் பாரச்சிலுவை. மாசமற்றவர் மரித்த அந்த தூய சிலுவை, நான் மீட்படைய நிமிர்த்தப்பட்ட அந்த மீட்பின் சிலுவை; இதை மறந்து மனம்போனபடி வாழலாலாமா? அது, சிலுவையிலறையப்படட இயேசுவையே மறுதலிப்பதுபோல ஆகாதா? இதை உணருகின்ற எவனும் இயேசு சுமந்த சிலுவையும் அத்துடன் தான் சுமக்கவேண்டிய சிலுவையையும் ஒருபோதும் பறக்கணியான். 

(இவ்வாக்கமானது இலங்கை சத்தியவசனம் வெளியிட்ட என் சிலுவையை எடுத்து எனும் நூலிலிருந்து பெறப்பட்டதாகும். நூலாசிரியர் சாந்தி பொன்னு) 

Friday, 15 April 2011

இயேசு மரித்தது சிலுவையிலா? மரத்தூணிலா?





இயேசுக்கிறிஸ்து சிலுவையில் மரிக்கவில்லை மாறாக மரத்தூண் ஒன்றிலே கட்டி தொங்கவிடப்பட்டிருந்தார் என்பது யெகோவா சாட்சிகளின் போதனையாகும். (Source : The Watchtower 15 August 1987, p27) இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் மரித்தற்கு எந்தவித ஆதாரங்களும் இல்லை. என்று கூறும் இவர்கள் (Awake, 8 November 1972, p28) சிலுவை என்பதற்கு வேதாகமத்தில் உபயோகிக்கப்பட்டுள்ள பதம் மூலமொழியில் நேரான தூண் எனும் அர்த்தமுடையது என்று விளக்குகின்றனர்.(Anonymous, Reasoning from the Scriptures, p89)ஆனால் சிலுவை என்பதற்கு மூலமொழியில் உபயோகிக்கப்பட்டுள்ள Stauros எனும் கிரேக்கப் பதம் T + X I எனும் மரத்தினால் செய்யப்பட்டவைகளைக் குறிக்கும். எனவே அப்பதத்தை மட்டும் ஆதாரமாக் கொண்டு இயேசுகிறிஸ்து I வடிவமரத் தூணில் மரித்தார் என்று கூறமுடியாது. (Source : R.M. Bowman, Understanding Jehovah’s Witnesses, p.143) மேலும் இயேசுக்கிறிஸ்து நேரான மரத்தூணில் கட்டித் தொங்கவிடப்பட்டிருந்தால் மத்தேயு 27:37 குறிப்பிட்டுள்ளதுபோல் “இவன் யூதருடைய ராஜாவாகிய இயேசு என்று எழுதி, அவரது சிரசுக்கு மேலாக அதை வைத்திருக்க முடியாது. மாறாக அவரது கைகளுக்கு  மேலாகவே வைத்திருக்க முடியும். எனவே யெகோவாவின் சாட்சிகள் கூறுவதுபோல இயேசுக்கிறிஸ்துவின் கைகளிரண்டும் ஒன்றாக கட்டப்பட்டு அவர் மரத்தூணில் கட்டித் தொடங்கவிடப்பட்டார் என்னும் விளக்கம் தவறானதாகவே உள்ளது. (Source : R.Rhodes, Reasoning from the Scriptures with the Jehovah’s Witness, pp-397-398)ஆரம்பகாலத்தில்   யெகோவா சாட்சிகள் இயேசுக்கிறஸ்து சிலுவையில் மரித்தார் என்று கூறுகின்றபோதிலும் (R.Reed, Index of Wachtower Errors, p 73;The Watchtower 1 January 1891, p 1277, Anonymous, Creation pp161, 265, 336) பிற்காலத்தில் இவர்கள் தங்கள் கருத்தை மாற்றியுள்ளதோடு சிலுவையை வைத்திருப்பதும் அதைப் புனிதமாகக் கருதுவதும் விக்கிரக வழிபாடு எனப் போதிக்கத் தொடங்கினர். (Anonymous, Reasoning from the Scriptures, p 92)