- See more at: http://www.karpom.com/2012/04/add-related-posts-links-for-blogger.html#sthash.EuBYWtwb.dpuf

Pages

வேதவாக்கியங்களை ஆராய்ந்து பாருங்கள்; அவைகளால் உங்களுக்கு நித்தியஜீவன் உண்டென்று எண்ணுகிறீர்களே, என்னைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுக்கிறவைகளும் அவைகளே. (யோவான் 5:39)

Showing posts with label மத்தேயு. Show all posts
Showing posts with label மத்தேயு. Show all posts

Sunday, 24 November 2013

பிள்ளைகளின் அப்பத்தை நாய்க்குட்டிகளுக்குப் போடுகிறது நல்லதல்ல” (மத். 15:25-26) (மாற்கு 7:24-30)




இயேசு கிறிஸ்துவின் கூற்றுக்களிலேயே யூத இனவாதத்தை வலியுறுத்தும் ஒரு வாக்கியமாக இன்று அநேகரால் விமர்சிக்கப்படும் பிசாசினால் கொடிய வேதனைப்படும் தன் மகளைக் குணப்படுத்தும்படி மன்றாடிய ஒரு கனானியப் பெண்ணுக்கு அவர் கொடுத்த பதிலாகும். அந்தக் கானானியப் பெண்(1) “ஆண்டவரே, எனக்கு உதவிசெய்யும்“ என்று இயேசுவைப் பணிந்துகொண்டபோது அவர் “பிள்ளைகளின் அப்பத்தை எடுத்து, நாய்க்குட்டிகளுக்குப் போடுகிறது நல்லதல்ல” என்று அவளுக்கு கூறினார். (மத். 15:25-26) மாற்கு எழுதிய சுவிஷேசத்திலும் இச்சம்பவத்தை நாம் வாசிக்கலாம். (மாற்கு 7:24-30). (2)இஸ்ரவேலர் பாலஸ்தீனாவை ஆக்கிரமிப்பதற்கு முன்பு அப்பிரதேசத்தில் கானானியர்களே குடியிருந்தமையால் அப்பெண் யூதர்களுடைய ஆரம்பகால எதிரியின் பரம்பரையில் வந்தவளாக இருந்தாள். (3) இயேசுவினுடைய காலத்தில் தீரு சீதோன் பகுதிகளில் வாழ்ந்த கானானியர்கள், யூதர்களுடன் பகைமை கொண்டவர்களாகவே இருந்தனர்.(4) யூதப் போதகர்கள் யூதரல்லாதவர்ககளைக கானானியர் என்றே அழைத்தனர்(5) இதனால் அக்காலத்தைய யூத இனவாதிகளைப் போல இயேசுவும் கானானியப் பெண்ணுக்கு உதவி செய மறுத்துள்ளார் என்பது அநேகரது தர்க்கமாகவுள்ளது.(6)

உண்மையில் இயேசு கானானியப் பெண்ணோடு நடந்து கொண்ட முறை நமக்கு அதிக குழப்பத்தையே ஏற்படுத்துகின்றது. இயேசு தன் ஊழிய காலத்தில் யூத எல்லையைத் தாண்டி புறஜாதி நாட்டுக்குப் போகவில்லை என்பதையும் நாம் இச்சந்தர்ப்பத்தில் அவதானிக்கலாம். அவர் தீரு சீதோன் பட்டணங்கள் இருந்த திசையில் சென்றதாகவே மத்தேயு குறிப்பிட்டுள்ளார். (மத். 15:21) இயேசு தீரு சீதோன் பட்டணங்களின் எல்லைகளுக்குப் போனதாகக் கூறும் மாற்கு (7:24) இச்சம்பவத்தின் பின், அப்பட்டணங்களின் எல்லைகளைவிட்டுப் புறப்பட்டாகவே அறியத்தருகின்றார். (மாற். 7:31) இதிலிருந்து இயேசு தீரு சீதோன் பகுதியில் யூதேய எல்லை வரையிலுமே சென்றுள்ளார் என்பதும் “கானானியப் பெண் இயேசுவை யூத மண்ணிலேயே சந்தித்துள்ளாள்.(7). என்பதும் தெளிவாகின்றது. இது இயேசு புறஜாதி மண்ணை மிதிப்பதற்கும் விரும்பாத கடுமையாக இனவாதியாக இருந்துள்ளதைக் காண்பிக்கின்றது என்பது வேதவிமசகர்களது கருத்தாகும்(8). மேலும் இயேசு ஆரம்பத்தில் அப்பெண்ணுக்கு பதிலொன்றும் கூறாமல் அவளை அசட்டை செய்துள்ளார். ““ஆண்டவரே, தாவீதின் குமாரனே, எனக்கு இரங்கும், என் மகள் பிசாசினால் கொடிய வேதனைப்படுகிறாள்“  என அவள் மன்றாடிய போதும் (10) அவளுக்குப் பிரதியுத்தரமாக அவர் ஒரு வார்த்தையும் சொல்லவில்லை.(மத்.15:22-23) “ இவள் நம்மைப் பின் தொடர்ந்து கூப்பிடுகிறாளே“ எனும் சீடர்களின் வார்த்தைகள் (மத். 15:23) மூலமொழியில் “அவளது வேண்டுதலை அருளச் செய்த விண்ணப்பமாகவே உள்ளது.(12) ஆனாலும் இயேசுவோ, கானானியப் பெண்ணுக்கு உதவி செய்யாமல் தன் சீடர்களிடம் 'காணாமற்போன ஆடுகளாகிய இஸ்ரவேல் வீட்டாரிடத்திற்கு அனுப்பப்பட்டேனேயன்றி, மற்றப்படியல்ல என்றார்(மத். 15:24) (13) இதனால், இயேசு புறஜாதியாருக்கு உதவி செய்ய மனமற்றவராக இருந்துள்ளதாகப் பலர் கருதுகின்றனர். (14)

இயேசுவின் வார்த்தைகள் அதாவது தான் இஸ்ரவேல் மக்களிடத்திற்கே அனுப்பப்பட்டேன்“ எனும் அறிவிப்பு, கானானியப் பெண்ணுக்கல்ல  மாறாக சீடர்களுக்கே சொல்லப்பட்டது(15) என்பதை நாம் அவதானிக்க வேண்டும். இயேசு ஏற்கனவே அவர்களை ஊழியத்திற்கு அனுப்பும்பொழுது இஸ்ரவேல் மக்களிடத்திற்கே போகும்படி அறிவுறுத்தியிருந்தார். (மத். 5-6) இதற்குக் காரணம் வேததிட்டத்தின்படி முதலில் இஸ்ரவேல் மக்களுக்கே சுவிஷேசம் அறிவிக்கப்பட வேண்டியிருநத்து. (16) தேவனுடைய திட்டத்தின் இந்தக் காலக்கிரம ஒழுங்கு முறையை அடிப்படையாகக் கொண்டே இயேசுவின் இக்கூற்றை நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். எனினும், இயேசு இஸ்ரவேல் மக்களுக்காக மட்டுமே உலகிற்கு வந்தார் எனக் கருதுவது தவறாகும். அவர் முழு உலகினருக்காகவும் வந்துள்ள போதிலும் சரீரப்பிரகாரமான அவரது ஊழியம் இஸ்ரவேலுக்கு மட்டுமானதாகவே இருந்தது. “இஸ்ரவேல் மக்களிடத்திற்கே தான் பிதாவினால் அனுப்பப்பட்டதை அறிந்திருந்த இயேசு அதைப் பற்றி இங்கு தெரிவித்துள்ளார். (17) இதனால், புறஜாதியாருக்குச் சுவிஷேசத்தை அறிவிக்க தன் அப்போஸ்தலர்களை நியமித்த இயேசு தனது ஊழியகாலத்தில் தன் பணியை இஸ்ரவேலில் மாத்திரமே செய்து வந்தார். 

சீடர்களுக்கு சொல்லப்பட்ட இயேசுவின் வார்த்தைகள் கானானியப் பெண்ணின் மனதைத் தளர்த்து விடவில்லை. இயேசுவால் தன் மகளைக் குணப்படுத்த முடியும் என்பதை நன்கறிந்திருந்த அவள்(18) ஆண்டவரே, எனக்கு உதவிசெய்யும் என்று அவரைப்பணிந்து கொண்டாள். (மத். 15:25) ஆனால் இயேசுவோ மறுபடியும் அவளது வேண்டுகோளை நிராகரித்ததுடன் “பிள்ளைகளின் அப்பத்தை எடுத்து, நாய்க்குட்டிகளுக்குப் போடுகிறது நல்லதல்ல (மத். 15:25-26) மாற்குவின் சுவிஷேசத்தில் இக்கூற்றானது “முந்திப் பிள்ளைகள் திருப்தியடையட்டும்; எனும் வாக்கியத்தையும் உள்ளடக்கியுள்ளது. (மாற். 7:27) உண்மையில் ஒருவனை நாய் எனக் கூறுவது அவனை நிந்தித்து இழிவுபடுத்தி அழைக்கும் முறையாகும். யூதர்கள் புறஜாதியாரை நாய்கள் என்றே அழைத்தனர். (19) இயேசுவும் இனவாத யூதர்களைப் போல தம் இனத்தவர்களை பிள்ளைகளாகவும் புறஜாதியாரை நாய்களாகவும் குறிப்பிட்டுள்ளதாக வேத விமர்சகர்கள் அவர்மீது குற்றம் சாட்டுகின்றனர்(20) எனினும் இயேசு குறிப்பிட்டது “தெருநாய்களை” அல்ல. மாறாக வீட்டில் செல்லமாக வளர்க்கப்படும் நாய்க்குட்டிகளையே. என்பதையே மூலமொழியில் நாம் அவதானிக்கலாம். (21). மூலமொழியில் 7:6 இல் நாயைக் குறிக்க உபயோகிக்கப்பட்ட பதம் இவ்விடத்தில் உபயோகிக்கப்படவில்லை. இதனால் நாம் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பிலும் “நாய்கள்” என்றல்ல “நாய்க்குட்டிகள்” என்றே இப்பதம் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. “தெருநாய்களை, வீட்டில்  பிள்ளைகள் சாப்பிடும் இடத்திற்கு அக்காலத்தில் எவரும் கொண்டுவர மாட்டார்கள்.” (22). எனவே அசுத்தமானவையாகக் கருதப்பட்ட தெருநாய்களை வீடுகளில் பிள்ளைகள் சாப்பிடும் மேசையின் கீழ் இருப்பதாகக் கூறுவது அர்த்தமற்றது. (23) மேலும் இயேசுவின் வார்த்தைகள் கடுமையான முறையில் சொல்லப்படவில்லை. அவர் நாய்களை எனும் பதத்தை உபயோகித்தாலும் இந்த உதாரணத்தின் மூலம் தான் சொல்ல முற்படுவதை அறிவத்துள்ளாரே தவிர அதைக் கடுமையான முறையில் புறஜாதியரை  இழிவுபடுத்தும் முறையில் அவர் கூறவில்லை. (24)

இயேசுவின் கூற்றில் பிள்ளைகள் இஸ்ரவேலரையும் நாய்கள் புறஜாதியாரையுமே குறிக்கின்றன என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. எனினும் நாய்கள் எனும் பதத்தால் இயேசு புறஜாதியாரை இழிவுபடுத்திக் கூறவில்லை. தேவனுடைய இரட்சிப்பின் திட்டத்தில் யூதர்களுக்கும் புறஜாதியாருக்கும் கொடுக்கப்பட்டுள்ள இடத்தைச் சுட்டிக்காட்டுவதற்காக அக்கால வீடுகளில் சாப்பாட்டு வேளையின்போது காணக்கூடிய ஒரு காட்சியை உதாரணமாகக் காண்பித்துள்ளார். 

தன்னுடைய ஊழியம் இஸ்ரவேல் மக்களுக்கானது என்பதை பழமொழி போன்ற ஒரு உதாரணத்தின் மூலம் சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். தேவனுடைய திட்டத்தின்படி சுவிஷேசம் முதலாவது இஸ்ரவேல் மக்களுக்கே அறிவிக்கப்பட வேண்டியதாயிருந்த்து. (ரோமர். 1:16, 2:9, அப். 3:26, 13:46) பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் தேவன் அவர்களையே தன் பிள்ளைகளாகத் தெரிந்தெடுத்திருந்தார். (யாத். 4:22, உபா. 14:1, 32:6, ஏசா. 1:2, எரே. 31:9, ஓசி. 11:1, ரோமர் 9:5)மேசியாவை பற்றிய வாக்குத்தத்தங்களும் அவர்களுக்கே கொடுக்கப்பட்டிருந்தன. (26) இதனால் அவர்களிடத்தே மெசியா அனுப்பப்பட்டிருந்தார். (யோவான் 1:1, ரோமர் 15:8) இஸ்ரவேல் மக்களுக்கான இயேசுவின் ஊழியம், தேவன் பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் அவர்களுடைய பிதாக்களுக்குக் கொடுத்த வாக்குத்தத்தங்களை உறுதிப்படுத்தும் பணியாய் இருந்ததை ரோமர் 15:8 அறியத் தருகின்றது. இதனால் தேவனுடைய ராட்சியத்தின் சுவிஷேசம் முதலில் அவர்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. இதையே இயேசு பிள்ளைகளின் அப்பம் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். 

தேவனுடைய இரட்சிப்பின் திட்டத்தில் இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு முதலிடம் கொடுக்கப்ப்பட்டுள்ள போதிலும். அதில் புறஜாதியினருக்கு இடமில்லை எனக் கருதலாகாது. இயேசு சுட்டிக்காட்டியதை.அதாவது இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு முதலிடம் கொடுக்கப்பட்டிருப்பதை ஏற்றுக் கொண்ட கானானியப் பெண். அச்சந்தர்ப்பத்திரலேயே புறஜாதிகளும் மேசிய யுகத்தின் ஆசீர்வாதங்களை அனுபவிக்க முடியும் என்பதைச் சுட்டிக் காட்டினாள். இது ”நோவாவின் மூலம் தேவன் சகல மக்களோடும் செய்து கொண்ட உடன்படிக்கையின் அடிப்படையிலான நம்பிக்கை” என்பதே சில தேவ ஆராய்ச்சியாளர்களின் விளக்கமாகும். (27) தேவன் ஆபிரகாமுடன் செய்து கொண்ட உடன்படிக்கை இஸ்ரவேல் மக்களுடனான அவரது செயல்பாடுகளை உள்ளடக்கிய தாயிருக்கையில், அவர் நோவாவின் மூலம் செய்து கொண்ட உடன்படிக்கை சகல இனமக்களையும் உள்ளடக்கியுள்ளது. (28). எனினும் இத்தகைய இறையியல் கருத்துக்களை அக்கால கானானியப் பெண் அறிந்திருந்தாள் எனக் கூறமுடியாது. அவள் இயேசுக் கிறிஸ்துவின் உதாரணத்திலிருந்தே புறஜாதியான தனக்கும் தேவ ஆசீர்வாதம் கிடைக்கூடிய சந்தர்ப்பம் இருப்பதைச் சுட்டிக்காட்டினாள். கானானியப் பெண்ணின் இத்தகைய விசுவாசத்தைப் பாராட்டிய இயேசு, அவளது வேண்டுகோளின்படியே அவளது மகளைக் குணப்படுத்தினார். 


குறிப்புகள்
(1) மாற்குவின் சுவிஷேசத்தில் இவர் “சீரோபேனிக்கியா தேசத்தவனாகிய கிரேக்க ஸ்திரி” எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளாள்(மாற். 7:26) புதிய ஏற்பட்டுக்காலத்தில் “பேனிக்கியா” என்பது சிசிலிய மற்றும் ரோம அரசாட்சியத்தின் மாகாணங்களின் பகுதியாகும். இதில் சிகிரியாவையும் தீரு சீதோன் பட்டணங்களையும் உள்ளடக்கிய பகுதி சீரோபேனிக்கியா என அழைக்கப்பட்டது. காத்தேஜ் எனும் பிரதேசத்தில் வாழ்ந்த பேனிக்கியர்கள் லிபோனிக்கேயர்கள் என அழைக்கப்பட்டனர். (John J. Bimson, Ed, Illustrated Encyclopedia of Bible Places p. 292) மத்தேயுவின் சுவிஷேசத்தில் பேனிக்கியானர்களின் பழைய பெயரான கானானியர் என்பது உபயோகிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் இவள் கிரேக்கப் பெண் (மாற். 7:26) எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதற்குக் காரணம் அவள் கிரேக்க கலாசாரத்தின் செல்வாக்கிற்கு உட்பட்டவளாய் இருந்தமையாகும். 

(2) மாற்குவில் கானானியப் பெண்ணின் மகளில் இருந்த பிசாசைத் துரத்துவதற்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து எழுதப்பட்டிருக்கையில் மத்தேயுவில் இத்தகைய முக்கியத்துவத்தை நாம் அவதானிப்பதில்லை. மாறாக இயேசு யூதர்களுக்கு முதலில் சுவிஷேசம் அறிவிக்கப்பட வேண்டும் எனும் இயேசுவின் கூற்றுக்கே அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. 

(3) எனினும் கானானியர்கள் கி.மு 3000 வரை பழமை வாய்ந்த ஜாதியினராக இருந்ததோடு அவர்களது கலாச்சாரம் மிக உயர்வானதாக இருந்தது. உலகிலேயே மிக பழைமை வாயந்த முதலாவது அறியப்பட்டுள்ள)அரிச்சுவடி கானானியருடையதாகவே உள்ளது. (Leon Morris, p 401)

(4) William Barclay ‘The Daily Study Bible : Mathew Vol II p. 121

(5)  யூதமதநூலான மிஷ்னாவில்  Qiddusin 1:3 லும் பாபிலேனியத் தல்மூட் சோட்டா 35லும் இத்தகைய குறிப்புகளை நாம் அவதானிக்கலாம்

(6) F.W. Bearer, The Gospel According to Matthew: A Commentary. P. 432

(7) Donald A . Hagner : World Biblical Commentary: Mathew p. 441

(8) சில வேத ஆராய்ச்சியாளர்கள் இயேசு இந்த ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் யூத எல்லையைத் தாண்டி புறஜாதி நாட்டக்சகுச் சென்று வந்தார் எனக் கருதுகின்றனர். (William Barclay, The Daily Study Bible: Mathew Vol II p. 120 W.F. Albright & C.S. Mann, The Anchor Bible Commentary: Mathew p. 187, D.A. Carson, The Expositor’s Bible Commentary: Mathew p. 354) எனினும் மூலமொழியில் மத்தேயு 15:22 இவ்வாறு  கூறவில்லை. எனினும் அவர் யோவான் 4ம் அதிகாரத்தில் சமாரியப் பட்டணங்களுக்குச் சென்றதை அவதானிக்கலாம். திருமணத்தில் இணைந்த்தன் மூலம் உருவான கலப்பினத்தவராக இருந்தனர். சமாரியர்கள் அக்காலத்தில் முழுமையான புறஜாதியராக அல்ல மாறாக பாதி இஸ்ரவேலராகக் கருதப்பட்டனர்.   

(9) இயேசு தாவீதின் வம்சத்தில் வந்த யூதர்களுடைய மேசியா என்பதே இதன் அர்த்தமாகும். 

(10) 22ம் வசனத்தில் கூப்பிட்டாள் எனத் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள பதம் மூலமொழியில் “கத்தினாள்” “அழுதாள்” “சத்தமாக ”கதைத்தாள்” எனும் அர்த்தங்களைக் கொண்டது. அவள் தனக்கு உதவி செய்யும்படி கதறியுள்ளாள். 

(11) சீடர்களுக்கு தொந்தரவாயிருக்குமளவிற்கு அவள் மன்றாயுள்ளாள். Donald A. Hangner, Word Biblical Commentary: Mathew p. 441

(12) Ibid p. 441

(13) இயேசுவின் இக்கூற்றில் அவர் அனுப்பட்டதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. யோவானின் சுவிஷேசத்தில் இடம்பெறும் கூற்றுக்களில் அதாவது இயேசுதான் பிதாவினால் அனுப்பபட்டதாக்க கூறும் வாக்கியங்களின் செல்வாக்கிற்குட்பட்டுள்ளதாகக் சில இறையியியலாளர்கள் மத்தேயுவில் இடம்பெறும் இக்கூற்றை இயேசுவால் சொல்லப்பட்டதாக ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. இது பிற்காலத்தில் சேர்க்கப்பட்ட வாக்கியம் எனும் கருத்துடையவர்களாக இருக்கின்றனர். (Rudolf Bultmann, The History of Synoptic Tradition. Oxford: Blackwell, 1963, p. 155) எனினும் இவ்விளக்கம் யோவானினுள்ள இயேசுவின் கூற்றுக்களையும் அவரால் சொல்லப்பட்டவைகள் அல்ல எனும் எண்ணத்தை தோற்றுவிப்பதாயுள்ளது. மேலும் “கிறிஸ்தவ சபையானது பவுலினுடைய ஊழியக் காலத்திற்கும் முன்பே புறஜாதியினருக்கு சுவிஷேசத்தை அறிவிக்கும் பணியில் ஈடுபடுத்தப்பட்டிருந்தமையால் இயேசு தான் இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு வந்ததைப் பற்றிய இக்கூற்றை சபை உருவாக்கியிருக்க முடியாது. (J. Jeremias Jesus : Jesus Promise to the Nation London: SCM Press, 1962, p. 26-28) எனவே இது இயேசுவினால் சொல்லப்பட்ட கூற்றாகவே உள்ளது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. 

(14) F.W. Beare, The Gospel According to Mathew : A Commentary. P. 432

(15) Donald A. Hagner, Word Biblical Commentary : Mathew p. 441

(16) மாற்கு இக்கூற்றைக் குறிப்பிடவில்லை. மேசியா இஸ்ரவேல் மக்களிடத்தில் அனுப்பப்பட்டார் என்பதை யூதர்கள் புரிந்து கொண்டாலும் போதியளவு விளக்கம் இன்றி இக்கூற்றை புறஜாதியினரால் கிரகிக்க முடியாதென்பதனால் மாற்கு இதைத் தவிர்த்திருக்கலாம்  

(17) D.A. Carson, The Expositor’s Bible Commentary: Mathew. P. 355

(18) இயேசு கலிலேயா நாடுகளில் செய்த அற்புதங்களை இவள் கேள்விப்பட்டிருக்க வேண்டும். இதனால்தான் தன் மகளைக் குணப்படுத்தும்படி அவள் அவரிடம் மன்றாடினாள். 

(19) William Barclay, Mathew Volume 2. P. 122

(20) F.W. Beare, The Gospel According to Mathew: A Commentary p. 342

(21) William L. Lane. The New International Commentary on the NT: Mark p. 261 E. Schweizer, The Good News According to Mark : Richmond: John Knox Press 1970, p 386

(22) Leon Morris : The Gospel According the Mathew p 404

(23) R.C.H. Lenski, The Interpretation of S. Mathews Gospel p. 598

(24)  William Barclay

(25) Robert H. Mounce, The New International Commentary: Mathew 442

(26) இது பற்றி மேலதிக விபரங்களுக்கு யோவான் 5:39 இற்கான விளக்கத்தைப் பார்க்கவும்

(27) Donald A. Hanger: World Biblical Commentary: Mathew p. 442

(28) W.J. Covenant and Creation p. 11


கட்டுரையாசிரியர் Dr. M.S. வசந்தகுமார்
நன்றி - சத்திய வசனம்



   





  

  

Monday, 30 September 2013

பரலோகத்திலிருக்கிற பிதாவின் சித்தத்தின்படி ......அவனே எனக்குச் சகோதரனும்..தாயுமாய்..(மத்தேயு 12:50)

பரலோகத்திலிருக்கிற என் பிதாவின் சித்தத்தின்படி செய்கிறவன் எவனோ அவனே எனக்குச் சகோதரனும் சகோதரியும் தாயுமாய் இருக்கிறான்(மத்தேயு 12:50)

இயேசு கிறிஸ்துவின் கூற்றுக்களிலேயே அதிக சர்ச்சைக்குரியதாகவும், வித்தியாசமான முறைகளில் விளக்கப்பட்டு வருவதுமான வாக்கியம், அவர் தம் தாயையும் சகோதர்களையும் பற்றி கூறிய விடயமாகும். இயேசுவின் தாயாரும் அவரது சகோதரரும் அவரோடு பேசுவதற்காக, அவர் மக்களுக்கு போதகம் பண்ணிக் கொண்டிருந்த வீட்டுக்கு வெளியில் காத்திருக்கையில்(1) அவர் அவர்களோடு எதுவும் பேசாமல், அவர்கள் வந்திருப்பதைப் பற்றி தன்னிடம் கூறியவனிடம் “என் தாயார் யார்? என் சகோதரர் யார்? என்று கேட்டதோடு, தன்னுடைய சீடர்களே தனக்கு தாயும் சகோதரர்களாயும் இருப்பதாகத் தெரிவித்து, பரலோகத்திலிருக்கிற என் பிதாவின் சித்தத்தின்படி செய்கிறவன் எவனோ அவனே எனக்குச் சகோதரனும் சகோதரியும் தாயுமாய் இருக்கிறார்கள் என்றார்(மத். 12:46-50) இயேசுவின் வார்த்தைகள் தன் தாய்க்கும் சகோதர சகோதரிகளுக்கும் அவர் மதிப்பும் மரியாதையும் கொடுக்கவில்லை எனும் எண்ணத்தை ஏற்படுத்துவதோடு, அவரது கூற்றும் அநேகரால் புரிந்து கொள்ள முடியாதொன்றாகவே உள்ளது. 

உண்மையில், இயேசு தன் குடும்ப அங்கத்தினரை மரியாதைக் குறைவாக நடத்தினார் எனக் கூறுவதில் எவ்வித அர்த்தமும் இல்லை. இயேசு இவ்வுலகில் வாழ்ந்த காலத்தில் அவரது குடும்ப அங்கத்தினர்கள் அவர் மேசியா என்பதை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கவில்லை. (யோவான். 7:5)(2) மாற்குவின் சுவிஷேசம் தன்னோடு பேச வந்த தன் குடும்ப அங்கத்தினர்களை இயேசு சந்திக்க விரும்பாதற்கான காரணத்தை அறியத் தருகின்றது. இயேசு வியாதியஸ்தரைக் குணப்படுத்தி தேவராட்சியத்தைப் பற்றி பிரசங்கித்து வந்தமையால் திரளான மக்கள் அவரைப் பின்பற்றிச் சென்றனர். ஆனால், அவர் பிசாசுகளைத் துரத்தியபோது, அவர் பிசாசுக்களின் தலைவனைக் கொண்டு பிசாசுக்களைத் துரத்துகின்றார் என்று அவரது செயல் விமர்சிக்கப்பட்டது. (மத். 22-24) இயேசுவின் நடவடிக்கைகளைப் பார்த்த அவரது குடும்பத்தினர் அதாவது அவரது தாயும் அவருடைய சகோதர சகோதரிகளும்(3) அவருக்குப் பைத்தியம் பிடித்து விட்டது என்று நினைத்து அவரைத் தம்மோடு வீட்டுக்குக் கொண்டு போவதற்காகவே அவர் இருந்த வீட்டுக்கு வந்தனர்(மாற்கு 3:21)(4).இதனாலேயே தன்னைத் தேடி வந்த தாயையும் சகோதரர்களையும் அவர் சந்திக்க விரும்பவில்லை. 

இயேசு தன் குடும்ப உறவுகளைத் துறந்தவராக தேவனுடைய சித்தத்தின்படி செய்கின்றவனே தனக்கு தாயும் சகோதரனுமாயிருக்கிறான் எனக் கூறியது அவர் தன் தாயையும் சகோதர்ர்களையும் மதிக்கவில்லை என்பதற்கான ஆதாரம் அல்ல. உண்மையில் அவர் தேவனுடைய குமானாய் இருந்தமையால், தேவனுடைய சித்தத்தின்படி செயல்படுவதே அவரது கடமையாய் இருந்தது. (லூக். 2:49). அவர் இவ்வுலகிற்கு ஒரு மனிதராக வந்தமையினால் அவருக்கு குடும்ப உறவுகள் இருந்தன. அவர் தன்னுடைய இறை பணியை ஆரம்பிக்கும் வரை தன் குடும்ப உறவுகளுக்கு உட்பட்டவராக வாழ்ந்த போதிலும்(லூக். 2:51) தன்னுடைய ஊழிய காலத்தில் அவர் குடும்ப உறவுக்கு வெளியில் வந்து தேவனுடைய சித்தத்தின்படி செயல்படுவதே அவரது கடமையாய் இருந்தது, (லூக். 2:49) அவர் இவ்வுலகிற்கு ஒரு மனிதராக வந்தமையினாலேயே அவருக்கு குடும்ப உறவுகள் இருந்தன. அவர் தன்னுடைய இறைபணியை ஆரம்பிக்கும்வரை தன் குடும்ப உறவுகளுக்கு உட்பட்டவராக வாழ்ந்த போதிலும் (லூக். 2:51) தன்னுடைய ஊழிய காலத்தில் அவர் குடும்ப உறவுக்கு வெளியில் வந்து தேவனுடைய சித்தத்தின்படி செயல்பட்டார் இதனால்தான் தன்னுடைய ஊழியக் காலத்தில் மற்ற பெண்களைப் போலவே தன் தாயையும் “பெண்ணே“ என்று அழைத்தார். (யோவான் 2:4)(3) இயேசுவைப் பொறுத்தவரை “தேவனுடைய சித்தத்தின்படி செயல்படுபவர்களே அவரது உறவினர்களாய் இருந்தனர். (6) 

இயேசுவின் கூற்றானது அதாவது தேவனுடைய சித்தத்தின்படி செயல்படுபவர்களே தனது தாயும் சகோதரரும் என அவர் கூறியமை, அவருக்கும் அவரது குடும்ப அங்கத்தினருக்கும் இடையிலான உறவு எத்தகையது எனும் சர்ச்சையையும் கிறிஸ்தவ உலகில் தோற்றுவித்துள்ளது. அதாவது புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசுவின் சகோதர்கள் சகோதரிகள் எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளவர்கள் உண்மையிலேயே அவரது சொந்த சகோதர்களா? இல்லையென்றால் இயேசு குறிப்பிடுவது போல ஆவிக்குரிய ரீதியிலான உறவில் இருப்பவர்களா? எனும் கேள்வி நீண்டகாலமாகவே கிறிஸ்தவ உலகில் இருந்து வந்துள்ளது. இயேசு தன் சொந்த சகோதரரை சகோதராக ஏற்றுக் கொள்ளாதமையால், அவர்கள் அவரது உண்மையான சகோதர்ரகள் அல்ல என அநேகர் எண்ணுகின்றனர். அதாவது அவர்கள் இயேசுவின் தாயான மரியாளுக்குப் பிறந்த அவரது சகோதர்கள் அல்ல என்பதே இவர்களது தர்க்கமாகும். புதிய ஏற்பாட்டில் இயேவின் சகோதர்கள் எனக் குறிப்பிடப்பட்டவர்கள் “அவரது உடன் பிறவாத சகோதர்கள்“(7) எனக் கூறும் இவர்கள் “யோசேப்புக்கும் அவனது முதல் மனைவிக்கும் பிறந்தவர்களே“(8) அவருடைய சகோதர்கள் எனக் கருதுகின்றனர். ஆனால், மரியாள் யோசேப்பின் இரண்டாவது மனைவி என்பதற்கும் எவ்வித ஆதாரங்களும் இல்லை. மேலும், இயேசுவின் சகோதர்கள். யோசேப்பின் முதல் மனைவியின் பிள்ளைகள் என்றால் இயேசு அல்ல, மாறாக “அவருடைய மூத்த சகோதரனே தாவீதின் சிங்கானத்திற்கு உரியவனாக இருந்திருப்பான்“(9) ஆனால் புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசுவே தாவீதின் சிங்காசனத்திற்கு உரியவராக இருப்பதனால், அவரே யோசேப்பின் மூத்த மகன் என்பது தெளிவாகின்றது. 

இயேசுவின் சகோதர்கள் அவருக்கும் மூத்தவர்கள் என்றால், இயேசு பன்னிரு வயதில் எருசலேம் தேவலாயத்திற்குச் சென்றபோது அவரது சகோதர்களும் அவருடன் சென்றிருந்ததாக வேண்டும். ஏனென்றால் “யூத ஆண் பிள்ளைகள் பன்னிரண்டாவது வயதிலிருந்து நியாயப்பிரமாணத்தின் மக்களாகக் கருதப்பட்டனர். அதன் பின்னர், அவர்கள் ஆக்க குறைந்தது வருடத்தில் ஒரு தடவையாவது எருசலேம் தேவலாயத்திற்கு செல்ல வேண்டும் என்பது யூதமார்க்கத்துச் சட்டாயிருந்தது“(10) நாசரேத்தில் வாழ்ந்து வந்த யோசேப்பும் மரியாளும் வருடந்தோறும் பாஸ்கா பண்டிகைக்கு(11) எருசலேமுக்குப் போய் வருவதைத் தம் வழக்கமாய்க் கொண்டிருந்தனர். (லூக். 2:41) இயேசுவுக்குப் பன்னிரண்டு வயதானபோது, அவர்கள் அக்காலத்தைய யூதமார்க்க சட்டத்தின்படி அவரையும் தம்மோடு எருசலேமுக்குக் கூட்டிச் சென்றனர். (லூக். 2:42) பன்னிரண்டு வயதுக்குப் பிறகு யூதப் பெற்றோர்கள் ஆண்டுதோறும் பண்டிகைக்குத் தம் பிள்ளைகளை எருசரேமுக்குக் கூட்டிக் கொண்டு போவதனால், இயேசுவின் சகோதரர்கள் அவருக்கு மூத்தவர்களாக இருந்திருந்தால், பக்திமிக்க தம்பதியினரான யோசேப்பும் மரியாளும் அவர்களையும் அச்சமயம் எருசலேமுக்குக் கூட்டிக் கொண்டு போயிருப்பார்கள். ஆனால், அவர்கள் எருசலேமுக்குச் சென்றது பற்றி லூக்காவில் எவ்வித குறிப்புகளும் இல்லை. இதிலிருந்து இயேசுவின் சகோதர்கள் அவரை விட வயது குறைந்தவர்களாகவே இருந்துள்ளது தெளிவாகின்றது. 

உண்மையில், இயேசுவிற்குப் பிறகு மரியாளுக்கு வேறு பிள்ளைகள் இருக்கவில்லை. அவள் கடைசி வரைக்கும் கன்னிப் பெண்ணாகவே இருந்தாள் எனும் இறையியல் உபதேசமே(12) இயேசுவின் சகோதரர்களை மரியாளின் பிள்ளைகள் அல்ல எனக் கூறுவதற்கான காரணமாயுள்ளது. எனினும் இது புதிய ஏற்பாட்டு உபதேசத்தை முரண்படுத்துவதாயுள்ளது. இயேசுவின் சகோதரர்களை அவரது உடன்பிறவா சகோதர்கள் என விளக்க முடியாது. சகோதரன் எனும் பதம் உடன் பிறவாதவர்களையும் குறிக்க புதிய ஏற்பாட்டில் உபயோகிக்கப்பட்டுள்ளது உண்மையென்றாலும் இயேசுவின் சகோதரரும் சகோதரிகளும் மற்றவர்களில் இருந்த வேறுபடுத்தப்பட்டவர்களாகவே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர். (அப். 1:13-14, கலா. 1:19) ‘சுவிசேஷப் புத்தகங்களில் அவர்கள் மரியாளுடன் சேர்த்தே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளமையும் அவர்கள் அவளது பிள்ளைகள் என்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றத.(13) மேலும், மரியாள் கடைசிவரைக்கும் கன்னிப் பெண்ணாகவே இருந்தாள் என்பதற்கும் புதிய ஏற்பாட்டில் எவ்வித ஆதாரமும் இல்லை. மத்தேயு 1:25 இல் “மரியாள் தன் முதற்பேறான குமாரனாகிய இயேசுவைப் பெறும் வரைக்கும் யோசேப்பு அவளை அறியாதிருந்தான்“ என்றே கூறுகின்றது. “அறிதல்” எனும் சொற்பிரயோகம் பாலுறவுக்கான இன்சொல்லணியாகும்” “இயேசு பிறக்கும்வரை அவர்கள் பாலுறவில் ஈடுபடவில்லை என்பதை இவ்வசனம் அறியத்தருகின்றது.(15) எனினும் “அதன் பிறகும் அவர்கள் அவ்விதமே பாலுறவைத் தவிர்த்து வந்தனர் என இவ்வசனம் எவ்விதத்திலும் கூறவில்லை. (16) அதன் பின்னர் அவர்களுக்குப் பிறந்தவர்களே புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசுவின் சகோதரர்கள் என்றும் சகோதரிகள் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர். 

இயேசுவுக்கு உடன் பிறந்த சகோதரர்களும் உடன் பிறந்த சகோதரரரும் சகோதரிகளும் இருந்த போதிலும், அவர் தன்னைப் போல தேவனுடைய சித்தத்தின்படி செயல்படுபவர்களையே தன்னுடைய சகோதர்களாகவும் சகோதரிகளாகவும் கருதினார். அவருக்கு மானிட உறவுகளைவிட தேவனுடய சித்தமே முக்கியமானதாயிருந்தது. எனவே, அவரைத் தெய்வமாகக் கொண்டுள்ள நாமும் அவரைப் போலவே தேவசித்தத்தின்படி செயல்படுபவர்களாக இருக்க வேண்டியது அவசியம்.


குறிப்புகள்
(1) மாற்குவின் சுவிஷேசத்திலேயே இயேசு ஒரு வீட்டுக்குள் இருப்பதைப் பற்றி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. (மாற்கு 3:20,31)

(2) இயேசு மரணத்திலிருந்து உயிர்தெழுந்த பின்பே அவரது குடும்பத்தினர் அவரை விசுவசித்தனர். (அப். 14) மரித்த இயேசு தன்னை உயிரோடிருக்கிறவராக அவர்களுக்குக் காண்பித்தமையே அவர்களது விசுவாசத்திற்குக் காரணமாயிருந்த்து, (அப்போஸ்தலர் 15:7 இல் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பது  இயேசுவின் சகோதரன் யாக்கோபு)

(3) இயேசுவின் சட்ட ரீதியான தகப்பனான யோசேப்பைக் குறித்து எதுவும் குறிப்பிடப்படாததிலிருந்து அவர் இதற்கும் முன்பே மரித்திருக்க வேண்டும் என்பதை அறிந்து கொள்கிறோம். (Donald A. Hagner, Word Biblical commentary, Mathew, p. 359)

(4) அக்காலத்தில் அநேகர் இயேசுவை இவ்விதமாக விமர்சித்துள்ளனர்)

(5) இது பற்றிய மேலதிக விளக்கத்திற்கு 2:3 இற்கான விளக்கத்தைப் பார்க்கவும்

(6) D.A. Carson, The Expositor’s Bible commentary : Mathew p. 299

(7) Karl Keating, Catholicism and Fundamentalism. San Francisco : Ignatius Press, 1988. P. 283

(8) John McHugh, The Mother of Jesus in the New Testament. Garden City Doubleday, 1975, p. 200-201

(9) D.A. Carson, The Expositor’s Bible Commentary Mathew, p. 299

(10) William Barclay : The Daily Study Bible : The Gospel of Luke. P 29 யூத நூலான மிஷ்னாவில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் இவ்விடயம் அதாவது பன்னிரு வயதிலிருந்து யூத ஆண்களுக்கு கொடுக்கப்படும் மார்க்க கல்வி பற்றிய அறிவுறுத்தல்கள் (Niddah: 5:6 Megilla 4:6, Abot 5:12) இயேசுவின் காலத்திலும் இருந்துள்ளன. (Darrell L. Bock, The IVP New Testament Commentary: Luke p. 62) யாத்திராகமம் 23:14-17, 34:22-23, உபாகமம் 16:16 போன்ற வசனங்களில் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, வருடத்தில் மூன்று தடவைகள் முக்கியமான பண்டிகைகளுக்கு தேவாலயத்திற்குப் போகும்படி புதிய ஏற்பாட்டுக்கால யூத மார்க்கம் வற்புறுத்தவில்லை. தூர இடங்களில் இருப்பவர்கள் வருடத்திற்கு ஒரு தடவை, அல்லது ஆயுளில் ஒரு தடவையாவது எருசலேம் தேவாலயத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என அறிவுறுத்தியது, (Everett Ferguson Backgrounds of Early Christianity p. 521)

(11) இது பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் இஸ்ரவேல் மக்கள் எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து தேவனால் விடுவிக்கப்பட்டதை நினைவுகூருவதற்காக ஆசரிக்கப்படும் பண்டிகையாகும்

(12) இத்தகைய உபதேசம் படிப்படியாக கிறிஸ்தவ சபைக்குள் புகுத்தப்பட்ட தேவ ஆதாரமற்ற விளக்கமாகும். கி.பி. 451ல் சால்சிடோன் எனுமிடத்தில் கூடிய சபையின் ஆலோசனைச் சங்கக் கூட்டத்தில் மரியாளுக்குத் “தெய்வத்தை சுமப்பவள்“ அல்லது “தேவ தாய்“ என அர்த்தம் தரும் “தியோடொகொஸ்“ (theotokos) எனும் பட்டம் கொடுக்கப்பட்டது. (John H. Leith, ed. Creeds of the church, Richmond: John Knox Press. 1973, p. 36) அதன் பின்னர் கி.பி. 553ல் கூடிய இரண்டாவது சால்சிடோன் ஆலோசனைச் சங்கம் மரியாளுக்கு எப்போதும் கன்னி என்ற அடைமொழியை சேர்த்தது. (Elliot Miller & Kenneth R. Samples, The Cult of the Virgin: Catholic Mariology and the Apparitions of Mary: Grand Rapids: Baker Book House, 1994, p24) அதன் பின்னர் மரியாள் “பாவமற்றவளாக இருந்தாள்“ எனும் கருத்து உருவாகத் தொடங்கியது. எனினும் நான்காம் நூற்றாண்டிலேயே “மரியாள் பாவமற்றவள்“ எனும் உபதேசம் சிலரால் போதிக்கப்பட்டது. (Earmon R. Carroll, ‘Mary in the Documents if the Magisterium’ in Mariology Vol 1 ed. Juniper B. Carol, Milwaukee: Bruce Publishing Company, 1955, p. 14-15) ஆனால். பிற்காலத்திலேயே இது சபையின் உபதேசமாகியது. (lbid p. 17) 1854 இல் போப்பாண்டவர் 9வது பயஸ் என்பார் இதை சபையின் உபதேசமாகப் பிரகடனப்படுத்தும்வரை இது பற்றிய சர்ச்சை சபையில் இருந்தது. (E. Miller & K.R. Samples. The Cult of the Virgin p. 31-32) அதன் பின்னர் மரியாள் மரணத்தின் பின்பு உயிர்த்தெழுந்து பரலோகத்திற்குச் சென்றதாகவும் 1864இல் போப்பாண்டவர் 9வது பயஸ் அறிவித்தார்(Earmon R. Carroll ‘Mary in the Documents of the Magisterium’ p. 28) மேலும், காலத்திற்குக் காலம், மரியாள் பக்தர்களுக்கு தரிசனம் கொடுத்தது பற்றிய கதைகளும் ரோம சபையில் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. (E. Miller & K.R. Samples, The Cult of the Virgin. P. 88-99) மரியாளைப் பற்றிய ரோம சபையின் இத்தகைய உபதேசங்களுக்கு எதிராக வேதாகமம் மரியாளையும் மற்றவர்களைப் போலவே பாவியான ஒரு பெண்ணாகவே சித்தரித்துள்ளது. அவள் தேவனைத் தன்னுடைய இரட்சகராகவே குறிப்பிட்டுள்ளாள். (லூக். 1:47) பெந்தகோஸ்தே நாளில் மற்றவர்களைப் போல மரியாளும் பரிசுத்தாவியானவருக்காக காத்திருந்து மன்றாடினாள். (அப். 1:14)

(13) E. Miller & K.R. Samples, The Cults of the Virgin p. 27

(14) A. Greek-English Lexicon of the New Testament and other early Christian Literature ஆதியாகமம் 4:1 ல் இதை நாம் அவதானிக்கலாம்

(15) Leon Morris, The Gospel According to Mathew, p. 32

(16) Herbert M. Carson, The Faith of the Vatican p. 114

நன்றி - சத்தியவசனம்
கட்டுரையாசிரியர் - Dr.M.S. வசந்தகுமார்.  
     
    

    




Monday, 1 July 2013

உனக்கடுத்தவனைச் சிநேகித்து உன் சத்துருவைப் பகைப்பாயாக என்று சொல்லப்பட்டதைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்கள். (மத். 5:43)

இயேசு கிறிஸ்து பழைய ஏற்பாட்டுக் கட்டளைகளுக்கு விளக்கம் கொடுக்கையில், 'உனக்கடுத்தவனைச் சிநேகித்து உன் சத்துருவைப் பகைப்பாயாக என்று சொல்லப்பட்டதைக் கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். (மத். 5:43)என்று குறிப்பிட்டார். எனினும் பழைய ஏற்பாட்டில் இத்தகைய கட்டளைகள் கொடுக்கப்படாதமையால் இயேசு தேவ கட்டளையை மாற்றியுள்ளார் என்றும் அவர் முழுமையான தேவ அறிவற்றவராகவும் இருந்துள்ளார் என்றும் சிலர் கருதுவதோடு, இதன் மூலம் பழைய ஏற்பாட்டைப் பற்றி ஒரு தவறான கருத்தைப் பரப்பியுள்ளார் அவர் மீது குற்றம் சாட்டி வருகின்றனர். 


உண்மையில் இயேசு கிறிஸ்து மத்தேயு 5:43 இல் பழைய ஏற்பாட்டுக் கட்டளையை குறிப்பிடவில்லை என்பதை முதலில் நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டும். இவ்வுண்மையை அறியாதவர்களே இயேசுவின் பழைய ஏற்பாட்டு அறிவைப் பற்றித் தவறான கருத்துடையவர்களாக உள்ளனர். இயேசு கிறிஸ்துவின் காலத்தில் மக்கள் யூதமதப் போதகர்களின் உபதேசங்களுக்கும் பாரம்பரியக் கருத்துக்களுக்கும“ முக்கியத்துவம் கொடுத்து வந்தனர். யூதமதப் போதகர்கள் பழைய ஏற்பாட்டு வேதவாக்கியங்களுக்கு தமது அறிவுக்கும் சூழ்நிலைகளுக்கும் ஏற்றாவறு விளக்கம் கொடுத்து வந்தனர்.(1) அத்தகைய ஒரு யூதமார்க்க யூதமார்க்கத்து விளக்கத்தையே இயேசு மத்தேயு 5:43 இல் குறிப்பிட்டுள்ளார். 

மத்தேயு 5ம் அதிகாரத்தில் 21ம் வசனத்திலிருந்து பழைய ஏற்பாட்டுக் கட்டளைகளுக்கு விளக்கம் கொடுத்துவரும் இயேசு, பழைய ஏற்பாட்டுக் கட்டளைகளைக் குறிப்பிடும்போது “பூர்வத்தாருக்கு உரைக்கப்பட்டது” அல்லது “உரைக்கப்பட்டது“ என்று அறிமுகப்படுத்தியுள்ளதை நாம் அவதானிக்கலாம். (5:21,27,31,33,38)ஆனால் 43ம் வசனத்தில் மட்டும் இத்தகைய அறிமுக வார்த்தைகளை இயேசு உபயோகிக்கவில்லை. ..“ என்று சொல்லப்பட்டதைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்கள். என்றே குறிப்பிட்டுள்ளார். இதற்குக் காரணம் அவ்வசனத்தில் அவர் குறிப்பிடும் விடயம் பழைய ஏற்பாட்டில் தேவனால் உரைக்கப்படாத வார்த்தைகளாய் இருப்பதேயாகும். 

பழைய ஏற்பாட்டில் “உன்னில் நீ அன்பு கூறுவதுபோல் பிறனிலும் அன்பு கூருவாயாக (லேவி. 19:18) என்று தேவன் கட்டளையிட்டிருந்தார். அயலவனை நேசிக்கும்படியான இக்கட்டளையை யூத மதப் போதகர்கள் “உனக்கடுத்தவனை சிநேகிப்பாயாக“ என்று போதித்தனர். எனினும் யூதர்கரைப் பொறுத்தவரை உனக்கடுத்தவன் அல்லது அயலான் என்பது இன்னொரு யூதனாகவே இருந்தான்“(2) பிறன் என்ற பதம் யூதர்களை மட்டுமல்ல புறஜாதியாரையும் குறிக்கின்றது என்பதை அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. “புறஜாதியாரை அவர்கள் எதிரிகளாகவே கருதினார்கள்“(3) இதனால் அவர்கள் “உன் சத்துருவைப் பகைப்பாயாக“ என்று போதிக்கத் தொடங்கினார்கள். அவர்கள் சங்கீதக்காரனுடைய கோப வார்த்தைகளையே தமது உபதேசத்திற்கு ஆதாரமாய்க் காண்பித்தனர். பழைய ஏற்பாட்டிலுள்ள சில சங்கீதங்களில், சங்கீதக்காரன் தன் எதிரிகளை சபிப்பதையும் அவர்களைத் தன்னுடைய பகைஞராக வர்ணிப்பதையம் நாம் அவதானிக்கலாம். (சங். 26:5, 137:8-9, 139:21-22) எனினும் இவ்வார்த்தைகள் சங்கீதக்காரனின் மனைக்குமறலின் வெளிப்பாடாகவே உள்ளன. இவை தேவன் மக்களுக்கு கொடுத்த கட்டளைகள் அல்ல. மாறாக சங்கீதக்காரன் தேவனோடு பேசுகின்ற, தன் கோப உணர்வுகளை அவரிடம் வெளிப்படுத்துகின்ற வார்த்தைகளாகவே உள்ளன(4) எனவே, அவற்றைத் தேவ கட்டளைகளாக்க் கருத முடியாது. ஆனால் யூதமதப் போதகர்கள், சங்கீதக்காரனின் இத்தகைய வார்த்தைகளை அடிப்படையாக்க் கொண்டு சத்துருவைப் பகைப்பாயாக என்று போதித்து வந்தனர். இதையே இயேசு கிறிஸ்து மத்தேயு 5:43 இல் சத்துருவைப் பகைப்பாயாக என்று சொல்லப்பட்டதைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்கள் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். 

இயேசு கிறிஸ்து புதிய ஏற்பாட்டில் போதித்த விதமாகவே(5) பழைய ஏற்பாட்டிலும் சத்துருக்களை நேசிக்கும்படியே தேவன் கட்டளையிட்டுள்ளார். லேவியராகமம் 19:33-34 இல்  “யாதொரு அந்நியன் உங்கள் தேசத்தில் உங்களோடே தங்கினால், அவனைச் சிறுமைப்படுத்த வேண்டாம். உங்களிடத்தில் வாசம்பண்ணுகிற அந்நியனைச் சுதேசிபோல எண்ணி, நீங்கள் உங்களில் அன்புகூருகிறதுபோல அவனிலும் அன்புகூருவீர்களாக;“ என்று அறிவுறுத்தியுள்ள தேவன் யாத்திராகமம் 23:4-5 சத்துருக்களுக்கு உதவி செய்ய வேண்டும் எனக் கட்டளையிட்டுள்ளார். இவ்வசனங்களில்  ்உன் சத்துருவின் மாடாவது அவனுடைய கழுதையாவது தப்பிப்போகக்கண்டால், அதைத் திரும்ப அவனிடத்தில் கொண்டுபோய் விடுவாயாக. உன்னைப் பகைக்கிறவனுடைய கழுதை சுமையோடே விழுந்துகிடக்கக் கண்டாயானால், அதற்கு உதவிசெய்யாதிருக்கலாமா? அவசியமாய் அவனோடேகூட அதற்கு உதவிசெய்வாயாக. என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும் நீதிமொழிகள் 25:21   “உன் சத்துரு பசியாயிருந்தால், அவனுக்குப் புசிக்க ஆகாரங்கொடு; அவன் தாகமாயிருந்தால், குடிக்கத் தண்ணீர்கொடு.’ என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. 

இயேசு கிறிஸ்து பழைய ஏற்பாட்டு வேதவாக்கியங்களை நன்கு அறிந்திருந்தார். அவர் பன்னிரு வயதுடையவராயிருக்கும் போதே அவரது வேத அறிவு அக்கால பழைய ஏற்பாட்டு வேதவல்லுநர்களையே ஆச்சரியப்பட வைத்தது. (லூக். 2:46-47) அவருடைய வேதம் பழைய ஏற்பாடாகவே இருந்தது. அவர் அதைத் தன் வாழ்விலும் ஊழியத்திலும் அதிகமாக உபயோகித்தார். இயேசுவின் காலத்தைய யூதமதப் போதகர்கள் பழைய ஏற்பாட்டுச் சட்டங்களுக்கு மேலதிகமாக 613 கட்டளைகளைச் சேர்த்திருந்தனர். ஆனால் இவற்றில் ஒரு கட்டளையையும் இயேசு ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.(6) “பழைய ஏற்பாட்டு வேதவாக்கியங்களைத் தவிர அவர் வேறு எந்த ஒரு கட்டளையையும் தேவ கட்டளையாக அங்கீகரிக்கவில்லை.(7)


குறிப்புகள்
(1) ஆரம்பத்தில் வாய்மொழி மூலமாகக் கொடுக்கப்பட்ட இப்போதனைகள் கி.மு.. இரண்டாம் நூற்றாண்டில் எழுத்து வடிவம் பெற்று “மிஷ்னா“ என்றழைக்கப்படுகின்றது. ஆறு பகுதிகளைக் கொண்ட மிஷ்னாவில் விவசாயம், பண்டிகைகள், திருமணம், மற்றும் சமூக கலாச்சார குற்றவியல் பற்றிய சட்ட திட்டங்கள் உள்ளன. பிற்காலத்தில் இச்சட்டங்களுக்கு எழுதப்பட்ட விளக்கவுரைகளும் இதனோடு சேர்க்கப்பட்டன. இவ்விளக்கவுரை “கமரா“ என்றழைக்கப்படுகின்றது. “மிஷ்னா“, “கமாரா“   என்னும் இவ்விரு நூல்களும் யூதர்களுடைய போதனை நூலாக இருப்பதோடு “தல்மூட்“ என்றழைக்கப்படுகின்றது. 

(2) Donald A. Hagner, Mathew 1-13 in word biblical commentary vol 33A ed., Ralph P. Martin Dallas: Word Books Publishers, 1993, p.134

(3) Ibid p. 134 இயேசுவின் நல்ல சமாரியன் உவமை யூதர்களுக்கு அவர்கள் எதிரிகளாகக் கருதிய சமாரியனும் அயலவனாக இருக்கின்றான் என்பதைச் சுட்டிக் காட்டும் பாடமாக உள்ளது. (லூக். 10:25-37)

(4) தனது இன்பங்களையும் துன்பங்களையும் மட்டுமல்ல தன் கோப உணர்வுகளையும் சங்கீதக்காரன் தேவனிடமே வெளிப்படுத்தியுள்ளான். அவன் தன் கோபத்தை மனிதர்களிடத்தில் காட்டாமல் தேவனிடத்தில் காண்பித்துள்ளான். சங். 12, 35, 58, 69, 70, 83, 109, 137, 140 ஐ பார்க்கவும். 
சத்துருக்களைப் பற்றிய இயேசுவின் போதனை மத்தேயு 5:44 இல் பின்வருமாறு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. “நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், உங்கள் சத்துருக்களைச் சிநேகியுங்கள்; உங்களைச் சபிக்கிறவர்களை ஆசீர்வதியுங்கள்; உங்களைப் பகைக்கிறவர்களுக்கு நன்மை செய்யுங்கள்; உங்களை நிந்திக்கிறவர்களுக்காகவும் உங்களைத் துன்பப்படுத்துகிறவர் களுக்காகவும் ஜெபம் பண்ணுங்கள்.

(5) மாற்கு 7:1-13 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள சம்பவம் இதற்கு ஒரு உதாரணமாக உள்ளது. 

(6) Brian H. Edwards, Nothing but the Truth, Durham: Evangelical Press, 1993, p. 59

நன்றி - சத்தியவசனம்
கட்டுரையாசிரியர் - Dr.M.S. வசந்தகுமார். 

Wednesday, 12 June 2013

இதை நீ ஒருவருக்கும் சொல்லாதபடி எச்சரிக்கையாயிரு. (மத். 8:4)

இயேசு கிறிஸ்துவினுடைய கூற்றுக்களில் இன்று அநேகருக்கு குழப்பதை ஏற்படுத்தியுள்ள வார்த்தைகள், அவர் தான் செய்த அற்புதங்களைப் பற்றி எவருக்கும் சொல்ல வேண்டாம் என அறிவுறுத்திய கட்டளையாகும். உதாரணத்திற்கு குஷ்டரோகி ஒருவனைக் குணமாக்கிய அவனிடம், “இதை நீ ஒருவருக்கும் சொல்லாதபடி எச்சரிக்கையாயிரு“ (மத். 8:4) என்று கட்டளையிட்டார். (மாற். 1:43) அதேபோல் அசுத்த ஆவிகளைத் துரத்தும்போதும் இயேசு “தம்மைப் பிரசித்தம் பண்ணாதபடி அவைகளுக்குக் கண்டிப்பாக கட்டளையிட்டார். (மாற். 3:12) மேலும், மரித்த சிறுமியை உயிரோடெழுப்பிய பின்னர் தான் செய்த அற்புதச் செயலை “ஒருவருக்கும் அறிவியாதபடி ……. உறுதியாக கட்டளையிட்டார். (மாற். 5:43) இயேசுவின் இத்தகைய அறிவிப்பை சுவிஷேசப் புத்தகங்களில் பல தடவைகள் வாசிக்கலாம். (மத். 9:30, 12:16, 16:20, 17:9, மாற். 7:36, 8:26, 9:9) இத்தகைய கூற்றுக்களை வாசிப்பவர்கள் அவர் ஏன் இவ்வாறு கூறினார் என்பதை அறியாமல், இயேசுவின் வார்த்தைகள் அறிவீனமானவைகள் எனக் கருதுகின்றனர். 



இயேசு கிறிஸ்து வாழ்ந்த பிரதேசத்தை கருத்திற் கொள்ளாமல் அவரது கூற்றுக்களை விளங்கிக் கொள்ள முற்படும்போதே அவை அறிவீனமானவைகளாகத் தென்படும். ஆனால், இயேசுவின் காலத்தைய பாலஸ்தீனவின் அரசியல் பொருளாதார மற்றும் மார்க்க விடயங்களைக் கருத்திற் கொள்ளும்போது அவரது வார்த்தைகள் அர்த்தமுள்ளவை என்பதை அறிந்திடலாம். உண்மையில், “மக்கள் தன்னைப் பற்றி தவறாக புரிந்து கொள்ளக் கூடாது என்பதற்காகவே இயேசு அற்புதங்கள் செய்யும் ஒருவராகப் பிரபல்யமடைய விரும்பவில்லை.(1) ஏனென்றால் அத்தகைய பிரபல்யம் பாலஸ்தீனாவில் அரசியல் பிரச்சினைகளைத் தோற்றவிக்க் கூடியதாக இருந்தது. இதனாலேயே தான் செய்த அற்புதங்களைப் பற்றி எவருக்கும் சொல்ல வேண்டாம் என இயேசு கட்டளையிட்டார். (2)

இயேசு கிறிஸ்துவினுடைய காலத்தில் அவர் வாழ்ந்த பலஸ்தீனா, ரோம சாம்ராட்சியத்தின் ஆளுகையின் கீழ் இருந்தது.(3) எனினும் யூதர்கள் மறுபடியும் தமக்கு சுயாதீன ராட்சியம் கிடைக்கும் எனும் நம்பிக்கையுடையவர்களாக, பழைய ஏற்பாட்டுத் தீர்க்கதரிசனங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு(4). தம்மை விடுவிப்பதற்குத் தேவனால் அனுப்பப்படும் மேசியாவை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். இயேசு இவ்வுலகிற்கு வந்த காலம் யூதர்களைப் பொறுத்தவரை மேசியா வரும் காலமாகவே இருந்தது. எச்சந்தர்ப்பத்திலும் மேசியா வந்துவிடலாம் எனும் எதிர்பார்ப்புடன் மக்கள் அக்காலத்தில் இருந்தனர்.(5). மேலும், தேவனால் அனுப்ப்படும் மேசியா அற்புத அடையாங்களுடன் வெளிப்படுவார் என்றும், தமது முதற்பிதாக்களை மேசே எகிப்தின் அடிமைத்தனங்களிலிருந்து விடுவித்துக் கொண்டு வந்தது போல வரவிருக்கும் மேசியா அற்புதச் செயல்கள் மூலம் தம்மை ரோமஅடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவிப்பார் என நம்பினர். இதனால், தான் அற்புதங்கள் செய்பவராகப் பிரபல்யமானினால், யூதர்கள் தன்னை அரசியல் ரீதியான ராஜாவாக கருதி, ரோம அரசுக்கு எதிராகப் புரட்சி செய்பவர்கள் என்பதனால், பல தடவைகள், தான் செய்த அறபுதங்களைப் பற்றி எவருக்கும் சொல்ல வேண்டாம் எனக் கட்டளையிட்டார். 

“மேசியாவை யூதர்கள் அரசியல் ரீதியான இரட்சகராகவே எதிர்பார்த்தனர். (6). வரவிருக்கும் மேசியா தம்மை “ரோம அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவித்து தமக்கு ஒரு சுயாதின ராட்சியத்தை உருவாக்கிக் கொடுப்பார் என்றே அவர்கள் எண்ணினார்(7). இயேசுவின் அற்புதங்கள் அவர் தேவனால் அனுப்பப்படும் மேசியாவாகய் இருப்பாரோ எனும் சந்தேகத்தை மக்களுக்கு ஏற்படுத்தியது. இயேசு கிறிஸ்து ஐந்து அப்பங்களையும் இரு மீன்களையும் கொண்டு ஐயாயிரம் பேருக்கு உணவளித்த சம்பவம் அக்கால மக்களின் இத்தகைய மனநிலையை நமக்கு அறியத் தருகின்றது. இயேசு இவ்வற்புதத்தைச் செய்த பின்னர் “அவர்கள் (மக்கள்) வந்து தம்மை ராஜாவாக்கும்படி பிடித்துக் கொண்டு போக மனதாயிருக்கிறார்கள்“ என்று இயேசு அறிந்து மறுபடியும் விலகி தனியே மலையின் மேல் ஏறினார்“ என்று யோவான் 6.15 இனால் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. யூதர்கள் மேசியாவை அரசியல் ரீதியான தலைவராக எதிர்பார்த்தமையால், தான் ஒரு அரசியல்வாதி எனும் எண்ணம் மக்கள் மத்தியிலிருந்து நீங்கும் வரை அதாவது சிலுவை மரணம் வரை தான் மெசியா என்பதை யூதர்களுக்கு வெளிப்படுத்தவில்லை.(8). இயேசுவின் அற்புதங்கள் அவரை அரசியல் ரீதியான மேசியாவாக மக்களுக்கு கண்பித்தமையால்(9). அவர் தான் செய்த அற்புதங்களைப் பிரபல்யப்படுத்த விரும்பாமல் அது பற்றி யாருக்கும் கூற வேண்டாம் என்று கட்டளையிட்டார். 

குறிப்புகள்
1. Leon Morris, The Gospel According to Mathew, p. 190

2. Donal A.Hagner, Matthew 1-13 p. 199

3. ரோமர்கள் கி.மு. … பலஸ்தீனாவைக் கைப்பற்றி அதைத் தமது ஆளுகையின் கீழ் கொண்டு வந்தனர். இயேசு பிறந்த காலத்தில் ஏரோதுவும் அதை தமது ஆளுகையின் கீழ் கொண்டு வந்தனர். இயேசு பிறந்த காலத்தில் ஏரோதுவும் அதன் பின்னர் அவனுடைய பிள்ளைகளும் பாலஸ்தீனாவை ரோமர்களுக்காகவே ஆண்டு வந்தனர். 

4. பழைய ஏற்பாட்டில் வரவிருக்கும் மேசிய யுகம் யூதர்களுக்கு வளமானதும் ஆசீர்வாதம் மிக்கதுமான காலமாக முன்னறிவிக்கப்பட்டிருந்தது. (ஏசா. 26-29, எசே. 40-48, தானி. 12, யோவே. 2:28- 3:21) இரு ஏற்பாடுகளுக்குமிடைப்பட்ட காலத்தில், மேசியா தாவீதின் வம்சத்தில் வரும் ராஜாவாக, இஸ்ரவேலரின் எதிரிகளை அழித்து, அவர்களுக்கு ஒரு உலக ராட்சியத்தை ஏற்படுத்திக் கொடுப்பவர் எனும் எதிர்பார்ப்புடனேயே யூதர்கள் இருந்தனர். (Donald Guthire, New Testament Theology, Leicester : Inter Varsity Press, 1981, p. 237) 

5. இதனால்தான் கிழக்கில் தோன்றிய நட்சரத்திரத்தைப் பற்றி ஆராய்ந்த ஏரோதுவின் அரசியல் ஆலோசகர்கள், யூதருக்கு ராஜா பிறந்திருக்கிறார் என உடனடியாக கூறக்கூடியவர்களாயிருந்தார்கள். (மத். 2:3-5). அதுமட்டுமல்ல யோவான் ஸ்நானகனின் ஊழியத்தைப் பார்த்தவர்கள் அவன் மேசியாவாயிருப்பானோ என எண்ணத் தொடங்கினர். (லூக். 3:15) இதனால் அவன்தான் மேசியா அல்ல என அறிக்கையிட வேண்டியதாயிருந்த்து. (யோவான். 1:20) இயேசுவின் ஆரம்ப சீடர்கள் அவர் மேசியா என்றே முடிவுகட்டி விட்டனர். (யோவா. 1:41)

6. S. Mowwnckel, He That Cometh, Oxford : Oxford University Press, 1959, p.7

7. Donald Guthrie, New Testament Theology, p. 238

8. Ibid. p. 240 சமாரியர்கள் மத்தியில் மேசியாவைப் பற்றிய இத்தகைய அரசியல் ரீதியான எதிர்பார்ப்புகள் இராதமையினாலோயே இயேசு தன்னோடு உரையாடிக் கொண்டிருந்த சமாரிப் பெண்ணுக்கு தான் மேசியா என்பதை வெளிப்படுத்தினார். (யோவான். 4:25-26)

9. மேசியா எங்கிருந்து வருவார் என்பதைப் பற்றி எவருக்கும் தெரிந்திருக்காது என்று யூதர்கள் கருதியாமையாலேயே இயேசுவின் வாழ்விடத்தை அறிந்திருந்த சில யூதர்கள் அவரை மேசியாவாக ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. (யோவான். 7:25-27) எனினும் வரவிருக்கும் மேசியா அற்புதங்கள் செய்வார் என்பதில் அவர்களுக்கு எவ்வித சந்தேகமும் இருக்கவில்லை. (யோவான். 7:31)  

 
நன்றி - சத்தியவசனம்
கட்டுரையாசிரியர் - Dr. M.S. வசந்தகுமார்.  

Monday, 27 May 2013

என் பரமபிதா நடாத நாற்றெல்லாம் வேரோடே பிடுங்கப்படும். (மத்தேயு 15:13)



இயேசு கிறிஸ்துவின் கூற்றுக்களில் கடுமையான வார்த்தைகளாகத் தென்படுவதும், கிறிஸ்தவர்களால் வித்தியாசமான முறைகளில் விளங்கிக் கொள்ளப்பட்டிருப்பதுமான வாக்கியங்களில் ஒன்று மத்தேயு 15:13 ல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இவ்வசனத்தில்  “என் பரமபிதா நடாத நாற்றெல்லாம் வேரோடே பிடுங்கப்படும்." எனத் தெரிவித்துள்ளார். மத்தேயுவினுடைய சுவிஷேசத்தில் மட்டும் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் இவ்வாக்கியத்தில், பரமபிதா நடாத நாற்றாக இயேசு யாரைக் கருதியுள்ளார் என்பது பற்றி கிறிஸ்தவர்கள் மத்தியில் கருத்து முரண்பாடுகள் நிலவுகின்றன. 

சில தேவ ஆராய்ச்சியாளர்கள், இயேசுகிறிஸ்து தானியத்தையும் களைகளையும் பற்றி கூறிய உவமையை ஆதாரமாகக் கொண்டு, இரட்சிக்கப்படாதவர்கள் அதாவது அவிசுவாசிகளே பிதாவால் நடப்படாத நாற்றுகள் என விளக்குகின்றனர். இயேவின் உவமையில் (மத். 13:24-30) தானியம் ராட்சியத்தின் புத்திராகளையும், களைகள் சத்துருவினால் விதைக்கப்பட்ட பொல்லாங்கனுடைய புத்திரர்களையும் குறிக்கின்றது. (மத். 13:25,38) இதன்படி பிதாவினால் நடப்பட்டவர்கள் “அவருடைய வசனத்தின்படி வாழும் மெய் விசுவாசிகள்“ என்றும், “அவரால் நடப்படாதவர்கள், மனிதர்களுடைய உபதேசங்களைப் பின்பற்றும் விசுவாசமற்றவர்கள்“ என்றும் கருதப்படுகின்றது. மனிதனுடைய இரட்சிப்பில் தேவனுடைய தெரிந்து கொள்ளுதலுக்கு(2) முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் இறையியலாளர்கள், தேவனால் தெரிந்து கொள்ளப்பட்ட மக்களே அவரால் நடப்பட்டவர்கள் என்றும், தெரிந்து கொள்ளப்படாதவர்களையே இயேசு பிதாவினால் நாட்டப்படாதவர்கள் என்க குறிப்பிட்டுள்ளார் என்றும் விளக்குகின்றனர்.(3) இவர்களைப் பொறுத்த வரையில் “பிதாவினால் நடப்படாதவர்கள் சாத்தானால் நடப்படப்பட்டவர்கள், அவர்கள் வேரோடு பிடுங்கப்பட்டு அக்கினியில் வீசப்படுவதற்காக நியமிக்கப்பட்டுள்ளனர்.“(4) 


இயேசு கிறிஸ்துவின் தானியத்தையும் களையையும் பற்றிய உவமை தேவராட்சியத்தின் புத்திரர்களையும் இவ்விராட்சியத்திற்குட்படாத அவிசுவாசிகளையும் பற்றிய விபரணமாயுள்ள போதிலும் (மத். 13:37-43) அவர் மத். 15:13 இல் இந்த உவமையை அடிப்படையாகக் கொண்டே பிதாவினால் நடப்படாதவர்களைப் பற்றி குறிப்பிட்டுள்ளார் எனக் கூறுவதற்கில்லை. ஏனென்றால் இயேசு இங்கு சீடர்கள் தன்னிடம் தெரிவித்த ஒரு விடயத்திற்கான பதிலாகவே இவ்வாறு குறிப்பிட்டுள்ளார்.(5) மத்தேயு 15ம் அதிகாரத்தில் இயேசுவின் சீடர்கள் கைகழுவாமல் சாப்பிட்டதற்காகப் பரிசேயர்கள் அவர் மீது குற்றம் சாட்டினர். ஆனால் இயேசுவோ, தன் சீடர்களின் செயலை நியாயப்படுத்தியோது, பரிசேயர்கள் மானிட பாரம்பரியங்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து தேவனுடைய கட்டளைகளை அவமதிக்கின்றார்கள் என்று அவர்களைக் கடிந்து கொண்டார். (மத். 15:1-9) இயேசுவின் வார்த்தைகள் பரிசேயருக்கு இடறலாயிருப்பதைப் பற்றி சீடர்கள் தெரிவித்தபோதே அவர் “என் பரமபிதா நடாத நாற்றெல்லாம் வேரோடே பிடுங்கப்படும்.“ எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். (7) தேவனுடைய ராட்சிய
தைப் பற்றி மக்களுக்கு அறிவிக்கும் நியாயப்பிரமாணத்தின் போதகர்களாகத் தாம் இருப்பதாக்க் கூறி வந்த பரிசேயர்கள் “தேவனுடைய ராட்சியத்திற்குள் இல்லை“(8) எனும் உண்மையை இயேசு இக்கூற்றின் மூலம் அறியத் தருகின்றார். பரிசேயர்களின் இத்தகைய நிலை ஏற்கனவே மத்தேயுவின் சுவிஷேசத்தில் 3:9, 8:11-12 போன்ற வசனங்களில் சுட்டிக் காட்டப்பட்டுள்ளது. 

சில வேத ஆராய்ச்சியாளர்கள் இயேசு பரிசேயர்களை அல்ல மாறாக அவர்களது உபதேசத்தையே பிதாவினால் நடப்படாத நாற்றாக வர்ணித்துள்ளார் எனக் கருதுகின்றனர். இவர்களைப் பொறுத்தவரை “பிழையான உபதேசங்கள் தேவனிடத்திருந்து வருபவை அல்ல. அவற்றை நாம் பிடுங்கி எறிய வேண்டும் என்று இயேசு இவ்வசனத்தில் அறிவுறுத்துகின்றார்(9) எனினும் இயேசு உபதேசத்தை மட்டும் இங்கு குறிப்பிடவில்லை. பிழையான உபதேசங்களைக் கொண்டு வருபவர்களையும் சேர்த்துத்தான் இவ்வாறு கூறியுள்ளார். பரிசேயர்களின் உபதேசம் பிழையாதாகாகவே இருந்தது. இதனால் அவர்கள் தேவனால் நடப்படாதவர்கள் எனும் உண்மையை இயேசு வெளிப்படுத்தியுள்ளார். “இயேசுவைப் போல் பரிசேயர்கள் தேவனிடத்திலிருந்து வந்தவர்கள் அல்லர். இயேசுவைப் போல் அவர்களால் தேவனைப் பிதா(10) என்று அழைக்க முடியாது(11) அவர்கள் இயேசுவை விசுவசிப்பதன் மூலமே தேவனுடைய பிள்ளைகளாக முடியும். (யோவான் 1:12) எனினும் இயேசுவின் வார்த்தைகளால் பரிசேயர்கள் இடறலடைந்தார்கள் என சீடர்கள் தெரிவித்தமை (மத். 15:12) அவர்கள் இயேசுவை நிராகரித்த்தையே சுட்டிக் காட்டுகின்றது. ஏனென்றால் இயேசுவிடம் இடறலடைதல் எனும் சொற்பிரயோகம் இத்தகைய அர்த்ததுடனேயே புதிய ஏற்பாட்டில் உபயோகிக்கப்பட்டுள்ளது. (12) பரிசேயர்கள் தேவனுடைய ராட்சியத்திற்குள் மக்களைக் கொண்டு செல்லும் இயேசுவை நிராகரித்தமையால், பிதாவினால் நடப்படாதவர்களாக இருந்தனர். அவர்கள் வேறோடே பிடுங்கப்படுவார்கள் என இயேசு குறிப்பிட்டது “அவர்களுக்கு ஏற்படும் அழிவைப் பற்றிய விவரணமாயுள்ளது”(13) எனவே பரிசேயர்களைப் போல அழிந்து போகாதபடி நாம் இன்றே இயேசுவை விசுவசித்து தேவனுடைய பிள்ளைகளாக மாறுவோம். 

குறிப்புகள்
(1) R.C.H. Lenski, The Interpretation of St. Mathew’s Gospel, Minneapolis: Augsburg Publishing House, 1961, p. 590

(2) இரட்சிப்புக்காக தேவன் மக்களைத் தெரிந்து கொண்டுள்ளார் என்பது வேதத்தின் தெளிவான ஒரு போதனையாகும். எனினும்இத் தெய்வீகத் தெரிந்து கொள்ளுதல் எதை அடிப்படையாக்க் கொண்டது என்பது பற்றி கிறிஸ்தவர்களிடையே கருத்து முரண்பாடுகள் நிலவுகின்றன. இறையியலாளர் ஜோன் கல்வினுடைய உபதேசத்தைப் பின்பற்றும் கிறிஸ்வர்கள்  தேவன் தனது சித்த்த்தின்படி உலகத் தோற்றத்திற்கும் முன்பே இரட்சிப்புக்காக குறிப்பிட்ட மக்களைத் தெரிந்தெடுத்துள்ளார் என நம்புகின்றனர். இவர்களைப் பொறுத்தவரை, தேவனால் தெரிந்து கொள்ளப்பமாதவர்கள் அனைவரும் அவரால் கைவிடப்பட்டவர்கள் ஆவர். (Louis Berkhof systematic Theology, Edinburgh: The Banner of Truth Trust1, 109-125) இவ்வுபதேசத்தை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கும் ஏனைய கிறிஸ்தவர்கள் ஆர்மீனியஸ் எனும் இறையிலாளரது கருத்தின்படி உலக மக்கள்ட அனைவரும் இரட்சிக்கப்பட வேண்டும் என்பது தேவனுடைய சித்தமாயிருப்பதனால், தேவன் இவ்வாறு தமக்கு விருப்பமானவர்களைத் தெரிந்தெடுத்து மற்றவர்களை கைவிட்டிருக்க மாட்டார் எனத் தர்கிக்கின்றனர். இவர்களைப் பொறுத்தவரை சகலமுமறிந்த தேவன் எவர்களை விசுவாசிப்பார்கள் என்பதை முன்னறிந்து (ரோமர் 8:29) அவர்களை இரட்சிப்புக்காக தெரிந்து கொண்டுள்ளார். (Henry C. Thiessen Introductory Lectures in systematic Theology, Grand Rapids: Eerdmans Publishing company, 1949, p. 157)

(3) John Calvin, A Harmony of the Gospels: Mathew, Mark & Luke Vol. II pp. 163-164

(4) William Hendriksen, New Testament commentary: The Gospel of Matthew, Edinburgh: The Banner of Trust, 1982, p. 617\

(5) வேத வசனங்களின் அர்த்தத்தை அறிந்து கொள்ள முற்படும்போது குறிப்பிட்ட அவ்வாக்கியம் இடம் பெறும் சந்தர்ப்பத்தைக் கருத்திற் கொள்ள வேண்டியது அவசியம். அப்போது மட்டுமே குறிப்பிட்ட அவ்வசனத்தின் அர்த்த்தை சரியான வித்த்தில் அறிந்து கொள்ள முடியும். 

(6) Donald A. Hagner, Mathew 14-28 in Word Biblical Commentary, Dallas: Word Books, 1995, p. 436

(7) மத்தேயு 15:13 அதற்கு முன்னும் பின்னும் உள்ள வசனங்கள் இரண்டும், பிதாவினால் நடப்படாத நாற்று என்ற இயேசு பரிசேயர்களைப் பற்றியே குறிப்பிட்டுள்ளார் என்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றது. 

(8) Leon Morris p. 398

(9) J.C. Ryle, Expository Thoughts on Mathew, Edinburg: The Banner of Truth Trust, 1986, p. 176

(10) சுவிசேஷப் புத்தகங்களில் மொத்தம் 44 தடவை தேவன் பிதா என அழைக்கப்பட்டுள்ளார். இயேசு தேவனைத் தன்னுடைய பிதா என அறிமுகப்படுத்தியது அவருக்கும் தேவனுக்கும் இடையேயுள்ள அந்நியோன்னிய உறவை வெளிப்படுத்துகின்றது. 

(11) H.N. Ridderbos, Mathew in Bible Students Commentary, Grand Rapids: Zondervan Publishing House, 1987, p. 284

(12) Robert H. Mounce, Mathew in New International Biblical Commentary, p. 151

(13) L. Morris Ibid 396




Monday, 13 May 2013

எவராவது பரிசுத்த ஆவிக்கு விரோதமாகப் பேசினால் (மத். 12:32)



இயேசு கிறிஸ்துவின் கூற்றுக்களிலேயே அநேகரால் கிரகித்துக் கொள்ள முடியாமலிருக்கும் வாக்கியம் பரிசுத்த ஆவியானவருக்கு விரோதமாகப் பேசுவதைப் பற்றி அவர் குறிப்பிட்ட விடயமாகும். 'எந்தப் பாவமும் எந்தத் தேவ தூஷணமும் மனுஷருக்கு மன்னிக்கப்படும் ஆவியானவருக்கு விரோதமான தூஷணமோ மனுஷருக்கு மன்னிக்கப்படுவதில்லை“ என்று தெரிவித்த இயேசு “எவனாகிலும் மனுஷகுமாரனுக்கு விரோதமான வார்த்தை சொன்னால் அது அவனுக்கு மன்னிக்கப்படும்; எவனாகிலும் பரிசுத்த ஆவிக்கு விரோதமாகப் பேசினால் அது இம்மையிலும் மறுமையிலும் அவனுக்கு மன்னிக்கப்படுவதில்லை“ (மத். 12:31-32) என்று விளக்கினார். (1) இயேசுவின் இக்கூற்று கிறிஸ்தவர்கள் மத்தியில் பலவிதமான கேள்விகளையும் வியாக்கியானங்களையும் உருவாக்கியுள்ளது. 

பரிசுத்த ஆவியானவருக்கு விரோதமாகப் பேசுவது பாரதூரமான ஒரு குற்றம் என்பதைச் சகல கிறிஸ்தவர்களும் பொதுவாக ஏற்றுக் கொண்டுள்ள போதிலும் இத்தகைய பாவத்தைச் செய்தவன் மனந்திருப்பினால் அவனுக்கு மன்னிப்பு கிடைக்காதா? அல்லது இப்பாவத்தை மன்னிக்கக்கூடிய சக்தி இயேசுவின் சிலுவைப் பலிக்கு இல்லையே? என்பது ஒரு சாராரது கேள்வியாயிருக்கையில், மறுசாரார் மனுஷகுமாரனுக்கு விரோதமான பாவம் மன்னிக்கப்படும் எனக் கூறிய இயேசு, ஆவியானவருக்கு விரோதமான பாவம் மன்னிக்கப்படுவதில்லை எனத் தெரிவித்தமையால் பரிசுத்த ஆவியானவர் இயேசுவை விட மேலானவரா? திரித்துவ நபர்கள் சம்மானவர்கள் என்றல்லவா? திரித்துவ நபர்கள் சமமானவர்கள் என்றல்லவா வேதம் போதிக்கின்றது. இயேசு இதை மறுதலிக்கின்றாரே எனக் குழப்பமடைந்துள்ளனர். 

உண்மையில் இயேசுவின் இக்கூற்றை சரியான வித்ததில் நாம் விளங்கிக் கொள்வதற்கு, இவ்வாக்கியம் எந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் எதற்காக அவரால் சொல்லப்பட்டது என்பதை நாம் முதலில் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்(2) இதற்கு இக்கூற்று இடம்பெறும் வேதப்பகுதியை நாம் ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டும். உண்மையில் இயேசு பிசாசுக்களைத் துரத்தியபோது மக்கள் மத்தியில் அவரைப் பற்றி ஏற்பட்ட உயர்வான அபிப்பிராயங்கள் பரிசேயருக்கு எரிச்சலை ஏற்படுத்தியது. இதனால் அவர்கள் இயேசு பிசாசுக்களின் தலைவனின் உதவியுடன் பிசாசுக்களைத் துரத்துகின்றார் எனக் கூறத் தொடங்கினார்கள் (மத். 12:22-24) ஆனால் இயேசுவோ தான் தேவனுடைய ஆவியினாலேயே பிசாசுக்களைத் துரத்துவதை அவர்களுக்கு அறிவித்தார்.(மத். 12:28)(3) உண்மையில் இயேசு பரிசுத்த ஆவியின் மூலம் செய்த செயலைப் பரிசேயர்கள் பிசாசினால் செய்யப்பட்டதாக தூற்றினர். இதனாலேயே இயேசு, ஆவியானவருக்கு விரோதமான தூஷணம் மன்னிக்கப்படமாட்டாது எனத் தெரிவித்தார்(மத். 12:31-32) இதிலிருந்து ஆவியானவருடைய செயலைப் பிசாசின் செயல் எனக் கூறுவதே ஆவியானவருக்கு எதிரான பாவம் என தெளிவாகின்றது. 31ம் வசனத்தில் தேவதூஷணம் எனத் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள 'ப்ளஸ்ஃ பீமியோ“ எனும் கிரேக்கப் பதம் “எதிராகப் பேசுதல்” என்னும் அர்த்தமுடையது. “ஒருவருக்கு கேடும் தீங்கும் அபகீர்த்தியும் அவமானமும் ஏற்படும் விதமாகப் பேசுதல், தூற்றுதல், இகழிதல் எனும் அர்த்தங்களை இப்பதம் கொண்டுள்ளது.“(4) இதனால்தான் ஆவியானவருக்கு விரோதமாக தூஷணம் என்பதை அடுத்த வசனத்தில் இயேசு பரிசுத்த ஆவிக்கு விரோதமாகப் பேசுதல்” எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். (மத். 12:32) எனவே, ஆவியானவரின் செயலை நிந்தித்து அதைப் பிசாசின் செயல் என அவருக்கு விரோதமாகப் பேசுதலே இம்மையிலும் மறுமையிலும் மன்னிக்கப்படாத பாவமாக இயேசுவால் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஏனென்றால், இயேசுவின் இக்கூற்றானது, “பரிசேயர்களது குற்றச்சாட்டுக்கான பதிலாகவே சொல்லப்பட்டுள்ளது. (5)“ 

ஆவியானவரின் செயலை பிசாசின் செயல் எனக் கூறுவதே ஆவியினாவருக்கு விரோதமாக பேசுதல் என்பது உண்மையாயினும் இத்தகைய செயலை இம்மையிலும் மறுமையிலும் மன்னிக்கப்படாத பாவம் என இயேசு கூறியது நமக்கு சற்று குழப்பத்தை ஏற்படுத்தலாம். “இயேசுவின் இக்கூற்றை பரிசேயர்களின் குற்றச்சாட்டை, அடிப்படையாகக் கொண்டே நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். பரிசுத்த ஆவியானவருக்கு விரோதமாகப் பேசும் ஒருவன் தன் தவறை உணர்ந்து மன்னிப்புகாக மன்றாடுகையில் அவனது பாவங்கள் நிச்சியமாக மன்னிக்கப்படும். ஆனால் இங்கு ஆவியானவருக்கு விரோதமாகப் பேசப்படும குறிப்பிட்ட ஒருவிதமான பேச்சைப் பற்றியே இயேசு சுட்டிக் காட்டுகின்றார்.(6) இதை அறியாத நிலையில் இயேசுவின் கூற்றை நிலையில் இயேசுவின் கூற்றை சரியான வித்த்தில் நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியாது. 

உண்மையில் பிசாசுக்களை துரத்தும் இயேசுவின் செயலானது தேவனுடைய இராட்சியம் வந்துவிட்டது என்பதற்கான வெளிப்படையான அடையாளமாய் இருந்தது. (மத். 12:28)(7) பரிசேயர்கள் இயேசுவின் செய்தியை அதாவது தேவனுடைய இராட்சியம் வந்து விட்டது எனும் தேவ செய்தியை ஏற்றுக் கொள்ளாத்தோடு, அச்செய்தியை உறுதிப்படுத்தும்அவரது செயல்களை பிசாசின் செயல்களாகக் கருதி  அவரை நிராகரித்தனர். இதனால் அவர்களது விமர்சனமானது அதாவது அவர் பரிசுத்த ஆவியினால் செய்த செயலை பிசாசின் செயல் எனக் கூறியது, அவர்கள் தேவராட்சியத்தையே நிராகரிக்கும் செயலாக உள்ளது. அத்தோடு அவர்களது விமரச்சனமானது “அறியாமையினாலோ இல்லையென்றால் அவிசுவாசத்தினாலோ சொல்லப்பட்ட வார்த்தைகள் அல்ல(8) பரிசேயர்கள் இயேசுவை நிராகரிக்க வேண்டும் எனும் உறுதியான தீர்மானத்தோடேயே எதிர்த்து வந்தனர். இயேசுவினால் செய்யப்பட்ட செயல்கள் தேவராட்சியம் வந்துவிட்டது என்பதை உறுதிப்படுத்திய போதிலும் அவரை மேசியாகவாக ஏற்றுக் கொள்ள மனமற்றவர்களாகவே பரிசேயர்கள் இருந்தனர். பரிசேயர்களின் இத்தகைய மனப்பாங்கை யோவான் 9ம் அதிகாரம் தெளிவாய்க் காண்பிக்கின்றது. பிறவிக்குருடனை இயேசு குணப்படுத்திய செயல் அவர் தேவன் என்பதற்கு உறுதியான அடையாளமாயிருந்த்து.( 9:32-33). ஆனால் பரிசேயர்கள் இயேசு யார் என்பது பற்றி ஏற்கனவே தங்களுக்கிருந்த எண்ணத்தை மாற்றிக் கொள்ள மனமற்றவர்களாக, அவர் எத்தகைய செயலைச் செய்தாலும் அவரை மேசியாவாக ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டோம் எனும் பிடிவாத்த்துடன் இருந்தனர். (9:13-41) இத்தகைய மனப்பாங்குடனேயே பரிசேயர்கள் இயேசு கிறிஸ்து ஆவியானல் செய்த செயலைப் பிசாசின் செயல் எனக் கூறினர். இயேசுவின் செயலை நிராகரித்து அதைப் பிசாசின் செயல் எனப் பரிசேயர்கள் கூறியது, தேவனுடைய ராட்சியத்தையே நிராகரிக்கும் செயலாய் இருந்தமையால்(9) அவர்களது பாவம் இம்மையிலும் மறுமையிலும் மன்னிக்கப்படாத நிலையில் இருந்தது. 

இவ்வசனத்தில் நமக்கு குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும் இன்னுமொரு விடயம். இயேசு தனக்கு விரோதமாகப் பேசப்படுகனிறவைகள் மன்னிக்கப்படும் எனக் கூறியமையாகும். (10) இரட்சகரான இயேசுவுக்கு விரோதமாகப் பேசப்படுபவை மன்னிக்கப்படுகையில், ஆவியானவருக்கு விரோதமான விமர்சனம் மட்டும் எவ்விதத்தில் மன்னிக்கப்படமுடியாத பாவமாக இருக்கின்றது என்பது நம்முள் இயற்கையாகவே எழும் கேள்வியாக உள்ளது. உண்மையில் இயேசு இவ்வுலகில் இருந்த காலத்தில் அவரைப் பற்றிய முழுமையான அறிவு மக்களுக்கு இருக்கவில்லை. அவரைப் பற்றி வித்தியாசமான கருத்துக்கள் மக்கள் மத்தியில் இருந்தன. “இயேசு உண்மையிலே யார் என்பது அக்காலத்தில் ஒரு மறைபொருளாகவே இருந்தது. (11) ஆனால் பரிசேயர்களினால் விமர்சிக்கப்பட்ட இயேசுவின் செயல், அதாவது அவர் தேவ ஆவியினால் பிசாசுக்களைத் துரத்தியமை தேவனுடைய ராட்சியம் வந்துவிட்டதற்கான வெளிப்படையான அடையாளமாக, எவராலும் மறுக்க முடியாத செயலாக இருந்தது. மக்கள் “அக்காலத்தில் இயேசுவுக்கெதிராகப் பேசியவைகள் அவர்கள் அறியாமையில் செய்தவைகளாக, அதாவது அவர் உண்மையிலேயே யார் என்பதை அறியாத நிலையில் இருந்தமையால் அவை மன்னிக்கப்படக் கூடிய பாவமாகவே இருந்தன. ஆனால் ஆவியானவரின் செயல் அப்படிப்பட்டதாயிருக்கவில்லை. அவை தேவன் செயல்படுவதற்கான வெளிப்படையானதும் தெளிவானதுமான அடையாளமாய் இருந்தன. இதனால் அவருக்கு விரோதமாகப் பேசப்பட்டவை, அறிந்து செய்யும் பாவமாக, தேவனை நிராகரிக்கப்பவையாக இருந்தன. இதனால் இவை மன்னிக்கப்படமுடியாதவை“ (12) என இயேசு தெரிவித்தார்.



குறிப்புகள்
(1) இயேசுவின் இக்கூற்று வேத்ததில் இடம்பெறாத தோமாவின் நற்செய்தி நூலிலும் உள்ளது. (44ம் கூற்று)

(2) இன்று வேதவசனங்களைத் பலர் தவறாகப் புரிந்து கொண்டு குழப்பங்களைப் போதித்து வருவதற்கு முக்கிய காரணம் அவர்கள் தாம் உபயோகிக்கும் வேதவசங்களின் சந்தர்ப்ப அமைப்பை, அதாவது குறிப்பிட்ட வேதவசனம் எந்த சந்தர்ப்பத்தில் எதற்காகச் சொல்லப்பட்டது என்பதை அறியாமலும், அறிந்து கொள்ள முற்படாமலும் இருப்பதாகும். 

(3) லூக்காவின் சுவிஷேசத்தில் தேவ ஆவியினாலே என்பது தேவனுடைய விரலினாலே என்று உள்ளது. “வல்லமை தேவனிடத்திலிருந்து வந்துள்ளதை இவ்விரு சொற்பிரயோகங்களும் சுட்டிக் காட்டுகின்றன. (Leon Morris, Gospel According to Matthew, p. 316) தேவனுடைய செயலை அவருடைய விரலினால் செய்யப்படுவதாக கூறுவது யூதர்களின் பேச்சு வழக்க முறையாகும். (யாத். 8:19, 31:18) John Calvin, A Harmony of the Gospels, Volume : 2, p. 43)

(4) Colin Brown, Dictionary of New Testament Theology Volume 3. P. 341

(5) Donald A. Hugner, Mathew 1- 13 p. 347

(6) Leon Morris, The Gospel According to Mathew, p. 318

(7) இயேசு கிறிஸ்து இவ்வசனத்தில் நான் வேனுடைய ஆவியினால் பிசாசுக்களைத் துரத்துகிறபடியால் தேவனுடைய ராஜ்யம் உங்களிடத்தில் வந்திருக்கின்றதே எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். 

(8) D.A. Carson Mathew, p. 291

(9) இது தேவனருளும் இரட்சிப்பை அனுபவிப்பதையே நிராகரிக்கும் செயலாக உள்ளது. (Word p. 347)

(10) தன்னை மறுதலித்து சபித்த பேதுருவை இயேசு மன்னித்த செயல் இதற்கான ஆதாரமாயும் உள்ளது. 

(11) Word, p. 347

(12) Robert H. Mounce, Mathew in New International Biblical Commentary, p. 119


நன்றி - சத்தியவசனம்
கட்டுரையாசிரியர் :- Dr. M.S. வசந்தகுமார். 





Thursday, 18 April 2013

பரலோகராஜ்யம் பலவந்தம் பண்ணப்படுகிறது; (மத். 11:12)

தேவனுடைய ராட்சியத்தைப் பற்றி இயேசுகிறிஸ்து அறிவித்தவைகளில் நம்மால் புரிந்துகொள்வதற்கு சிரமமாயிருக்கும் விடயங்களில் ஒன்று அவ்விராட்சியம் “பலவந்தம் பண்ணப்படுகின்றது.” என்று அவர் குறிப்பிட்டமையாகும். இதைப் பற்றி இயேசு மத்தேயு 11:12 இல் பின்வருமாறு கூறியுள்ளார். “யோவான்ஸ்நானன் காலமுதல் இதுவரைக்கும் பரலோகராஜ்யம் பலவந்தம் பண்ணப்படுகிறது; பலவந்தம் பண்ணுகிறவர்கள் அதைப் பிடித்துக்கொள்ளுகிறார்கள்.“ இயேசு கிறிஸ்து இக்கூற்றின் மூலம் என்ன சொல்ல முற்படுகின்றார் என்பதை அறிந்து கொள்வதில் நமக்குள்ள சிரமத்தை விட, இக்கூற்றை எவ்விதம் மொழிபெயர்ப்பது என்பதில் உள்ள சிக்கல்கள் அதிகமாக உள்ளது. இதற்குக் காரணம், மூலமொழியில் இக்கூற்றிலுள்ள இருசொற்பிரயோகங்களை. கிரேக்க மொழி இலக்கணத்தின்படி எவ்வாறு மொழிபெயர்ப்பது என்பதில் வேத ஆராய்ச்சியாளர்கள் மத்தியில் கருத்து முரண்பாடுகள் இருப்பதேயாகும்.

கிரேக்க மொழி இலக்கணத்தின் இயேசுவின் கூற்றில் “பலவந்தம் பண்ணப்படுகின்றது” என்பதில் பயஸ்டாய் (biazetai) எனும் வினைச்சொல், “மிடில்வொய்ஸ்சில்” அல்லது செயற்பாட்டு வினையில் மொழிபெயர்க்கப்படலாம். இதன்படி இச்சொற்பிரயோகம் மிடில்வொய்சில் “வல்லமையோடு வருகின்றது” (1) என்றும் செயற்பாட்டுவினையில், “வன்முறைக்கு உள்ளாகின்றது(2) என்றும் மொழிபெயர்க்கப்படலாம். அதேபோல, “பலந்தம் பண்ணுகின்றவர்கள் அதைப் பிடித்துக் கொள்ளுகிறார்கள்” எனும் வாக்கியத்தில் “பலவந்தம் பண்ணுகிறவர்கள்“ எனும் பெயர்ச்சொல்லானது, நேரிடையாகவும் எதிரிடையாகவும்,  உபயோகிக்கப்படலாம். இதன்படி “வல்லமையான மக்கள் அதைப் பிடித்துக் கொள்வார்கள்” என்றும் அல்லது எதிரிடையான அர்த்தத்தில் “வன்முறையாளர்கள் அதை சூறையாடுவார்கள்” என்றும் மொழிபெயர்க்கலாம்(3) இவ்வித்தியாசனமான மொழிபெயர்ப்புகளை அடிப்படையாய்க் கொண்டு இயேசுவினுடைய கூற்றின் அர்த்தமும் வேறுபடுகின்றது.

இயேசுவின் கூற்றில் “பலவந்தம் பண்ணப்படுகின்றது” எனும் சொற்பிரயோகத்தை “வல்லமையோடு வருகின்றது” எனும் அர்த்தத்தில் வியாக்கியானம் செய்பவர்கள் இயேசுவின் ஊழியத்தில் தேவனுடைய ராட்சியம் வல்லமையோடு வந்ததைப் பற்றிய விபரணமாக இவ்வாக்கியத்தைக் கருதுகின்றனர்(4) இவ்வாக்கியத்திலுள்ள வினைச்சொல்லை செயற்பாட்டு வினையாக எடுத்து இயேசுவின் சொற்பிரயோகத்தை “வன்முறைக்கு உள்ளாகின்றது” என விளக்குபவர்கள், தேவராட்சியத்திற்கு ஏற்படும் எதிர்ப்புகளையும் உபத்திரங்களையும் பற்றிய விவரணமாக இதைக் கருதுகின்றனர்(5) எனினும் “புதிய ஏற்பாட்டில், இவ்வசனத்திலும் லூக்கா 16:16 லும் மட்டும் இடம் பெறும் “பயஸீட்டாய்” (biazetai) எனும் கிரேக்க வினைச்சொல் அக்கால கிரேக்க இலக்கியங்களில் மிடில்வொய்சிலேயே பொதுவாக உபயோகிக்கப்பட்டுள்ளது(6) எனவே, தேவனுடைய ராட்சியம் வல்லமையோடு வந்ததைப் பற்றிய விவரணமாகவே இயேசுவின கூற்று உள்ளது. இயேசுவினுடைய ஊழியத்தில் “தேவராட்சியம் வல்லமையோடு முன்னேறிச் செல்கின்றது” என்பதே இயேசுவினுடைய கூற்றின் அர்த்தமாய் உள்ளது“(7)

இயேசுவின் கூற்றிலுள்ள சிக்கலான இரண்டாவது சொற்பிரயோகம், அதாவது, “பலந்தம் பண்ணுகின்றவர்கள் அதைப் பிடித்துக் கொள்வார்கள்” என்பதில் பலந்தம் பண்ணுகின்றவர்கள் எனத் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள (biastes) எனும் பெயர்ச்சொல்லை நேரிடையான அர்த்தத்தில் விளக்கும் வேத ஆராய்ச்சியாளர்கள் “தைரியத்துடனும் திடற்சங்கற்பத்துடனும் தேவராட்சியத்தைத் தமதாக்கிக் கொள்ளும் வலிமை பொருந்தியவர்களையே இயேசு பலவந்தம் பண்ணுகின்றவர்கள் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்” என விளக்குகின்றனர். ஆனால், “பயஸ்டெஸ்” (biastes) எனும் பதம் மூலமொழியில் எப்போதும் எதிரிடையான அர்த்தத்திலேயே உபயோகிக்கப்பட்டுள்ளது.(8) எனவே, இயேசுவின் கூற்றிலும் இதை எதிரிடையான அர்த்தத்தில், “வன்முறையாளர்கள் அதை சூறையாடுவார்கள்“ என்றே மொழிபெயர்க்க வேண்டியுள்ளது. ஏனென்றால், இப்பதத்தை வழமைக்கு மாறான அர்த்தத்தில் இயேசு உபயோகித்திருந்தால் அவர் சொல்ல முற்படுவதை நாம் சரியாக விளங்கிக் கொள்வதற்காக அவர் அது பற்றி நிச்சியம் குறிப்பிட்டிருப்பார்.
இயேசுவின் கூற்றிலுள்ள இரண்டாவது சொற்பிரயோகம் “வன்முறையாளர்கள் அதை சூறையாடுவர்கள்” எனும் எதிரிடையான அர்த்த்த்தில் உள்ளமையால் சில வேத ஆராய்ச்சியாளர்கள், இயேசுவின் கூற்றிலுள்ள முதலாவது சிக்கலான சொற்பிரயோகம் செயற்பாட்டுவினையில், எதிரிடையான அர்த்த்தில் “வன்முறைக்கு உள்ளாகின்றது“ என்றே மொழிபெயர்க்கப்பட வேண்டும் எனத் தர்க்கிக்கின்றனர்.(9) இதன்படி தேவனுடைய ராட்சியத்திற்கு யோவான் ஸ்நானகனுடைய காலம் முதல் ஏற்பாட்டு வரும் எதிர்ப்பையும் தீயவர்கள் தேவராட்சியத்தை அழிக்க முற்படுவதையும் பற்றியே இயேசு மத்தேயு 11:2 இல் குறிப்பிட்டுள்ளார் எனக் கருதப்படுகின்றது.(10) எனினும் இயேசுவின் கூற்றில் இரண்டாவது சொற்பிரயோகம் எதிரிடையான அர்த்தத்தில் உள்ளமையால், முதல் சொற்பிரயோகமும் அவ்விதம் எதிரிடையான கருத்திலேயே உள்ளது எனக் கூறுவது நியாயமான ஒரு தர்க்கம் அல்ல. இயேசுவின் கூற்றிலுள்ள முதலாவது சொற்பிரயோகம் நேரிடையான அர்த்தத்துடன் தேவனுடைய ராட்சியம் வல்லமையோடு பரவிச் செல்வதைப் பற்றி அறியத்தருகையில், இரண்டாவது சொற்பிரயோகம் தேவராட்சியத்திற்கு ஏற்படுகின்ற எதிர்ப்புகளையும் உபத்திரவங்களையும் பற்றிக் குறிப்பிடுகின்றது.

குறிப்புகள்
(1) புதிய சர்வதேச புதிய (NIV) ஆங்கில வேதாகமத்தில் இவ்விதமாக இவ்வாக்கியம் பின்வருமாறு மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.  Kigdom of heaven has been forcefully advancing

(2) ஜேம்ஸ் அரசனின் பதிப்பு (KJV) ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் இவ்வர்த்தத்துடன் The Kingdom of heaven suffereth violence என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.

(3) Donald A. Hagner, Matthew 1-13 in Word Biblical Commentary p. 306

(4) G.E. Ladd, The presence of the Future: The Eschatology of Biblical Realism. Grand Rapids: Eerdmans Publishing Company, 1974, pp-159-164

(5) R.T. France, Mathew in Tyndale New Testament Commentaries, p. 195

(6) D.A. Carson, Mathew in The Expositor’s Bible Commentary, p.266

(7) W. Bauer, F.W. Arndt, F.W. Gingrich and F.W. Danker, Greek-English Lexicon of the New Testament, Chicago : University of Chicago Press, 1979, pp. 140-141

(8) இப்பதம் பெயர்ச்சொல்லாகப் புதிய ஏற்பாட்டில் இவ்விடத்தில் மட்டுமே இடம்பெறுவதோடு ஆதிக் கிறிஸ்தவர்களால் எழுதப்பட்ட நூல்களில் மூன்று தடவைகள் மட்டுமே மனிதர்களைக் குறிக்க உபயோகிக்கப்பட்டுள்ளது. இம்மூன்று இடங்களிலும் இப்பதம் எதிரிடையான அர்த்தத்திலேயே உள்ளது. (Bauer, Amdt, Gingrich and Danker, Greek-English Lexicon of the New Testament, p. 141)

(9) Donald A. Hagner, Mathew 1-13 in Word Biblical Commentary, pp. 306-307

(10) Ibid, p. 307 Robert H. Mounce, Mathew in New International Biblical Commentary, p. 104: R.T. France, Mathew in The Tyndale New Testament Commentaries p. 195.
    

நன்றி - சத்தியவசனம் சஞ்சிகை
கட்டுரையாசிரியர் : Dr. M.S. வசந்தகுமார்.

Sunday, 7 April 2013

உன் வலது கண் உனக்கு இடறலுண்டாக்கினால், அதைப் பிடுங்கி எறிந்து போடு (மத். 5:29-30)




இயேசு கிறிஸ்துவின் கூற்றுக்களில் கடுமையான உபதேசமாகவும் அதேசமயம் அர்த்தமற்ற அறிவுரையாகவும் இன்று அநேகரால் கருத்தப்படுவது இடறல் உண்டாக்கும் அவயவங்களைச் சரீரத்திலிருந்து அகற்றும்படி அவர் கூறிய ஆலோசனையாகும்.  மத்தேயு 5:29-30 ல் “உன் வலது கண் உனக்கு இடறலுண்டாக்கினால், அதைப் பிடுங்கி எறிந்து போடு; உன் சரீரம் முழுவதும் நரகத்தில் தள்ளப்படுவதைப்பார்க்கிலும், உன் அவயவங்களில் ஒன்று கெட்டுப்போவது உனக்கு நலமாயிருக்கும். உன் வலது கை உனக்கு இடறலுண்டாக்கினால், அதைத் தறித்து எறிந்து போடு; உன் சரீரம் முழுவதும் நரகத்தில் தள்ளப்படுவதைப்பார்க்கிலும், உன் அவயவங்களில் ஒன்று கெட்டுப்போவது உனக்கு நலமாயிருக்கும்.“ என்று இயேசு குறிப்பிட்டுள்ளார். இன்று அநேகர் இயேசுவின் இந்த வார்த்தைகளை சொல்லர்த்தமாக விளக்குவதாலேயே இவற்றைக் கடுமையாகவும் அறிவீனமானவையாகவும் கருதப்படுவதற்கு காரணமாயிருக்கின்றது.  எனவே, இயேசுவின் இக்கூற்று சொல்லர்த்தமாக சொல்லப்படவில்லை என்பதை நாம் முதலில் அறிந்திருக்க வேண்டும். “இது சொல்லர்த்தமான சரீர சிகிச்சை அல்ல, மாறாக, ஆவிக்குரிய சிகிச்சை முறையாகும். (1)

இயேசுவின் இக்கூற்றை சரீரப்பிரகாரமாக விளங்கிக் கொண்டு சில கிறிஸ்தவர்கள் தம் சரீர அவயவங்களைக் காயப்படுத்தியுள்ளனர்.(2) உண்மையில், இயேசு சொல்லர்த்தமாக அல்ல. மாறாக, நம் சரீரத்தில் நமக்கு இடறல் உண்டாக்கும் அவயவத்துடன் நாம் கடுமையாக நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்றே அறிவுறுத்தியுள்ளார். அதாவது சரீரத்தின் ஒரு அவயவம் பாவமான காரியத்தைச் செய்ய விரும்பும்போது, அதன் விருப்பதற்திற்கும் தூண்டுதலுக்கும் இணைங்காது அவ்விருப்பத்திற்கு எதிராகச் செயற்படும்படி இயேசு கூறியுள்ளார். ஒரு பெண்ணை இச்சையோடு பார்ப்பது அவளோடு விபசாரம் செய்வது எனக் கூறியபோதே இயேசு பார்ப்பது அவளோடு விபசாரம் செய்வது எனக் கூறியபோதே இயேசு இடறலுண்டாக்கும் கண்ணையும் கையையும் தறித்துப் தறித்துப் போடும்படி கூறினார். (மத். 5:29-30) எனவே, கண்ணாவது இச்சையோடு பார்ப்பதை விரும்பினால் அதன் விருப்பத்திற்கு இடம் கொடுக்காதிருக்க வேண்டும்.(3) என்பதே இயேசுவின் போதனையாகும். கண்ணின் மீது பரிதாப்பட்டு அதன் விருப்பப்படி செயல்பட இடங்கொடாமல் அதனோடு கடுமையாக நடந்து கொள்ள வேண்டும். “பாவம் செய்யும் அவயவத்தைச் சரீரத்திலிருந்து அகற்றுவதைப் பற்றியல்ல மாறாக, அவ்வவயவம் செய்யும் செய்யும் பாவத்தைச் செய்யாதிருக்கும்படியே இயேசு அறிவுறுத்தியுள்ளார்(4) அதாவது “கண் இடறலுண்டாக்கினால், கண்ணை இழந்தவன் போல, அதாவது இச்சையைத் தூண்டும் காட்சியைப் பாரக்காதவனாக இருக்க வேண்டும்.(5) 

இச்சையான பார்வையின் மூலம் உருவாக்கும் பாலியல் பாவத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது இடறல் உண்டாக்கும் கண்ணைப் பற்றி மட்டுமல்ல இடறல் உண்டாக்கும் கையைப் பற்றியும் இயேசு குறிப்பிட்டுள்ளார். கைக்கும் விபசாரத்திற்கும் என்ன தொடர்பு இருக்கின்றது எனும் கேள்விக்கு சில வேத ஆராய்சியாளர்கள் “கை“ எனும் பதமானது இங்கு ஆணின் பாலுறப்பைக் குறிக்கும் இன்சொல்லணியாக(6) இருப்பதாக விளக்கியுள்ளனர்(7)எனினும் இச்சையான பார்வை இருதயத்தில் விபசாரத்தை நடப்பிப்பது மட்டுமல்ல இச்சையை ஏற்படுத்திய பெண்ணோடு தவறாக நடந்து கொள்ள்ளவும் தூண்டும் என்பதனால் அதற்’கு உதவிடும் அவயவமான கையைப் பற்றியும் இயேசு குறிப்பிட்டுள்ளார். அதாவது அப்பெண்ணைத் தொடுவதற்கு கையே உபயோகிக்கப்படுவதனாலயே இயேசு கையைப் பற்றியும் குறிப்பிட்டுள்ளார். கண்ணையும் கையையும் பற்றி கூறும்போது இயேசு “வலது“ கண் “வலது“ கை எனக் குறிப்பிட்டுள்ளதற்குக் காரணம் யூதர்களுடைய மொழிவழக்கில் வலது முக்கியமானதையும் பெறுமதியானதையும் குறிக்கும் விபரணமாக இருந்தமையேயாகும்(8) பாவத்தைத் தூண்டும் அவயவம் நமக்கு எவ்வளவு முக்கியமானதாக இருந்தாலும் அதனோடு கடுமையாக நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதை இயேசு சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். 

இயேசுவின் இவ்வார்த்தைகள் மத். 18:8-9லும், மாற்கு 9:43-47 லும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. ஆனால், மத்தேயு 5ம் அதிகாரத்தில் ஒருவனுக்கு அவனுடைய சரீர அவயவம் ஏற்படுத்தும் இடறலைப் பற்றி கூறுகையில், ஏனைய இரு பகுதிகளிலும் மற்றவருக்கு ஏற்படுத்தப்படும் இடறலைப் பற்றியே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இயேசுவின் இக்கூற்று இடம்பெறும் வசனத்திற்கு முன்னும் பின்னுமுள்ள வசனங்களை வாசிக்கும்போது அதை அறிந்திடலாம் (மத். 18:6-10, மாற். 9:42-47) எனவே நாம் நமக்கு இடறல் ஏற்படுத்தும் அவயவத்துடன் மட்டுமல்ல மற்றவர்களுக்கு இடறலை ஏற்படுத்தும் நம் சரீர அவயவங்களுடன் கடுமையாக நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதை அறிந்து கொள்கிறோம். (9) மேலும் மத்தேயு 5ம் அதிகாரத்தில் 'இடறல்' பாலியல் பாவத்துடன் சம்பந்தப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஆனால் மத்தேயு 18லும் மாற்கு 9லும் இயேசுவின் கூற்று இடறலைப் பற்றிய பொதுவான போதனையாயுள்ளது. “இயேசுவின் கூற்றானது ஒன்றில் சுவிஷேச நூலாசிரியர்களினால் வித்தியாசமான சந்தர்ப்பங்களுக்கான பிரயோகமாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கலாம் அல்லது இயேசுவே வித்தியாசமான சந்தர்ப்பங்களில் பிரயோகிக்கக் கூடிய விதமாக வெவ்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் இவ்வாறு கூறியிருக்கலாம்.(10) என தேவ ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதுகின்றனர். இயேசுவின் கூற்றானது நமது வாழ்விலும் இடறலை ஏற்படுத்தும் நமது சரீர அவயவங்களின் எந்தவொரு செயலையம் குறித்து நாம் கவனமாயிருக்க வேண்டும் என்பதையும் அவற்றுக்கெதிராக நாம் கடுமையாக நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதையும் அறியத்தருகின்றது. 


குறிப்புகள்
(1) Walter W. Wessel, The Expositor’s Bible Commentary: Mark. P708

(2) ஆதிசபை பிதாக்களில் ஒவருவரான ஒரிகன் (185-254) என்பார் இயேசுவின் இவ்வார்த்தைகளை சொல்லர்த்தமாக விளக்கியதோடு தன் சரீரத்தை வெகுவாய் துன்புறுத்தியுள்ளார. (John D. Woodbridge, Great Leaders of the Christian Church. Chicago: Moody Press, 1988, p.56) இதனால் கி.பி. 325ல் நைசீயா எனும் இடத்தில் கூடிய கிறிஸ்தவத்  திருச்சபையின் ஆலோசனைச் சங்க்க் கூட்டம் இத்தகைய சரீர வேதனைகள் தவறானவை என்பதை அறிவித்த்து. 

(3) பாலியல் பாவங்களைப் பொறுத்தவரையில் கண்களே ஒருவனைத் தவறான வழியில் இட்டு செல்வதை வேதம் பலதடவைகள் சுட்டிக் காட்டியுள்ளது. (எண். 15:39, நீதி. 21:4, எசே. 6:9இ 18:12இ 20:8, பிர. 11:9) 

(4) Walter W. Wessel, The Expositor’s Bible Commentary: Mark. P 708

(5) John R.W. Stott, The Message of the Sermon on the Mount. P. 89

(6) பாலியல் சம்பந்தமன விடயங்களை நேரடியாக்க் கூறுவதற்கு முடியாதிருப்பதனால் அவற்றை வேறு வார்த்தைகளில் குறிப்பிடுவதற்கு உபயோகிக்கப்படும் உருவகமே இச்சொல்லணியாகும். 

(7) S.T. Lachs ‘Some Textual Observations on the Sermon on the mount p. 89

(8) –

(9)  சில வேத ஆராய்ச்சியாளர்கள் இயேசு 1 கொரிந்தியர் 12:12-2 இல் உள்ளது போல சபை அங்கத்தினர்களையே அவயவம் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளதாக கருதுகின்றனர். இதன்படி இடறல் உண்டாக்கும் அவயவத்தைத் தறித்துப் போடுவதானது ஒழுக்க நடவடிக்கைக்காகப் பாவம் சயெயும் விசுவாசியைச் சபையிலிருந்து வெளியில் போடுவதைப் பற்றியதாக்க் கருதப்படுகின்றது. எனினும், பவுலைப் போ சரீரம் எனும் வார்த்தையை இயேசு இங்கு சபையைக் குறிக்கும் உருவகமாக்க் குறிப்பிடவில்லை. அவர் ஒரு மனிதனுடைய சொந்தச் சரீரத்தைப் பற்றியே விளக்கியுள்ளார். (D.A. Carson, The Exposilors Bible Commentary: Matthew, p. 399)

(10) Donald A. Hagner, World Bibleical Commentary, Mathew, p.119 

நன்றி - சத்தியவசனம் சஞ்சிகை
கட்டுரையாசிரியர் : Dr. M.S. வசந்தகுமார்.